vanya.
@kirin
泣かない.
8 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
“Evet, deli gibi seviyorum.
Seni hiçbir zaman böyle sevmemiştim Vanya.”
Gülünç bir haldeyim, hâlbuki en kutsal duygularımı böyle küçültmek istemem.
''Neyin var senin? Neden bu kadar dalgınsın?
Hala cevap vermedin bana.''
''Herhalde dünyaya tamamen adapte olamadım henüz.'' dedim, bir an düşündükten sonra.
''Bilmiyorum, bunun gerçek dünya olmadığını hissediyorum. İnsanlar, manzaralar gerçek değilmiş gibi geliyor bana.''
Haruki Murakami.
Oblomov, sanki bir baygınlıktan sonra kendine gelmiş gibiydi.
- Ah, sizi ne kadar seviyorum! dedi.
Olga :
- Yok canım! Sormasam bir şey söylemeyecektiniz.
Oblomov :
- İçimde neler olduğunu hissetmiyor musunuz? Anlamıyor musunuz? konuşmakta bile güçlük çekiyorum.
Tam şuramda... verin elinizi, tam şuramda bir şey taş gibi ağır bir şey duruyor, derin bir acı duyuyormuşum gibi. Garip değil mi? Acı da, sevinç de insanda aynı etkiyi yapıyor; soluğumuz kesiliyor, insanın ağlayası geliyor.
Ağlasam belki rahatlarım; tıpkı büyük acılarda olduğu gibi.
...
Olga :
- Siz aşıksınız.