Bir insanın en büyük düşmanının korku olduğu söylenir. Başarısızlığın, hastalıkların ve zayıf insan ilişkilerinin arkasında korku vardır. Milyonlarca kişi geçmişten, gelecekten, akıl hastalıklarından ve ölümden korkar. Ama korku zihninizdeki bir düşüncedir. Bu da kendi düşüncelerinizden korkuyorsunuz demektir.
Alkolizmin esas sebebi olumsuz ve yıkıcı düşüncelerdir, çünkü insanlar nasıl düşünürlerse, öyle olurlar. Alkolik olan kişi derin bir aşağılık, yetersizlik, bıkkınlık ve yenilmişlik hissine sahiptir. Genellikle bunlara derin bir iç düşmanlık hissi de eşlik eder. İçki içmesini açıklayan sayısız neden vardır ama gerçekte tek neden bu kişinin düşünce yapısıdır.
Hepimiz alışkanlıkları olan varlıklarız. Alışkanlık, bilinçaltımızın bir işlevidir. Yüzmeyi, bisiklete binmeyi, dans etmeyi ve araba kullanmayı, bunlar bilinçaltımızda izi belli olan yollara dönüşene dek bilinçli olarak tekrar tekrar yaparak öğreniriz. Sonra, bilinçaltının otomatik alışkanlık eylemi devreye girer. Buna bazen 'ikinci doğa' da denir; bu, bilinçaltının 'birinci' doğamızı oluşturan düşünmeye ve davranmaya verdiği tepkidir.
Affetmenin gerçek anlamı, kendinizi affetmektir. Affetmek, düşüncelerinizin ilahi uyum yasasıyla aynı doğrultuda olmasıdır. Kişinin kendi kendini kınamasına cehennem denir (esaret ve kısıtlama); affetmeye ise cennet denir (uyum ve huzur).
Bir başkasının size dediklerinin, siz izin vermediğiniz müddetçe sizi rahatsız ya da sinir etmemesi gerekir. Bir başka kişinin sizi üzebilmesinin tek yolu, sizin düşüncelerinizdir.