Ayşe Hilal
@kendinemufred
Sonrasında Kudüs’e birlikte girdiler. Hz.Ömer selametle içeriye girdi, şehrin anahtarlarını aldı ve istirahat etmek için Ebû Ubeyde’ye: “Ey Ebû Ubeyde! Haydi, beni çadırına götür” dedi. Ebû Ubeyde önce Halife Ömer arkada İslam ordusunun komutanı Ebû Ubeyde’nin çadırına girdiler. Çadır çok sıradan ve basit bir çadırdı. İçeride bir kişinin bile zor yapabileceği kadar küçük bir keçe vardı. Halife Ömer bu hali görünce gözyaşlarını tutamayacak ve diyecekti ki: “Ey Ebû Ubeyde! Dünya hepimizi değiştirdi ama seni asla değiştirmedi.”
Evet Ebû Ubeyde’yi dünya değiştirememişti. O, Allah yolunda her şeyini feda etmişti. O dünyaya değişmek için değil, değiştirmek için gelmişti.
Bizim orada benim ismim Iska’dır. Kulağıma söylenmemiş, yüzüme çarpılmış ismim. İsim diyorum, anlayın beni!
Yetişememek ne demektir siz bilir misiniz? Gelmemek değil, yetişememek! Keşke muhacir olsaydın Piraye, dönüp dolaşıp geri gelirdin.
Aylarca büyükannemin sessizliğimi seyrederken, sevmek, demiştim, sevmek böyle bir şey olmalı.