"Sonsuzluğun bir anında her şey değişip başkalaşıyor. Meçhul bir odadan çıkıp gelen bir müzik parçası, insani şeylerin akışı içinde az da olsa bir kusursuzluk. Başımı hafifçe eğiyorum, tapınak yosunu üzerindeki kamelyayı düşünüyorum, bir fincan çayı düşünüyorum, o sırada rüzgar, dışarıda, yaprakları okşuyor, elimizden kaçıp giden yaşam yarınsız ve projesiz bir mücevher halinde donuyor, insanların yazgısı, günlerin soluk ardışıklığından kurtulmuş, nihayet ışıkla çevriliyor ve zamanı aşarak, dingin yüreğimi tutuşturuyor." Syf.91
Kirpinin Zarafetiyoutu.be/ThulukLSBP8?si=... 🤍
"Herkese olduğu gibi kendisine karşı da acımasız davranmış, duygularının her bir sinirini, sıcağı sıcağına her bir düşüncesini, kendisini parçalayacak neşterin altına koymuştur; hayata bağlılığı ve canlılığı ne kadar güçlüyse, o kadar açık ve net bir şekilde de kendisini tanımak ister. Tolstoy gibi gerçek âşığı bir insanın, tutkulu bir otobiyograf olmaması imkânsızdır."