"Âşık oldur kim kılur cânına fedâ cânânına
Meyl-i cânân estmesün her kim ki kıymaz cânına".
Cânân için cân taşıyanların her şeyleri cânândır. Onları sevgiliye kavuşmak teselli etmez; sevgili olmak paklar ancak. Biri yâre kavuşmak ister; diğeri yâr olmak. Biri cânânâ sahip olmak ister; diğeri cânın sahibinin kendisi olmadığını bilir.
...Yazıtı nehre attı ve bu onun güzellik hakkında düşündüğü son gündü. Düşünmenin faydası olmayacak dedi. Güzellik oradadır: Biz kendimizi ona açmalıyız. Mumu, egonun küçük mumunu üflememiz gerekiyor. O zaman Tanrı pek çok şekillerde içeri girer ve güzellik sana nüfuz eder.
Ermiş, Tanrı'nın müride geldiği en son biçimdir. Ermişten sonra biçimsiz olmak vardır. O biçim en son tecrübesidir; onun ötesinde biçimsizlik vardır: O zaman Tanrı biçim olmaksızın vardır.