Kalp rol yapanla yapmayanı sezecek seviyede
Ne yollardan, ne haddelerden geçtikte geldik
Çamurlara battık çıktık, kalbimiz çok temizse de
Biz yine tertemiziz de el gözünde kirlendik
M. İlhan Genç
Karalamalar1000Kitap
Yorgun kalbim;
telaşlardan, kırgınlıktan
umutsuz ve geleceksiz yaşamdan
bu çağ soktu karanlığı yüreğimize
bu çağ kirli
bu çağ acımasız ve korkak
bu çağ onların çağı
ve biz de onlarlaştık ve kirlendik apansız..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Geçmişin özlemi ağır basıyor bugünlerde, gün gün sınavları zorlaşan bir geleceğe doğru ilerlerken. Her bir sınavın bitimi, daha zor bir sınavın başlangıcı derken, geçmiş kolay geliyor tabi insanın gözüne. Hele insanın çocukluğu bir ayrı tatlı geliyor, sınavsız, telaşesiz, kargaşasız, masum ve temiz bir ruhaniyetle.
Sahi büyüdükçe kirlendik değil mi ? Gün gün günahlar eklendi temiz defterimize, karardı nokta nokta ve ağırlık yaptı üzerimize. Sahi büyüdükçe kirlendik diye mi bu kadar mutsuz olduk, geçmişe özlem duyduk ? Emin olamıyorum lakin geçmişi özlüyorum...🍂
Ey her türlü noksanlıktan münezzeh olan, ey kirlenmekten ve eskimekten uzak olan, kalplerin tek hakiki sahibi El Kuddüs!
Şu an senin huzurunda, bunca yılın yorgunluğunu, nefsimin kirini, zihnimin pasını ve ruhumun bütün kırgınlıklarını önüne seriyorum. Allah’ım, ben kendimi kirlenmiş hissederken, sen beni Kuddüs isminle her an temizleyip varlıkta tuttun; ben kendimi noksan görüp hırpalarken, sen bana mukaddes bir ruh üfleyip beni şereflendirdin. Bu ne azim bir rahmet, bu ne muazzam bir lütuftur!
Ey El Kuddüs! Kalbimin o en karanlık, o en isli odalarına Kuddüs isminin nuruyla gir.
Oraya yerleşmiş olan geçmişin tüm acılarını, affedemediğim kırgınlıkları, kendime duyduğum o haksız öfkeleri ve ruhumu kemiren tüm değersizlik hislerini Kuddüs isminin o her şeyi yakıp tertemiz kılan ateşiyle yak ve kül eyle. Beni öyle bir arındır ki; bende benden bir iz kalmasın, bende sadece Senden bir nur parlasın.
Allah’ım! Zihnimi bulandıran o vesveseleri, ruhumu daraltan o korkuları, dünyalık hırsların ve bitmek bilmeyen arzuların tozlarını üzerimden süpür. Adımlarıma feraset, dilime hikmet, kalbime ise o sarsılmaz Kuddüs safiyetini nasip eyle. Bu yedi günlük yolculuğun ilk gününde, ruhumun o ilk günkü berraklığına rücu etmesine izin ver. Ben acizim, Sen Kuddüs’sün; ben noksanım, Sen her türlü noksanlıktan uzaksın. Benim noksanlığımı Senin mukaddesliğinle tamamla.
Ya Kuddüs! Hayatımdaki tüm tıkanıklıkları, önüme çekilen o karanlık setleri, maddi ve manevi tüm engelleri bu mukaddes frekansın hürmetine birer birer kaldır. Ruhumu ferahlat, rızkımı mukaddes kıl, ömrümü Senin razı olduğun o tertemiz yolda sabit eyle.
Beni, kendi nefsinin karanlığında boğulanlardan değil, Senin Kuddüs nurunla yıkanıp ayağa kalkanlardan eyle.
Şu an bu duaya amin diyen her bir yüreği, kendi mukaddes katında özel
Çürük
Ne bulduk bu dünyada, ne umduk.
Mazbuttuk, edepsize dönüştük;
Asildik, çingeneye özendik.
Masum doğduk, büyüdükçe kirlendik.
Biz seçtik kirlenmeyi,
Kirlenmişleri göre göre.
Peki kim başlattı bu menfur döngüyü?
Çürümüşlüğü ilk kim seçti?
Ve kim peşine takılıp gitti,
Bizi de sürükledi…
( Acizane…)