Sar beni, üşüyorum... (Öykü)
Eskiden çok seviyordum o şiiri. Şimdi daha çok seviyorum. Vallahi üstümü başımı yırtacağım, avazım çıktığı kadar bağıracam. Bağırmak istiyorum çünkü. Öyle normal bağırmak değil. Mahalleye anons
... ... Zaman sen olmayınca geçmiyor, sen olmayınca yetmiyor….
Üşüyorsan söyle, seni bir kat daha seveyim.
Bak! papatya mevsimi geldi.
Mevsimlerden papatyayı severim.
Sonra seni…
Sonra yine seni…
ve hep seni.Kim istemez mutlu olmayı ama mutsuzluğa da var mısın?
Çık gel bir kez daha,
Çık gel bir kez daha beni bozguna uğrat, ben güzel değil miyim?Neden kuş koymuyorlar yoluma?
Ben sana kızsam, kendime küserim…
En çok seni aradım.
Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydi…
Gözlerin silindi zamanla…
Dedim ya,
Eylül’dü
Savruluşu, bundandı kimsesizliğimizin.
Sonra dalgalar geldi bile, sonra mavilik adı her yerimizin;
Nasıl hatırlıyorsan dünyayı, öyle.Kötülüklerin büsbütün egemen olduğu, namussuz bir çağ bu biliyor musun?Hasret kalmışız, yüreği güzel insanlara.
Bazen sadece yorgun oluyor insan,
Ne küs, ne yalnız, ne de aşık…
Ama sen yine de gitme.
Gidersen peşinden gelmem,
Ama kalırsan bu masalın sonunu birlikte öğreniriz.Meğer ne çok canı yanarmış insanın, baktığı yerde göremeyince
Görmek istediğini.Bir gün aklına gelecek olursam, bana şiir ısmarla.
Eylül’ü konuşalım. 
Cemal Süreya
NotlarDuygu ve Düşünce
Bir sabah uyandım. Yolunda gitmeyen ne kadar çok şey var hayatta, fark ettim. Tüm bunlar konuşulmalı, dedim. Kendime. O sabah tanıyamadığım bir ben vardı aynada. Savrulmuş, hırpalanmış, dağılmıştı.
Arafoloji 3/61000Kitap
*Kendine sevmek- formül basit Fahri abinin dediği gibi: bol salça + bir tutam antioksidan suya karıştırılacak her saatin 36.dakikasında saç diplerine 3.36gram tek damla şeklinde
Anneliğin zahmetlerinden sonra ben, hayal kırıklığı olmuşumdur
Gerçekten saygı duymadığım insanın elini öpmem, gerçekten saygı duyduğum insanlar da asla izin vermiyor. (:
Dün annemle bir şey hakkında konuşurken konu bir şekilde buna geldi "Kimsenin kimseden
28 mayıs perşembe,
Git gide azalıyorsun içimde. Eskiden daha çok özlerdim seni, gözlerim dolardı hatırladıkça.
Unutuyor muyum, alışıyor muyum bilmiyorum. Kırgın da değilim artık. Kızgınlığım yalnızca kendime. Ne vardı da böyle çok sevdim sanki seni. Hiç kurmasaydım o hayalleri, silip atsaydım bendeki resimlerini. Sen her "gidiyorum," dediğinde, bu kadar küçük düşürmeseydim kendimi. Ama bu sefer farklı. Git gide azalıyorsun içimde. Sahiden unutuyor muyum, uyutuyor muyum yüreğimi bilmiyorum. Bildiğim bir şey varsa, yalnızca yüzünü unutmaktan korkuyorum. Gel diye yazmıyorum bunları sana. Sadece seni böylesine çok sevmem neyine yetmedi onu merak ediyorum. Sana böylesine bağlanacağım aklımın ucundan bile geçmezken, nasıl oldu da kalbimin içini deldi geçti. Bunca acıyı çekmeme rağmen, sana hiç dokunamayacak olmam yakıyor canımı. Ama bir başkası, bunların hiç birini yaşamadığı halde sana sahip olacak..