Kitap hiç sıkmadan akıcı bir şekilde ilerledi. Sadece Yusuf'u yazıldığı kadar baskın bir karakter beklerdim. Mahsun bir şekilde hayatını kabullenmesi yerine onunla savaşmasını ve kaymakam sayesinde herkesten bir adım önde olmasını isterdim. Bunun haricinde Kuyucaklı Yusuf'un hüznü iliklerime kadar işledi bu kadar kederli olup kimseye göstermemesi büyük bir güçtü. Hayata o kadar küsmüştü ki hiçbir şeyin sadece kendisi için olacağını kabullenmiyordu sanki o yokmuş ve insanlar sadece kendileri için yaşıyormuşçasına hissediyordu bu yüzden aşkını bile yaşayamadı. Sevdiklerine sevdiğini bile gösteremeyecek kadar hayat onu yaralamıştı ne yazık ki hayatla savaşı bitmemiş insanlar tıpkı Kuyucaklı Yusuf gibi hiçbir şeyin tadını alamayacaklar bu hayatı sırf yaşamak için yaşayacaklar.