Gerçeklerde biraz (: Yok kendime dahi torpil yok.Duygu ve Düşünce
Yaşarken olenler, olmüşken yaşayanlar, oldüğü için ölenler...
Hayatımda sevdiğim tek tük insan vardı. Toprağa dönüştüler. Şerefsize dönüşenlere bir şey olmadı.
Ya yaşarlarken ya da olmüşlerken kaybettim. Sevdiklerim olarak kaybettim ama asıl kaybeden o yaşayanlardı ama oldükleri için umrumda değiller ve o yüzden kayıp ya da kazanç olayına bile değinmiyorum.
Daha küçük acılarda omurgasını yamultanları affetmeyeceğim. Onlar da kendini affetmesin. Ya da pek bir şeye maruz kalmadan çok şeye maruz bırakanları.
Hayatın zorlaştırıcılığında rol oynayan herkes suçlu. Ve affetmiyorum. Bugün affetmeyen tarafındayım.
Büyük oldukları için hürmet beklerken büyük gibi davranmayanlara ise öfkem de var. Yaşınız aşağılık oluşunuzu örtememiş. İğrenç oluşunuzu kapatmamış ne saygısı?
Beni ölünce beni yiyecek olan kurtçuklara dahi saygıyla yaklaşırken onlar bir kurtçuk seviyesinde bile değil. Ne saygısı cidden?
Acizlik ve pştluk saygı duyma algıma girmiyor. İnsan o yaşına kadar hiç mi kendini sorgulamaz, hiç mi kendini adam etmeye çalışmaz, hiç mi bir şeyleri düzeltmeyi düşünmez?
B.k yemeye başlayıp nefeslenmeye dahi fırsat bırakmamışlar. B.k havuzu olup yaşlarından ötürü, sadece yaşlarından ötürü böbürlenerek yürüyorlar.
Büyümek gerçekten saygıya baksaydı çoğu insan Dünyaya geldiği ilk andaki haliyle kalırdı. Bu senin emeğinle ya da çabanla hak etmiş olduğun bir şey değil. Ne saygısı? Benden fazlaca gün yaşamışsın. Ona rağmen bir halta yaramamış. Ne saygısı?
Saygıya da basit gözüyle bakıyorsunuz: Yaşla sınırlandırılması ya da yaşın içinde olması basitliğini gösteriyor. Ezberden bozma hiçbir şeye saygım yok. Ağlayarak amel defterlerine yazabilirler.
Layıkıyla olamamış olduğunuz hiçbir şeye saygı duymam ben. Mesafeden ikinci çoğulla konuşurum, saygıdan değil.
Siz de aslında hak etmediğinizi
24/06/2026Duygu ve Düşünce
gelecekteki kendime not olsun diye yazıcam malum burayı kişisel günlüğün gibi kullanıyorum :)
Bugun mezuniyetim vardı artık resmi olarak mezun oldum ve önümde beni nelerin beklediğini merak etmekten başka yapabileceğim hiçbir şey yok. Tatlı bir merak bu. Umarım gelecekteki Zeynep istediği yerlerdedir ve Pdr okuyordur, kaç yıl deneyeceğim hiç umrumda değil yeter ki yolun sonu oraya çıksın. Her neyse sonuç olarak artık aklı beş karış havada liseli bir genç kız değilim :(
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Açıkçası bazı anlamadığım insan tipleri var. Hayatını bir düzene sokmamış, duygusal boşlukta ve kendini geliştirememiş ve kendine yetemeyen insan tipleri. Hayatlarına yeni bir insan girdiği zaman tüm olumsuz duygularını, başarısızlıklarını, kendi yetersizliklerini partnerine yükleyen ve bunu düzeltmek onun sorumluluğuymuş gibi davranan insanları hiçbir zaman anlamayacağım. Karşı taraf senin partnerin, kişisel psikoloğun ya da stres topun değil. Silkelenip hayatının düzenini eline alıp insanları kişisel sorunlarınla boğmayı bırakman gerek. Ondan sonra yalnızım diye oturup ağlamayacaksın.
3 aylık yaz süreci kimisi için tatil olabilir. Ama benim için 3 aylık bir yarış süreci gibi geçecek. Hem staj hem hayalimde ki proje için çalışmalara başlamam hem kişisel gelişimim için dil öğrenme sürecim arada kitap okuyup spora da düzenli şekilde başlayacağım. Arada buraya nasıl ilerdigimi durumumu falan yazıp paylaşırım olurda merak edersen diye dedim 😁😌🤧
