"Günün birinde evrenin tüm sırlarını keşfedeceğim." diye fısıldadı.
Bu beni gülümsetti. "Onca sırla ne yapacaksın, Dante?"
"Ne yapacağımı bulurum," dedi. "Belki dünyayı değiştiririm."
Ona inandım.
Çünkü Catherine'le ilgili olmayan ne var ki? Onun bana hatırlatmayan ne var ki? Şu döşemeye baksam, taşların üzerinede onun yüzünü görüyorum. Her bulutta, her ağaçta o var. Geceleyin hava onunla dolu, her şeyde ondan bir pırıltı var; gündüzleri ise çevremde ondan başka bir şey yok, her yerde o! Rastladığım kadın ve erkek yüzleri, kendi yüz çizgilerim bile, bir benzeyiş içinde benimle eğleniyorlar. Bütün dünya korkunç anılarla dolu; nereye baksam, onun yaşamış olduğunu ve benim onu yitirdiğimi görüyorum!