(Spoiler içerir)
Bazıları yazarın seriyi bu kitapla mahvettiklerini söylemiş ama başta okuduğumuz piple sonda okuduğumuz pip arasında bayağı bir fark var sadece okul projesi için çıktığı yolda başına gelmeyen kalmadı ve adaletin herzaman doğru yollardan sağlanılmayacağını öğrendi verdiği karar doğru bir karardı fakat böyle bir geçmişle devam etmesini istemezdim daha iyisini hakkediyordu. Raviyle olan ilişkileri de çok güzeldi ama benim takıldığım nokta pip daha önce Hawkinse çöp adam çizimleri için gitmişti ve KB çözüldükten sonra onun geçmiştede bu çizimleri kurbanlarına çizdiğini biliyoruz ve Hawkinsin pipin katili bulduğunu ve 6. Kurban olduğunu çözmesi ve adaleti sağlamak için pipin yanında olmasını sonda bir yüzleşme okumak isterdim.Bunun dışında bu seriye bayıldım
3/10
2026 29. kitabı
Travma ve antisosyal kb güzellemesi bir kitaptı. Tür bu kitapta psikolojik gerilim + karanlık trajediye dönüştü. Adeline'i avlamak ve pennies serisi neyse bu kitap da o. Hatta pennies biraz daha normal karakterler barındırıyor. Bu kitaptaki hiçbir şey romantizm aşk sevgi vs değil anlatıma, güzellemelere kapılıp bunu unutmayın. Yazarı da kitabı yazarken iyi bir psikolojide olmadığını yazmış sonunda..
Bu kitabın asli yazarı Sadreddin Konevî, İbnü'l Arabî'nin en önemli eseri olan Fusûsü'l-hikem'in bir şerhini yazmış ancak çeviriyle, dipnotlarıyla ve açıklamalarıyla elimize ulaşan şeklini kazandıran Ekrem Demirli. Bu nedenle içerik dışında, yazara dair değerlendirmeyi Ekrem Demirli üzerinden yapacağım.
Kitap, genel olarak varlık mertebelerini ve İnsan-ı Kâmil olgusunu 27 peygamberin öne çıkan karakteristik özellikleri, hikmetleri çerçevesinde ele almakta. Her bir peygambere, kronolojik sıralamadan bağımsız olarak birer Fas (öz) başlığı altında yer verilmiş.
Her bir peygamberin kendilerine tahsis edilmiş bölümde öne çıkan hikmet türü (parantez içindeki metin) ve bu peygamberin öne çıkan hususiyeti şu şekilde:
Hz. Âdem (İlâhî hikmet): İnsanın, kâinatın ve varlığın özeti (mikro-kozmos), Allah’ın yeryüzündeki halifesi olma durumu.
Hz. Şît (Nefesî hikmet): Allah’ın hibeleri, ihsanı ve varlığın sürekliliği.
Hz. Nûh (Sübbûhî hikmet): Tenzih (Yaratıcıyı dünyadan soyutlama) ve teşbih (benzetme) arasındaki denge.
Hz. İdrîs (Kuddûsî hikmet): Yücelik, ulviyet ve feleklerin ruhaniyeti ile olan bağ.
Hz. İbrâhim (Müheyyemî [sevgide aşırılık] hikmet): fenafillah (kulun Allah'ta son bulması), ilahî aşk ve dostluk.
Hz. İshak (Hakkî [doğruluk, gerçeklik]): Hakikat ve keşif yoluyla elde edilen bilgi; rüya tabiri.
Hz. İsmail (Alîyye [yükseklik] ve Rıza [Allah'ın rızasını gözetme, Allah'ın takdirine razı gelme]): Teslimiyet ve rızanın zirvesi; nefsin kurban edilmesi.
Hz. Ya'kûb (Ruhî [ruhânîlik] hikmet): Manevi hüzün ve sabırla gelen ruhsal derinlik.
Hz. Yûsuf (Nurîyye [nûrânîlik] hikmeti): Hayal alemi (Misal alemi) ve bu alemin nurlar üzerinden tecellisi.
__Hz. Hûd (Ahadî [birlik, ehadiyet] hikmeti): Her şeyin Allah’ın kontrolünde (perçeminden
Şeirlərin qayda-qanunu, üslub və tərzinin necə olması haqqında çox az məlumatım var. Buna görə rəyimi həvəskar bir oxucu kimi bildirirəm. Və əvvəlki təhlillərdə vurğuladığım bir misalı yenə çəkirəm. Bir nəfər gözəl birinə, "saçını azca dağılıb" desə, onu çirkin hesab etdiyindən yox, gözəl görüb, sevib, qüsursuz olmasını istədiyindən demiş olar. Mənim tənqidlərim də bu cürdür. Yoxsa ki, çox sevərək, bəzilərini isə yaşayaraq oxudum. Bəziləri sanki mənim hisslərimə tərcüman olmuşdu. Yenə də, lap azca tənqidim olacaq.
Sən yağışı sevəndə - şeiri timsalında digərlərindəki bəzi nüanslara da toxunacam.
Ola bilsin, şairin tamam başqa məqsədi olub və mən yalnış anlamışam. Amma "cıracam çəkilləri, unudacam, qədrimi bilmədin, əlin boş qalacaq" kimi ifadələrin, təhdid, sitəm və ya minnət olduğunu düşünürəm ki, aşiqə bunların heç niri yaraşmır. Təbii ki, yazmaq üçün dərdi olmalıdır şairin. Amma bu dərd, "sən ki məni sevmədin, mən dünəndən sevmirəm səni" tərzində dərd olmamalıdır. Məsələn Füzulinin
"Füzuli, dərdinin qədrin nə bilsin hər ötən bidərd?!"
Və ya
"dərdə bax, dərdimin dərmanı dərdimdi mənim"
Xətayinin
"bir dərdim var min dərmana dəyişməm"
Kimi ifadələri, həzz verən, eşqdən doğan bir dərddir.
Başqa bir unutduğum şair demişdi :
"Mənə arxa çevirsən, incimərəm, gülün önü arxası olmaz"
Məsələn çöllərə düşən Məcnun, Kəbə pərdəsindən yapışanda "Leyla qədrimi bilmədi, rədd elədi, çöllərə düşdüm, Allahım cavabını ver"
demir, "Allahım, Leylaya olan eşqimi artır ki, daha çox həzz alım" deyir.
Əziz şairimiz Rəşid bəyin, başqa bir misrasına diqqət çəkim:
Səni sevdim sənə görə;
Sevilməmişdin deyə.
Bu və bu kimi misralarda da azcana minnət hiss edirəm.)
Lap ürəyimin dibindən xəbər verən başqa bir misradan da danışım. "Sənsizliyə" şeirində deyir ki, "heyf ki, ağlım kəsməyib, sən
“İyi kız” öldü, öldürdüler
İyi bir kızın cinayet rehberi serisinin son kitabı ile geldim. O yüzden bu incelemede sadece bu kitaptan değil genel seriye karşı olan sevgimden de bahsedicem gibi görünüyor. Hem bu kitap hem de seri hakkında söylenecek çok fazla şey var ama ben hepsine bu incelemede yer verebilir miyim bilmiyorum. O yüzden en baştan söyleyeyim, bu seriyi kesinlikle öneriyorum.
Polisiye, derin yazılmış karakterler ve ilişki dinamikleri seviyorsanız siz de en az benim kadar keyif alırsınız.
Bu kitabın detaylarına inmeden şunu da söylemeden geçemicem, ben ilk başta bu seride sadece birinci kitap güzel olur sanmıştım. Diğer kitaplar birinci tuttu diye yazılmıştır ve o kadar iyi değildir diye düşünmüştüm. Ama asla düşündüğüm gibi değilmiş. Her şey en ince ayrıntısına kadar düşünülmüş. Önyargımı yıkıp geçtiği için devam kitaplarını da bir ayrı sevdim açıkçası.
Gelelim asıl kitabımıza. Benim bu kitapla alakalı en çok hoşuma giden şey ile başlamak istiyorum. “Grilik” mevzusu. Bu aslında birinci kitaptan beri işlenen bir durum. Bu kadar hoşuma gitmesinin sebebi de gerçekçiliği. Pip birinci kitaptan beri siyah veya beyaz insanlarla ya da durumlarla karşılaşmayı bekliyor (tıpkı bizim de günlük hayatımızda yaptığımız gibi) ama umduğunu bulamıyor. Çünkü biz bazen farkında olmasak da, hayat zihnimizdeki gibi siyah ve beyazdan ibaret değil. Hatta neredeyse hiç öyle değil. Biz kendi içimizde bile beyaz olmak isterken griliklerle doluyuz. Ama Pip sadece kendisiyle değil, altında kaldığı büyük olayların griliğiyle de yüzleşmek zorunda kalıyor. Kolay olan birilerine direkt “iyi” veya “kötü” demek ve ona göre yargılamakken Pip bunu yapamayacağı bir sürü gerçeğin tam merkezinde. Bu yüzden bu kadar psikolojisi bozuluyor ve bu hale geliyor. Kendisi de bu durumun farkında.
Pip’in psikolojisinden söz
“kitaplar politik değildir.” diyenlere önerebiliriz
Biraz popüler kültür kurbanı olduğundan kitaplarla arası iyi herkesin okumasa bile içeriğini bildiği o kitabı yeni okudum EVET OLUR ÖYLE ŞEYLER. Yeni uyarlamasını izleyebilmek için okudum yalan yok…
Ana karakterimiz(ismi zor yazamam kb) hayata, topluma ve gerçekliğe yabancılaşmış(şaka yapıyorsun yaa) ve yaşamak, din, sevgi, ahlak gibi basit şeyleri daha da basitleştirip saçma bulan içinde bulunduğu hayatı sorgulamadan yaşayıp gitmeye her şeyi kadere bırakmaya alışmış birisi(SON BÖLÜMDEKİ HİSLERİ DIŞINDA) Fazla gözlemci ve gereksiz, konfor alanını bozacak,insanların onu yargılayacağı bir iletişime girmektense kendi içinde düşünmeyi tercih eden birisi olduğundan FAZLASIYLA betimleme, çıkarım, benzetme vs okuyoruz. Bunların yoğunluğu okurken beni rahatsız eder aslında ama ana karakteri bizimle yakınlaştırdığı zamanlarda okeyim bu duruma. Kitap da olay değil, ana karakterimizin hisleri, fikirleri üzerine olduğundan kaçınılmazdı. İnsan olmayı, farklı olmanın sonuçlarını, dürtülerin ve dürüstlüğün, çıkarcılığın ve hesaplanmış bir hayattan daha az değer gördüğünü kanıtlayarak yargı sistemini, toplumu eleştiriyor.
Her karakterin gri olduğu(dark romanceci gibi yazmadım YANİ SİYAH BEYAZ İYİ KÖTÜ NET bir algı olmaması) kendi ahlaki değerlerinizi de sorgulayabileceğiniz okurken canınızın sürekli kahve,sigara,şarap çekeceği bir eser. Korkunç derecede relatable bulduğum iç diyalogları vardı ana karakterimizin bu arada. He’s kinda people pleaser ama övgü değil amacı “seninle uğraşamam knk ne dersen o hadi konuş da gidip yatayım” şeklinde.
Mahkeme sahneleri öyle sinirimi bozdu ki baya gerçekçi olmuş tebrik ederim.
YA HARBİDEN YARGI SEBEBİ ANNESİ ÖLDÜ DİYE KAHVE İÇMESİ OLAMAZ KARDEŞİM ŞARAP DA İÇTİ OHHHH AFİYET PAŞAMA.