Dilara Yolcu
@kedizeynaa
Didem Madak'ın daha fazla şiir kitabı bırakamadığı bir dünyayı pek ciddiye almıyorum
Şu anda okuduğu kitaplar
Mağdurun inancındaki ve toplum duygusundaki hasar, travmatik olayın kendisi önemli ilişkilere ihanetin bir parçası olduğu zaman özellikle şiddetlidir. Bu olayların imgesi çoğu kez bir ihanet anı etrafında kristalleşir; müdahaleci imgelere yoğun duygusal gücünü veren, bu güven kırılmasıdır.
Reklam
Anlamlı bir dünyaya inanç, başkalarıyla ilişki içinde şekillenir ve hayatın ilk yıllarında başlar. Birincil yakın ilişkilerde edinilen temel güven inancın (faith) temelidir. Daha sonraki yasa, adalet ve hakkaniyet duygusunun ayrıntıları, çocuklukta hem bakıcıyla hem de akranlarla ilişki içinde geliştirilir. Dünyanın düzenine ilişkin daha soyut sorular, toplumda bireyinyeri ve doğal düzende insanın yeri, ergen ve yetişkin gelişmesinin normal zihinsel meşguliyetleridir. Bu anlam sorununun
çözümü, bireyin daha geniş toplumla ilişkisini gerektirir. Burada da travmatik olaylar, bir inanç krizi yaratarak birey ve toplum arasındaki bağ duygusunu parçalar. Lifton topluma yayılan güvensizlik ve ''sahte'' bir dünya duygusunun, felaket ve savaşın sonucu olan yaygın reaksiyonlar olduğunu buldu.
Bir Vietnam savaşı gazisi, inanç kaybını şöyle anlatır: ''Tanrı'nın iyi adamların ölmesine nasıl izin verdiğini kafamda rasyonalize edemiyordum. Birkaç ... rahibe gittim. Orada rahiple be-
raber oturdum ve dedim ki, 'Peder şunu anlamıyorum: Tanrı küçük çocukların öldürülmesine nasıl izin verir? Bu savaş, bu saçmalık, bu şey neyin nesidir? Bütün arkadaşlarım öldürüldü .. .' Rahip gözümün içine baktı ve dedi ki: 'Bilmiyorum oğlum, ben hiç savaşa gitmedim.' Ben de, 'savaşı sormuyorum, Tanrı'yı soruyorum' dedim.
Normal gelişmekte olan çocuğun büyüyen yeterlilik ve inisiyatif kapasitesi. pozitif kendilik imgesine eklenir. İnisiyatif ve yeterlilik üzerindeki normal gelişimsel çatışmaların tatminkar olmayan bir şekilde halledilmesi, kişiyi suçluluk ve aşağılık
hissetmeye eğilimli hale getirir. Travmatik olaylar, tanım gereği , inisiyatifi engeller ve bireysel yeterliliği ezip geçer. Kurbanın ne kadar cesur ve becerikli olabildiği önemli değildir; yaptıkları felaketi önlemede yetersiz olacaktır. Travmatik olayların sonucunda, mağdurlar kendi davranışlarını gözden geçirir; suçluluk ve aşağılık hissi pratikte evrenseldir
Otonomi üzerindeki normal gelişimsel çatışmayı tatminkar olmayan bir şekilde halletmek, kişiyi utanmaya ve kuşku duymaya eğilimli hale getirir. Buna benzer duygusal reaksiyonlar, travmatik olayların sonucunda yeniden ortaya çıkar. Utanç, çaresizliğe, bedensel bütünlüğün ihlaline ve haysiyetin başkalarının gözünde zarar görmesine bir yanıttır.ö Kuşku, başkalarıyla bağlantı içindeyken, kendi ayrı bakış açısını sürdürme yetersizliğini yansıtır. Travmatik olayların sonucunda mağdurlar hem başkalanndan hem de kendilerinden kuşku duyarlar.