Kazım

Kazım
@kazimmmm
@kazimmmm·
·
sabitlendi
Gene vicdan sorunu
Sayfa 373·Kitabı okudu
Reklam
İstanbul’u görünce aklımı kaçırıyordum. Rüyalar hiç kalır yanında. insan böylesine bir mucizeyi hayal edemez asla. Şehri gezdim.; Saraylarını, kilise ve bayram şenliklerini, kadınlarını izlemeye doyamıyordum.
İşte gençlik. Mücadeleye kalkıştı mı dünyayı fethedeceğim sanır. Zamanın da ben de böyle davranmıştım.
Ben mi? Toprağın altmda gömülü bir tırtıl olduğumu sanıyorum. Ve üstümdeki toprak beni ezmekte, ben de çıkmak, ışığa kavuşmak için delik delmeye çalışıyorum. Tüm yeryüzünü delmek güç bir iş, ama sabredebileceğim, çünkü ışığa çıkar çıkmaz kelebek olacağımı seziyorum içimde.
Gökyüzünde dağınık bulutlar vardı, hava soğuktu, ısırıcı bir rüzgar esiyordu dağlardan. Avluda horozlar ötüyor, insan ve hayvanlar uyanıyorlardı yavaş yavaş. Öküzler günlük yorucu işlerinin başına gitmişlerdi.
Reklam