Yürümeye devam etmeli çünkü insan kendisini bıraktığı anda atalet zindanına düşer. Eylemsizlik, amaçsızlık ve pes etmişlik her an onu dipsiz bir kuyunun derinliklerine doğru çeker.
Hiçbirimiz yaşam sahnesinde rüzgârın önündeki yaprak değiliz. Hiçbirimiz yaşam sahnemizin bütününü, rol arkadaşlarımız veya kendi rolümüzü tamamen belirleyen senarist ve yönetmenler de değiliz.