Reklam
Soğudum
Kalmadı dünyadan, hevâ hevesim
Bahardan soğudum, kış'tan soğudum
Her nefeste sanki, bu son nefesim
Ekmekten soğudum, aş'tan soğudum.
Talihle küskünüm, baht'a kırgınım
Âlem çilehane, bende sürgünüm
Yüz yıl çile çekmiş gibi yorgunum
Ayaktan soğudum, baş'tan soğudum.
Ağrım, sızım, derdim artık sıradan
Bundan beter eylemesin Yaradan
Nefret ettim maldan mülkten paradan
Emekten soğudum, iş'ten soğudum.
Mühim değil atlas, libas bezeli
Tutmaya meylim yok, müptezel eli
Umrumda mı sanki, dünya güzeli
Kirpi'ten soğudum, kaş'tan soğudum.
Gönül insanıyım, duygu yüküyüm
Zannederler umursuzun tekiyim
Sanki bende bu dünyada bâkiyim
Ömürden soğudum, yaş'tan soğudum.
Mürşidimiz dün ilimize teşrif ettiler. Bir arkadaş bir hâlini anlattığında şöyle cevap verdi: Edeb, insanın yaşadığı kendi hâlinden üstündür.
Alıntı
Kitap okurken dergileride göz gezdirelim kitabın değerini en iyi bilen sahafçıları gezen insanlardır diye düşünüyorum bir kütüphane dergisiz olmaz o zaman eski dergilerin sayfalarını çevirmeye
başlayalım Atlas 2014 yılının aralık ayı sayısında kamerayı yaban domuzlarına çeviriyor bizi gene keşif edilmeye bekleyen coğrafyanın en ücra yerlerine götürüyor 25 yıl önce yıkılan Berlin duvarına konuk oluyor dilek adasına misafir oluyoruz bilgi hazinedir dilek adası yaban domuzları ünlü bir yer biyolojik çeşitliliği doğal zenginliği ile Türkiyenin nadir bölgelerinden biri
Edeb, insanın yaşadığı kendi hâlinden üstündür yani bir şehre yada her anında edebi ahlâk bilen gittiği yerlerde hürmet ve saygı görür bir şehre edeb ile girerseniz o şehrin ruhunu incitmezsiniz
Dilek yarım adasıda kuş adasının güneyinde yer alır sökeye bağlı bir yarımadadır pek çok insanın yaban domuzlarına yem verdiğini görebilirsiniz
yeşil ile mavinin buluştuğu cenneti andıran yarımadanın yaşadığının adanın yaşadığı en acı olay 1996 yazında çıkan anız yangınıdır 4 bin 500 hektarlık bir orman kül olurken ve ezilen binlerce kirpi ile kaplumbağa nesli yok olmuştur
Kirpi ikilemi:Teori, soğuk bir kış gününde donmamak için birbirine sokulan ancak okları (dikenleri) birbirine battığı için acı çekip uzaklaşan kirpileri anlatır. İnsanlar da tıpkı bu kirpiler gibidir: Yalnızlığın verdiği soğukluk ve izolasyonla başkalarına yaklaşma ihtiyacı duyarlar. Ancak kurulan her yakın ilişki, bireysel farklılıklar ve çatışmalar sebebiyle tarafların birbirini incitmesine yol açar.
Arthur Schopenhauer
Reklam
Reklam