Şermin Yaşar // Altı Harfli Bir Tatlı
Şermin Yaşar’ı genelde çocuk kitaplarıyla biliyordum, o yüzden kalemiyle hiç tanışmamıştım.
Sonra Söyleme Bilmesinler’i okudum, çok beğendim.
Yeni kitabı çıktığını görünce hiç düşünmeden aldım ve yine kalemine hayran kaldım.
Yazarın dili sade, samimi ve çok akıcı…
Okurken öyle güzel alıntılarla iç içe geçiyorsunuz ki, mutlaka kendinizden bir parça buluyorsunuz.
Bazen gözlerim doldu, bazen de yüzümde kocaman bir gülümseme belirdi.
Selime Teyze
Çok sevdiği eşi vefat edince hayatı altüst oluyor…
Yaşayan ama aslında ölü gibi birine dönüşüyor.
Üç kızı, bir de oğlu var; ama hiçbiriyle gerçekleri paylaşamıyor.
Hikâyesinin kırılma noktası tam da burada başlıyor.
Meltem
Anne sevgisini hiç bilmeden büyüyor.
Annesinin hayatta mı yoksa ölümü olduğunu bile bilmiyor.
“Annen kaçtı.” denildiğinde o küçücük yaşıyla bunu anlamaya çalışıyor… Babası yeniden evlenince dedesiyle babaannesinin yanına taşınıyor.Yurtlarda kalıyor, kimseye muhtaç olmamak için derslerine sarılıyor.
Ve sonunda başarılı bir öğrenci oluyor
Selime Teyze ve Meltem’in hikâyeleri farklı ama bir o kadar da benzer.İkisinin ortak noktası: yalnızlık.Biri kendini köye gizliyor, diğeri insanlara bile uzak duruyor…Kimse bilmesin, kimse anlamasın diye.
Kitapta bir de Selime Teyze’nin oğlu Erkan’ın gözünden olayları dinliyoruz.
Belki başta hepsine kızıyoruz ama sonra herkesin kendi acısını görünce
“Onlar da kendilerince haklı…” diyebiliyorsunuz.
Ah… Bir de komşusu var Selime Teyze’nin…
Ona da çok ayrı üzüldüm.