Temizlikçi
İnsanoğlunun sırf inandığı ya da inandırıldığı için veyahut sırf para ve güç için yapamayacağı şey yoktu aslında.
Gürgen Öz’ ün daha önceden kitaplarını okudum ama bu kitabı onlardan bir az farklı daha sürükleyici olmuş .
Asil yetimhanede büyümüştü.
Ailesine ne olduğunu hiç öğrenmemişti .
Bir gün yetimhaneye gelen bir asker kendisini evlat edindi.
Hayatı bundan sonra değişti artık oda babası gib asker olmak,onu gururlandırmak istiyordu .
Yurt dışında görevdeyken nişanlısının öldüğünü öğrendi .
Ama bunun bir kaza olmadığını düşünüyordu .
Artık intikam almak en büyük amacıydı .
Adaleti kendi sağlayacaktı .
Kadın cinayeti üzerine yazılmış,düşündürücü bir kitap .
Ben Severek okudum .
“Vatanı biz temizleyecektik ama sonunda biz de kirlendik.”
-
Ölüp sevdiklerime kavuşmak benim için onlarsız yaşamaktan daha az ıstıraplı
İnsan Eksiktir. Önce Bunu Kabul Etmek Gerekir.
Puan vermedi
7 yıl önce okuduğum Kör Baykuş'la yollarımız tekrar kesişti diyelim mi...
Sadık Hidayet’in Hacı Ağa romanı ve Diri Gömülen öyküsünü de okumuş biri olarak onunla özdeşleşmiş sık sık tekrar ettiği kavramlar (leitmotifler) vardır. Ruhu ruhuma denk gelişi bundandır belki de. Ölüm, hiçlik, boşluk, saflık, varoluş … gibi kavramlar.
Bilgelik ve uğursuzluğun simgesidir baykuş motifi. Ruhundan duvara akseden kör baykuşa benzeyen gölgelerin uğursuzluğuna atıftır belki de kitabın ismi. Yalnızlığını yok etmek için sürekli bu gölgelerle hemhal olur karakterimiz. Kör Baykuş, bir şair tarafından çevrilmiş olduğunu her satırında hissettirir. Ama diğer yayınlardan daha şiirsel bir çeviri olsa da direkt Farsça aslından değil Almanca’dan çevirir Behçet Necatigil.
Hidayet için Doğu’nun Kafka’sı derler. Kafka misali tutunamayış, sancılar vardır Hidayet’te de. 1903 yılında Tahran’da saygın ve zengin bir ailede doğar. Fransız Koleji’nde eğitim alır ve Paris’e gider. 2. Dünya Savaşı’nda ülkesinden çıkmak zorunda kalır. Totaliter rejimlerde başkaldırmanın en iyi yolu sanattır dedirtir İran’dan çıkan yönetmenler, şairler, besteciler…1936 yılında Hindistan’da yayımlanan kitabının kapağına İran’da yayınlanması yasak yazar Hidayet, orada yasaklanacağını bildiği için. Paris’te mezarı Yılmaz Güney’le aynı yerdedir.
İnsan ölmeden önce kendini tanıyabilir mi? Ruhundaki açmazları çözümleyebilir mi? Varlığın sırrına erişmekse gaye, bu fani ve kısa dünyada, bu kıt akılla gayeye erişmek mümkün olmasa gerektir.
Hangi roman karakteri olmak istersin sorusuna verilmiş bir cevabımdı Bay C ve Alaaddin…Buna bir de gerçekle vehmi ayırt edemeyecek adını bilmediğim Hidayet’in Kör Baykuş kahramanı eklendi. Yine sanıda yarattığı güzelin peşine düştü kahraman; birbirinin kopyası ağızla başlayıp cinsel organla
Merhabalar değerli kitapseverler bugün sizlere Erdal Bila kaleminden Kirlendik adlı kitabı tanıtmak istiyorum. Kitabımızın içerisinde 18 öykü ve yazarımızın yazmış olduğu bir şiir yer almaktadır. Öykülerin içerisinde Mansur ve Ersin adlı iki çocukluk arkadaşın bir rakı masasında eski çocukluk zamanlarına duydukları özlemi içeren yaptıkları sohbeti,tümör hastalığı için ameliyat olacak olan Ayla Hanım'ın hastaneden kaçar iken eşine bıraktığı mektupta yazdıklarını,bir adamın kumar borcu yüzünden eşinin başına gelenleri,ailesini selde kaybeden Haydar'ın hayatı gibi birçok öykü okuyoruz bu kitabın içerisinde. Hangi öyküden etkilendin derseniz ayrım yapamayacağım çünkü tüm öyküler birbirinden etkileyiciydi. Yazarımızın kalemine sağlık okuyucusu bol olsun.
"KİRLENEN SADECE BİZ MİYİZ BE KARDEŞİM? İLİKLERİNE KADAR ÇAMURA BATIP BUNUN BİLE FARKINDA OLMAYAN BİNLERCE İNSAN VARKEN..."
Erdal BİLA kaleminden çıkan "KİRLENDİK" kitabında isminden de tahmin edilebileceği gibi, bireysel ve toplumsal anlamda bir çöküşü, yozlaşmayı ve masumiyetin kayboluşunu vurguluyor...
Yazarın dili sade ve akıcı, ama aynı zamanda sarsıcı okurken zaten bunu anlayacaksınız.
Kitap, insanların yaşamındaki kirli gerçeklerini yüzümüze çarpan birbirinden etkileyici 18 tane öykülerden oluşmaktadır.
Hayatın tam içinden gelen..
Gerçekçi, sarsıcı ve yüreğimize dokunur cinsten hikayeler..
Okurken içimi çok acıtan hikayeler oldu..
Özellikle kitaba adını veren Kirlendik hikayesi ve Annemin Diyeti hikayesi..
Öykülerde işlenen temalar oldukça tanıdık ve gerçekçi.
Farklı yaşamları ele alarak okuyucunun kendisinden bir parça bulmasını sağlayan, iç hesaplaşmaya sürükleyen ve toplumun "kirliliği" ile yüzleşmeye davet eden bu hikayelerden etkilenmemek elde değil.
Eğer çarpıcı ve düşündüren gerçekleri haykıran öyküler okumayı seviyorsan, #kirlendik tam sana göre bir kitap.
Öykü severlerin asla hayır diyemeyeceği bu kitabı şiddetle tavsiye ederim..
Sizce gerçekten de kirlendik mi?
Özdemir Asaf'ın o içten dileği ne güzel yankılanıyor: "Kan davası yerine aşk davası olsa da, herkes birbirini öldüresiye sevse." Ne var ki Erdal Bila'nın satırları, "Kirlendik be Mansur. Ne gülüşümüz çocukluk gülüşleri kadar sahici, ne biz, ne de eşimiz dostumuz maskesiz. Çocuk yüreklerimiz kirlendi farkında mısın?" diyerek bu ütopik arzunun karşısına acı bir gerçeklik koyuyor.
Bila’nın kaleminde bireysel olanla toplumsal olan iç içe geçiyor.Kaybolan aidiyet, hissedilen yersizlik-yurtsuzluk ve insanların öz benliklerinden kopuşu, anlatının temelini oluşturuyor. Bu derinlikli yaklaşım, kitabı sadece karakterlerin değil, biz okurların da "hafızasını tazelemeye" davet ediyor.
Toplumun çürümüş yanları, sahte ilişkiler ve çocukluk saflığımızın nasıl yitirildiği güçlü bir dille aktarılıyor. Eleştiri dozunu aşmayan anlatım, satır aralarında hissedilen umut, sevgi ve yeniden köklenme arzusuyla birleşerek iyileştirme amacı taşıyor.
Erdal Bila'nın yalın ama sarsıcı dili, betimlemelerindeki şiirsel yoğunlukla duygulara derinden dokunuyor. Okuru yormadan düşündüren bu dil, satır aralarında bıraktığı boşluklarla okuyucunun kendi yaşamından parçalarla metne dahil olmasını sağlıyor. Bu da kitabın en çarpıcı özelliklerinden biri: herkesin kendinden bir şeyler bulabilmesi.
Erdal Bila, aynı topraklara kök salmış bizlere bir ayna tutuyor. Ve bu aynada bir acı, bir özlem, belki de yeniden yeşerme umuduyla karşılaşıyoruz. Bu öykülerden sonra, bir yanımız eksik kalacak belki. Ya da farkında olmadan, daha da tamamlanmış hissedeceğiz. Çünkü aslında bu kitap, bizim hikâyemiz.
Hayatın sessiz köşelerinde saklı kalan acımasız gerçekleri, bir tokat gibi yüzünüze vuran bir kitap düşünün; her sayfasında kaybedilen masumiyeti, dile gelmeyen çığlıkları ve içimize işleyen izleri bulacaksınız.
Bugün sizlere okuduğum ve etkisinden hâlâ çıkamadığım bir kitabı tanıtmak istiyorum. 
Erdal Bila nın #kirlendik adlı eseri, modern yaşamın yıkıcılığını ve insan doğasındaki o saf masumiyetin kaybolmasını adeta yüzümüze bir tokat gibi çarpıyor.
Kitap, 18 farklı öyküden oluşuyor. Her biri hayattan kopmuş bir kesit gibi; tanıdık, dokunaklı ve düşündürücü. Çocukluk travmaları, töre, yoksulluk, ayrılık acısı, namus davaları, masumiyetin kayboluşu. Hikayeler, yalnızca bireysel duyguları değil, aynı zamanda toplumsal gerçekleri de öylesine etkileyici bir şekilde gözler önüne seriyor ki kendinizi hayatın acımasızlığına dair sorgularken buluyorsunuz.
Özellikle kitaba adını veren 'Kirlendik' öyküsü beni derinden etkiledi. Geçmişe duyulan hasretle başlayan bir hikaye, beklenmedik bir sona doğru ilerlerken eski günlere olan özlemimi yeniden hatırlattı. Ama işte tam o son. O an içimde kopan fırtınayı nasıl tarif edebilirim bilmiyorum. Gözyaşlarımı tutamadım. Çünkü bazen hikayeler sadece bir kurgu değildir; yaşadıklarımızın, kaybettiklerimizin, hatta vicdanımızın aynasıdır.
Kitap boyunca şu satırlar zihnimden çıkmadı:
"Çocuk yüreklerimiz kirlendi, farkında mısın?"
Evet, kirlendik. Ne gülüşlerimiz eskisi gibi sahici, ne de ilişkilerimiz maskesiz. Yazarın sade ama etkileyici anlatımı, içimizdeki bu gerçeği bir bir ortaya koyuyor.
Her bir öyküyle kendi dünyanızı sorguluyor, masumiyetin yerini hırsların, duygusuzluğun ve kirliliğin nasıl aldığını derinlemesine hissediyorsunuz. Ama asıl çarpıcı olan şu:
Tüm bunların içinde hâlâ insanca kalabilmenin yollarını arıyorsunuz.
Eğer
Erdal Bila nın #kirlendik adlı eseri, modern yaşamın yıkıcılığını ve insan doğasındaki o saf masumiyetin kaybolmasını adeta yüzümüze bir tokat gibi çarpıyor.
Kitap, 18 farklı öyküden oluşuyor. Her biri hayattan kopmuş bir kesit gibi; tanıdık, dokunaklı ve düşündürücü. Çocukluk travmaları, töre, yoksulluk, ayrılık acısı, namus davaları, masumiyetin kayboluşu. Hikayeler, yalnızca bireysel duyguları değil, aynı zamanda toplumsal gerçekleri de öylesine etkileyici bir şekilde gözler önüne seriyor ki kendinizi hayatın acımasızlığına dair sorgularken buluyorsunuz.
Özellikle kitaba adını veren 'Kirlendik' öyküsü beni derinden etkiledi. Geçmişe duyulan hasretle başlayan bir hikaye, beklenmedik bir sona doğru ilerlerken eski günlere olan özlemimi yeniden hatırlattı. Ama işte tam o son. O an içimde kopan fırtınayı nasıl tarif edebilirim bilmiyorum. Gözyaşlarımı tutamadım. Çünkü bazen hikayeler sadece bir kurgu değildir; yaşadıklarımızın, kaybettiklerimizin, hatta vicdanımızın aynasıdır.
Kitap boyunca şu satırlar zihnimden çıkmadı:
"Çocuk yüreklerimiz kirlendi, farkında mısın?"
Evet, kirlendik. Ne gülüşlerimiz eskisi gibi sahici, ne de ilişkilerimiz maskesiz. Yazarın sade ama etkileyici anlatımı, içimizdeki bu gerçeği bir bir ortaya koyuyor.
Her bir öyküyle kendi dünyanızı sorguluyor, masumiyetin yerini hırsların, duygusuzluğun ve kirliliğin nasıl aldığını derinlemesine hissediyorsunuz. Ama asıl çarpıcı olan şu:
Tüm bunların içinde hâlâ insanca kalabilmenin yollarını arıyorsunuz.
Eğer