Ne zamanki bela ve musibetler ardı ardına senin üstüne gelmeye başlarsa, nefsine kısa bir süre de olsa dünyayı terk etmesini söyle. De ki: “Ey nefis, Allah-u Teâlâ’ya olan yolculuğunun ve işinin büyük bir bölümünü geride bıraktın, sadece küçük bir bölüm kaldı. Sabret… Ey nefis, daha önceki salih amellerini, uykusuz gece ve gündüzlerini, Allah-u Teâlâ’nın yolunda yıllarca çektiğin yorgunluğun ecrini bir anda kaybetme. Sadece kısa bir süre sabret. Ey nefis, sabret. Belaların makamı, misafirlerin makamı gibidir; konumunu çabucak değiştirecektir.”
“İnsanların arasına karışıp eziyetlerine sabreden mü’min, insanlar arasına karışmayan ve eziyetlerine sabretmeyen müminden hayırlıdır.”
(İbn-i Mace, 2/1338.)