Bakma, tüm dünya aksini haykırsa da sevgi zamanla bitebilen bir şey. Azalan, tükenen, eksilen bir şey.
Sevgi bir elmastır zira. Yabani ellerdeyse bir taş parçasından başka bir şey değildir.
ilk yudumda ağlamaya başlamıştı
şakakları ter içinde gece saat on
kibrit aranıyor göğüs geçirerek
bütün sevgilerinde yanılmıştı
Attila İlhan
Bizler birer ıslak kibrit çöpü.
Sen, kadrolu tarantula sepeti.
Sayfa 91 - Stüdyo İmge
Bir ateşe attın beni, hiç mi sızlamadı için?
Tutuşan ömrümdü benim, sen uzaktan seyrettin.
Bilemedim, bu ceza hangi günahım için?
Bir enkaz bıraktın arkanda, eserinle fethettin.
"Canım" derdin ya hani, canımı alıp da gittin,
Yüzüme gülen o gözleri düşman eyledin bana.
Gönül tahtımı yıkıp, bir hamlede altüst ettin,
Ben hayata sarılırken, sen ölüm oldun bu cana.
Ne bir damla su verdin, ne de dönüp arkana baktın,
Küllerim savrulurken rüzgarda, sustun öylece.
Sen beni bir kibrit gibi tek bir sözünle yaktın,
Şimdi bendeki bu yangın, sana dert olsun her gece.
Sitemim sana değil, seni yâr sanan kalbime,
Sana harcanan o yıllara, o emeklere yazık!
Adını bir daha anarsam her şey haram olsun dilime,
Beni bu ateşe attın ya; senin de sol yanın olsun darmadağınık!
Aşk, kendinden verdiğin kadarını ruhundan da çalan bir büyü çünkü.