Doğal dünya ve iç dünya olmak üzere, iki dünyanın varlığını kabul eden İslam dini, insanın bu iki dünya arasındaki uçuruma, bir köprü niteliğinde yaratıldığını savunur. Bu birlik bozulduğu zaman din, insanı geri kalmışlığa (dünyevi değerlerin reddine), bilim ise ateizme sürükler.
bütün günler birbirine benzediği zaman da insanlar, güneş gökyüzünde hareket ettikçe, hayatlarında karşılarına çıkan iyi şeylerin farkına varmaz olurlar.