"Kaçmaya karar verdim, zira birincisi geçen yıllar boyunca yaşadığım bu hayat tarzı nedeniyle kendimi gittikçe âdeta boğulmuş hissettim ve artan bir şiddetle yalnızlığı özledim, ikincisi çocuklar artık büyüdü ve benim evdeki varlığıma gerek kalmadı."
"Boynuma asılı bir değirmentaşı, beni yanlış ve yalan bir yaşama çeken vicdanımın üzerindeki bir yük; beni bağladıkları ipleri çoktan koparmalıydım. Onlarla yapacak neyim kaldı? Beni rahatsız ediyorlar yaşamımda, ben de onları. Fazlalığım ben burada, kendim ve onlar için bir yüküm."
"Seninle kendimi uzun yolda hayal ettim. Uyuyacağımız kamp yerlerini, yıldızlı geceleri, sabah karavanda gözümüzü açmayı, yüzeceğimiz mavi suları, gün batımlarını..
Dediğin gibi belki bir gün canım, belki bir gün.." °☆.°`~