–Geceleri yıldızlara bakarsın. Benim yaşadığım yerde her şey o kadar küçük ki sana kendi yıldızımın nerede olduğunu gösteremem. Böylesi daha iyi. Benim yıldızım senin için yıldızlardan biri olacak. O yüzden tüm yıldızlara bakmayı seveceksin... Hepsi arkadaşın olacak. Sonra sana bir hediye vereceğim...
–Motorunun ihtiyacı olan şeyi bulduğuna sevindim. Evine dönebileceksin...
–Nereden biliyorsun!
Gerçekten de ona, hiç umudum olmamasına rağmen tamiri başardığımı söylemeye geliyordum!
Soruma cevap vermedi ama ekledi:
–Ben de bugün evime dönüyorum...
Sonra hüzünlü bir sesle devam etti:
–Çok daha uzak... çok daha zor...
"Bütün bir yaşamı boyunca hiçbir şeye karar vermeden ölen bir adam" diye ciddi bir tonda ekledi Van Tricasse, "bu dünyada mükemmeliyete yaklaşmış demektir."