Ve yine üzücü bir son
İsimsiz bir mezar taşında bu dörtlükler dökülüyor...
Uyuyor. Kader ona ne cilveler etti.
Yaşıyordu. Melekten yoksun, sönüp gitti.
Pek sade geçti olay, bir gül solar gibi,
Akşam olunca ufukta gün solar gibi.
SefillerVictor Hugo · Karınca Yayınları · 2004105,4bin okunma