Çağrı Kavaklıoğlu
@kayisiagaci
8 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Roman mı, anlatı mı?
Puan vermedi
Tavsiye etmiyorum diyemeyeceğim ama mutlaka okuyun ifadesini de kullanamayacağım bir kitap. Yazar, teşekkür bölümünde kitabı uzun bir süreçte yazdığını söylüyor. İlgili bölümleri kitapta geçen yerlerde kaleme alması takdire şayan. Yazar, benim de çok sevdiğim Elveda Lenin filminden çok etkilenmiş. Kitabın başlarında ufak bir saygı duruşu da var. Film, Berlin duvarının yıkılma sürecinde komaya giren annesinin, doğu bloku çöktükten sonra uyanmasını konu alıyor. Anne, Doğu Almanya Demokratik Cumhuriyeti’ne inanmış iyi bir sosyalist. Doktor, oğluna, annesinin heyecanlandığı takdirde ölebileceği uyarısında bulunuyor. Bunun üzerine oğul, Sosyalist dünyayı kadının odasında yeniden kuruyor. Sanki duvar hiç yıkılmamış gibi. Anne bilmeyerek oğul bilinçli bir şekilde eski zamana sığınıyor.
Kitapta bol bol batı bloğu güzellemesi, doğu bloğu kötülemesi var. Kendi fikirlerini bu kadar gözümüze sokmasını beğenmedim.
Tam olarak kendi yarattığı fikir olduğunu düşünmesem de, geçmişe sığınan şimdi fikri, referandum süreci çok ilgi çekiciydi.
1000 Kitap’taki Ece adlı okuyucunun belirttiği gibi, kitap bir noktadan sonra ansiklopedik bilgiye dönüşüyor. Doğal olarak okuması çok güçleşiyor.
Israrla kitap dedim. Çünkü bence roman değil. Olay örgüsü yok. İlk bölümler hariç akıcılık yok. İyi bir yazarın, ortalamanın üstü anlatısı.
Son bölümde kendi hastalığı üzerinden kitabı bitirmesi çok anlaşılır. Çünkü çok fazla çıkış yok. Sıkıcı da olsa güzel buluş.
İyi okumalar
Puan vermedi
Post modernizmin akla saldırısı. Her gece istihareye yatayım sonra gördüklerimi kağıda dökeyim, al sana Puslu Kıtalar Atlası. Hasan Ali Toptaş’ın piri. Sathi de olsa biraz Descartes karıştır, içine biraz yaratılış meselesi koy, üstüne boşluk, zaman nazariyesi serp, hayali bir tarih ve toplumda pişir, al sana Puslu Kıtalar Atlası. Yıllardır okumak için kütüphanemde duran kitap keşke yerinden çıkmasaydı da, kitaplığımda o boşluğu oluşturmasaydı. Işık hızını geçsem acaba hiç okumamış hatta hiç duymamış olur muyum…
Çok etkileyici
Kurtuluş Günü
Bağırmıyor, çağırmıyor, slogan atmıyor. Ama öyle bir yazıyor ki, insanın bu düzen değişmeli diye isyan edesi geliyor. Karakterler canlı. Aklına kazınıyor. Kurtuluş Günü öyküsü bir baş yapıt. Toplumcu edebiyatın 21. Y.Y. daki belki en önemli temsilcisi.
