"Genelde memnuniyetisiz biri olarak en ufak şeylerde mutlu olan insanları hiçbir zaman anlamıyordum, neden bu kadar kolay kandırılabildiklerini de anlayamıyordum. Ama bir teorim var:
İnsanlar mutsuzluğa kendilerini alıştırılıp beklentilerinin öylesine düşüyorlardı ki, en ufak şeylerde anlamsızca dünyanın en mutlu insanı olabiliyorlardı.
Bahçenin birinde koparılıp getirilen güle neden mutlu olurdu ki bir insan, ya da samimiyetten hayli uzak sevgi sözcükleri adı altında söylenen yalanlara neden kanıp mutlu olurlardı?
Mutluluğun göreceli bur kavram olduğunu ve insanların aciz varlıklar olduğunu düşünürsek, en ufak şeylerde mutlu olmak kesinlikle bir insanın kandırılabilme derecesini gösteriyordu."