Pamuk’un kalemiyle ilk tanışıklığım ve bu tercihin ne kadar isabetli olduğunu kitabın her sayfasında hissettim.
Baba-oğul çatışmasını merkezine alan akıcı bi roman;
yer yer durup nefes almamı, hatta sayfaları uzun uzun düşünerek kapatmamı sağladı. Bazı bölümler zihnimde adeta çarpışmalar yarattı; şaşırttı, sarsaladı…
Hayat felsefem hâline gelen “Zihin neyle meşgulse hayat onu inşa eder” sözünün izlerini kitapta da buldum.
“Zaten dinlediğin hikâye başına geleceği için ona efsane dersin.”
Kitap bitti, fakat zihnimde bıraktığı yankı hâlâ sürüyor..