uygulamada yapılan son güncelleme sonrası uygulama kullanıcılarınca gerek kendi gönderileri gerekse de başka kullanıcıların gönderileri özelindeki yaptıkları tekrar paylaşımların ve uygulama kullanıcılarının gerek kendi gerekse diğer uygulama kullanıcılarının gönderileri özelinde yaptıkları yorumlarının akışta görünmemesine yönelik ( #306559955 ) gerek uygulama kullanıcılarının gerekse uygulamada bu güncellemeyi yapanların -görece- dikkatini çekmek için ve bu saçma güncellemenin geri alınması için, geri alınmasına dikkat çekmek için, şu an itibariyle paylaştığım bu iletiyi aklıma geldikçe müzik, şarkı, türkü linkleri ile alıntılayıp bu konuyu -kendimce- gündemde tutmaya çalışacağım..
1000Kitap Destek başlıyoruz..
youtu.be/oIZhgRyQFWQ?si=...
1000Kitap Destek başlıyoruz..
youtu.be/oIZhgRyQFWQ?si=...Bir bitki çayı sıcaklığı...İnsan ve Duygular
Çok sık hasta oluyor musunuz? Ben çok fazla olmam ama her hastalandığımda kendime diyorum ki; "Ya ben unutmuşum, insan ne kadar zayıf bir varlıkmış." Gerçekten çok aciziz.
Bu yazıyı her zamanki gibi şükre bağlayıp bitirmeyeceğim, başka bir şey söylemek istiyorum: Her seferinde empati yapabildiğimi düşünsem de hasta olan insanlara karşı daha naif, daha hizmet odaklı davranmam gerektiği fikri uyanıyor bende. Çünkü mesela arkadaşım, ailemden biri hasta olsa, kendimce bir iki şey yapıp bırakıyorum; onun ihtiyaçlarını gerçekten gözetmiyorum. Ben onun başını on dakika ovdum diye bütün vicdani hesaplarım da rafa kalkıyor. O insanın neye ihtiyacı olduğunu biraz daha gözetmeyi unutuyorum. Eminim siz de bazen benim gibi hayatın telaşına kapılıyorsunuzdur. Ben dinimizin hasta ziyareti için neden "büyük sevap" dediğini şimdi daha iyi anlıyorum.
Çünkü insan, hastayken hem duygusal hem de bedenen çok zayıf bir halde oluyor. Ona uzanan küçük bir bitki çayı, bazen en büyük "göz aydınlığı" olabiliyor. Yakın bir arkadaş, daha sen kendi iyi olmadığını bile fark etmeden tansiyon aletiyle gelince mutlu oluyorsun. Sevginin tazelenmeye ihtiyacı vardır; bir tansiyon aleti, sevgi ölçeğini de yüksek tutuyor.
Bizler, modern zamanın getirisiyle "kendimi ihmal etmeyeyim, kendimi başkalarına kullandırtmayayım" diye düşünmekten, sevdiklerimize hizmet edip o sevgiyi tazelemeyi unutuyoruz. Bu yazı; acizliğimizi hatırlamak, sevdiklerimizi ise unutmamak için yazılmış gibi oldu biraz.
Etrafımıza, ailemize şefkatle hizmet ettiğimiz günlerimiz olsun...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Günleri günlere eklerdim sessizce,
Bir mucize beklerdim içimde kendimce.
Gözüm yollarda, kulağım hep seste,
Her an her şey değişecekmiş gibi bir hevesle...
Sonra bir bakardım, vakit çok geç kalmış,
Bütün heveslerim kursağımda kalmış
Kendimi suçlardım hep ben niye geç kaldım böyle
Hata ikimizde de değildi belkide
Yazılmıştı mukadderat heralde
Şu hayatta bir şey var: Bolluğun içinde yaşıyorsundur belki de yaşamından dolayı o bolluk seni alakadar etmiyordur veyahut ulaşamıyorsundur ama hayat senin ruh hâlinden sorumlu değil. Artık bazı yerler var o berekete ulaşamıyorsa Allah'tan ümidini kesiyor. Ula teneke belki senin hakkında daha hayırlısı var ve burnunun dibinde. Ben kendimce sadece yaşadığım yerde şöyle bir analiz yaptım: Doğulular ve Karadenizliler meteliğe kurşun sıksın ya adam dolandırıyor yada bir şeyler elde edebilmek için çabalıyor. Ruhu ölmüş bu topluluğa Karadenizliler ve Doğulular ibreti âlem olsun diye mi geldi? Gelen salıyor kendini giden salıyor...
Bir olanla son olan aynı şey değil..
Şu olmuş olalı aklıselim 9-10 yılda birini sevdim. Sonraları tatsız olaylar unuttum unutmaya ama benden çok şey aldı götürdü örneğin hiçbir şeyi önemseyememeyip ama her şeyi dert eden, birçok şeyi gereksiz bulup hayatımda ertelediğim, kimseye kendimce konuşamadığım ve daha nicelerini. En önemli olan ise kimseye güven edemeyip sevemememi sağladı sonra ne oldu biri geldi zamansızca başta birisiydi ama hayat kazanmayı seven biriydi yine önemsemedim ben bitmiştim dedim kimse kurtaramaz dedim ama öyle olmadı geldi sevdi yaşadı ve yaşattı yetmedi yol gösterdi sonra ne oldu tabiki de ben, her şeyin olumsuz sonucu olan ben, hayatımdan çıkarayımki onu mutsuz olmasın benim yüzümden dedim ama öyle olmadı yıllar sonra bende sevmiştim birini. Sevgi denen artık ne denir bu kelimeye bilmem ama beni tekrar hatırlattı bana ilk defa birine kendimi açıklayabildim ilk defa onunla hayat buldum. O benim hayayım boyunca güvenebileceğim tek insan oldu ama yine ben ona sırtımı döndüm başaramadım bir daha yaşamaya. Onunda sağlam bi geçmişi yoktu belki ama benim gibi bir alçak değildi. Neyse bana kızmaya daha çok zamanım var boşvereyim şimdilik. O sanıyorduki insanlar tanışmalı herkes her şeyini bilmeli ki birbirlerine ayak uydursunlar bense tam tersi düşünürdüm bu konuda insan yaşadıkça birbirini tanır birbirini anlar derdim. Onu tanımak için uğraşmadım bilirdim sızlayan yaraları vardı sızlatmamalı insan. İnsan en düzgün kişiyi bulunca tamam bu o kişi ben demedim onu kendimden uzaklaştırdım belki de iyi yaptım onun adına bilmiyorum ama ben kendimden nefret ediyorum bi insan birini severken nasıl hayatına almak istemez nasıl kendinden uzaklaştırır onu demi işte ben tam olarak bunu yaptım. O belki buraları okumak istemediği için benden haber almamak için ortak kullandığımız her yerden bir şekilde