Göbeğimi kaybettim sandım.
Kantara çıktım;
bir, bir buçuk kilo eksilmişim.
“Erimişim.” diyecektim ama…
Zayıflayabilmek için daha kaç fırın ekmek
yememem lazım, bilmiyorum.
Sabah akşam yürüyüşler,
beyaz ekmekten,
şekerli içeceklerden,
en çok da tatlılardan uzak durmak…
İnsan üzülüyor, ağrına gidiyor.
Açım, mutsuzum; tokum, yüzüm gülüyor.
Ne zaman karnım toksa,
yeminler ediyorum,
diyete başlıyorum.
“Tok, açın hâlinden anlamaz.” derler ya…
Aç kalınca da,
“Sanki açın mezarı mı var?
Aman, sen de…
Yiyeyim, içeyim.” diyorum.
Erbil