Belki de Allah gönlümdeki o boşluğu ve üzüntüyü doldurmak istediDuygu ve Düşünce
Selamlar, uzun zamandır buralarda yokum. Başıma gelen ve beni hem gülümseten hem de düşündüren bir olayı anlatmak istedim. Bir aralar yediğimin içtiğimin ayrı gitmediği, her yere beraber gittiğimiz her şeyi beraber yaptığımız bir arkadaşım vardı. Onunla yapmayı en sevdiğim iki aktiviteden biri bir anda hadi şuraya gidiyoruz deyip spontane gelişmiş gezmelerimiz (tabii öyle çok da gezemiyorduk onunla, ailesinin izin vermediği söylüyordu), bir diğeri de aynı anda aynı kitaba başlayıp yorumlamalarımızdı. Sınav haftası bile görüntülü konuşarak çalışırdık, her konuda birbirimizi cesaretlendirirdik öyle bir hayatımda yer edinmek. Nitekim sonra bu arkadaş kendi isteğiyle koca bir arkadaşlığı bir vedaya dahi sığdırmadan bitirdi, konuşmaya çalışsam da ne fayda o içindeki kıskançlığı dinledi. Bir süredir her yerde karşıma çıkıyor hesapları ve ben onu çok özlediğimi fark ettim. İşte tam olarak bu günlerde ise başıma şöyle bir şey geldi: Şu anki arkadaş grubumdan bir arkadaşım ilk önce final haftalarında beraber görüntülü mü çalışsak diye bir teklifte bulundu. Bir süre geçti, beraber gezmelere başladık. O eski arkadaşımla gidemediğim birçok yere dahi gitmek için planlar yaptık. Hepsinden de oldukça keyif aldım ve o içimdeki yalnızlık da azalmaya başladı. Aynı zamanda birbirimizi cesaretlendirip bir yaz anaokulunda çalışmaya başladık. En son da dün akşam bana bir mesaj attı. "Eslem aşkım bu arada baş belalar ve başyapıtları kitabını satın aldım. Beraber okuyalım mı başlamadıysann, senden ınfluence olup aldım." Düşününce o çok özlediğim ama beni hayatından silip atan arkadaşımın yeri nasıl da dolmuştu, üstelik tam da onu özlediğim zaman diliminde ve çok hızlı bir şekilde. Çok daha güzel bir hâlde. Bunu bize niye anlattın diye soracak olursanız eğer, hayatımdan çıkıp beni bir boşluğa
Yorucu bir sakinlik tetikte olma duygusu belimi sarıp omuzlarıma bir yük gibi oturmuştu içmek istediğim sigara dudaklarıma taş misali ağırlık bırakıp suratsız gözükmemi sağlıyordu içime çektiğim duman ise izlerini boğazımdan başlayarak akciğerime kadar boyuyordu nefesimle attığı mı düşündüğüm duman hiç benden eksilmiyordu biliyordum ama şimdilik keyif alıyordum
Reklam
Fredrik Backman “Evlilik, uzun soluklu bir sohbet gibidir. - Evlenirken kendinize şu soruyu sormalısınız: Yaşlılığınıza kadar bu kadınla sohbet etmekten keyif alacağınızı düşünüyor musunuz? Evlilikteki diğer her şey geçicidir, ancak birlikte geçireceğiniz zamanın çoğu sohbete ayrılacaktır.”
Friedrich Nietzsche
Eğer beni sevseydin,bir keyif sigarası yakardım
Ben sigara kullanmıyorum
Zaten sende beni sevmiyorsun..
Haziran ayı kitap alışverişim sonunda elime ulaştı. Uzun zamandır merak ettiğim bazı kitapları da bu alışverişle birlikte kütüphaneme eklemiş oldum.
Son dönemde yayınevlerinin kitaplarda yan boyama uygulamasını daha sık kullanmaya başlaması oldukça hoşuma gidiyor. Hem kitaplıklara ayrı bir estetik katıyor hem de insanın okuma motivasyonunu artırıyor.
Gece Yarısı Kütüphanesi uzun zamandır okumak istediğim ancak bir türlü fırsat bulamadığım kitaplardan biriydi. Yazarın yeni çıkan kitabını da edinince, bu iki kitabı okuma fırsatı yakalamış oldum.
Merak ettiğim bir diğer seri ise Off-Campus. Dizisini kısa süre önce bitirdim ve izlerken beklediğimden çok daha fazla keyif aldım. Yeni sezonu beklerken muhtemelen serinin tüm kitaplarını okuyup bitirmiş olacağım.
Haziran ayının güzel okumalarla dolu geçmesini diliyorum. 📚✨
bazen gözlerimi kapattığımda tüm dünya sessizlikle üzerime çökmüş gibi hissediyorum. içimde bir boşluk var ne kadar doldurmaya çalışsam da bir türlü dolmuyor, sabahları uyanmak bir yük yatağımdan kalkmak bir mücadele işe gitmek insanlarla konuşmak hatta bir kahve hazırlamak bile zor geliyor. hayattan keyif almak eskisi gibi mümkün değil eskiden bir şarkı çaldığında bir çiçek gördüğümde güneş vurduğunda içimi ısıtan o his şimdi uzakta bir hayal gibi halsizim motivasyonum düşük küçük şeyler bile yoruyor beni. yemek yemek istemiyorum ama bazen de sürekli bir şeyler yiyorum uyku düzensiz gece uyanıyorum sabah uyanmak kabus gibi içimde sürekli bir sessizlik ve yalnızlık var. kimse anlamıyor gibi geliyor ya da ben anlamak istemiyorum. insanların kahkahalarını duyduğumda bir yerlerde kaybolmuş gibi hissediyorum ama bir yandan da gözlerimi kapatıp sadece bir an olsun huzur bulmak istiyorum. bazen umutsuzluk öyle derin geliyor ki sanki hiçbir şey değişmeyecekmiş gibi
Reklam
Reklam