Sümeyye
@kingrella
71 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Çok etkileyici, muazzam bir kurguydu!
Romanda bir aile hikayesi okuyoruz. Olgunlaşmamış ebeveynler ve onların ellerinde yaralanmış çocukların hikayeleri.
Bölümler olarak ayrılmış ve bir bölümü geçmişten bir karakter; Derviş Ali anlatıyor. Diğer bölümü günümüzden bir karakter anlatıyor; Halide.
Derviş Ali, Abdulhamid zamanında yaşayan; idama mahkum edilmiş biri. Zindanda idam edilmeyi beklerken hikayesini anlatıyor. Halide günümüzde, Vefa semtinde eski aile konağında yaşıyor. Kardeşlerinin konağa gelmesini beklerken hikayesini anlatıyor. Sonunda bu iki karakterin hikayesi birleşiyor.
Kitap boyunca bir merak ve gizem söz konusu. İki dönemde de İstanbul’da bir karmaşa ve kaos hakim. Duyguları çok güzel hissetirmiş yazar, öyle bir dil var ki; sanki o ortamdaymış gibi hissediyorsunuz.
İçinde tarih, psikoloji, anne-kız ilişkileri, eski İstanbul, aile yaraları gibi unsurları barındıran, edebi olarak zengin, şahane bir kurgu okumak isterseniz muhakkak bakın bu kitaba.
Ağlatan mizah, güldüren dram.Edebiyat-Düşünce
Öykü olarak geçse de yazarın hayatından izler taşıyan kitaba otobiyografi ya da derleme de denebilir. Belki Bir Gün Uçarız’ı okumak çok iyi hissettirdi, bitirdiğimde de üzüldüm hatta. Bitmesine üzüldüğümüz çok kitap çıkmıyor karşımıza o yüzden bu hissi seviyorum.
Aylin Balboa ile tanışma kitabımdı, iyi ki tanıştık.
Su gibi akıp giden, nerdeyse her sayfasında bir olay olan, sonrasını merak ettiren çok heyecanlı ve acıklı bir kurguydu. Her karakteri ayrı ayrı beni gıcık etti ama en kötüsü tabi ki kaynanaydı. Allah’ın cezası herkesin hayatını mahvetti.
Gelinine her türlü şiddeti uygulayan, oğluna başka gelinine başka konuşan bir kaynana; ona sesini çıkarmayan, her şeye boyun eğen bir gelin; bu ikisi arasında kalmış, anasının fitneliğinin farkında olduğu halde evliliğine ve karısına sahip çıkamayan bir erkek… sonu da apayrı vurucuydu!
Çok iyi yazılmış, size adeta olayları yaşıyormuşsunuz gibi hissettiren bir kitap. O yüzden de sinir krizi geçirmek istiyorsanız okuyun.
“Bir çocuğu bir köy büyütür,” denir doğrudur da. Ama nasıl büyütür; sevgiyle mi, kin ve öfkeyle mi? Bunu düşünerek okudum.
Bir toplum bir çocuğu nasıl mahveder bunu görüyorsunuz sayfalarında. Muhakkak okunmalı.
Yedi gün,yedi farklı resim, yedi farklı insan.
Bir yazar yedi gün boyunca yedi kişiye, yedi farklı resim gönderiyor. Ve bu insanlardan resimleri inceleyip kendilerinde uyandırdığı hisleri otomatik olarak yazmalarını istiyor.
Kahramanların birbirini hiç tanımadığı ama aynı resimlere bakarak düşündüğü bir roman.
Bambaşka algı ve hayal dünyalarına bakış atıyorsunuz kitap sayesinde. Çok ilginç geldi, hızla okuyup bitirdim ama sevdim mi sevmedim mi tam emin de değilim. :)
En büyük faydası ‘yazmak’ hakkında ilham olan bir kitap olması bence. Öyle ki önce kitapta bazı karakterler nerden çıktı bu iş, bir resme bakıp ne yazabilirim ki, her gün her gün yazacak şeyi nasıl bulacağım gibi çekinceler taşırken son gün geldiğinde proje sonlanıp yazı işi bittiği için üzülmüş, bundan sonra boşlukta hissedeceklerini söylemişler.
Yazmanın insana ne kadar iyi geldiğini gördüm ve bende her gün bir konu, bir nesne, bir eşya hakkında rastgele bir şeyler yazabilirim dedim.
Keyifli okumalar!
