Buse
@kelimeleremeftun
Katarsis öyküler
Pınar Kür’ün kalemine şahit olduğum ilk eser olmakla birlikte ikinciye kapı aralayan bir öykü kitabı oldu Akışı Olmayan Sular. Toplamda beş öyküyü barındıran kitabın ilk öyküsü ‘Biraz Daha Ölmek’ en sevdiğimdi. Yazar bol bol tasvire başvurmuş dolayısıyla okurken rahatlıkla imajinasyonlar oluşabildi zihnimde. Genç bir adamın yaşantısından kesitleri, çocukluğundan başlayarak anlatıyor yazar. Başkahramanın gizdökümcü tavrını ve ucu duygulara derinden dokunan birçok cümleyle karşılaştım, bu diğer öykülerde de mevcuttu. Oldukça etkileyiciydi. Diğer öyküler de edebî hazza gayet uygundu elbette. Okuyunuz, okutturunuz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Fi, Çi ve Pi üçlüsünün sürükleyici büyüsünü yakalayamadığını düşünüyorum. Bunun sebebi ise yazarın çok daha ayrı bir tarzda hikaye oluşturduğu için ve hikayenin oldukça füturistik dünyasından dolayı bizde aynı alışılmış tadı bırakmadığından kaynaklanıyor.
