kita
@kissofbooks
she got lost in pages
79 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
aşk mı? nefret mi?
ben bu kitabı ilk okuduğumda 19 yaşındaydım, hiç toksik bir ilişki yaşamamıştım, o halimle anlayamadım ne anlattığını, anlattığı şeylerin nasıl hissettirdiğini tahmin bile edemedim.
şimdi ise anlıyorum neden bahsettiğini, heathcliff'in nefretini, catherine'in çaresizliğini ve neden bu kadar bencil davrandığını. catherine'in duyduğu pişmanlığı, onu başkasıyla görmeyi kaldıramayışını. hangisi hatalı peki? bir parça mutlu olmak isteyen catherine mi? yoksa istediği tek kişiyi başkasıyla izlemek zorunda kalan heathcliff mi?
öyle oldu ki, artık kesinlikle çıldırdım, aklım başımda değil dedim. Başım şu masanın ayağına dayalı, orada yattığım yerde, ağaran pencereyi ayırt eder gibi oluyor, kendimi evde, meşe yaratığın içinde sanıyordum. korkunç bir üzüntü içimi eziyordu; ama uyandığım anda, bunun ne olduğunu bir türlü anımsayamadım. acaba nedir, diye kafamı zorlayıp iyice düşündüm. işin tuhafı, yaşamımın son yedi yılını hiç anımsamıyordum! o yılları yaşayıp yaşamadığımı bile anımsamıyordum.
demiş catherine, heathcliff yanında değilken geçen yılları için, hep kalbindeydi o, ancak yanında değildi. istediği tek kişi oyken heathcliff'in gidişi catherine'i bitiren şeylerden biriydi, edgar'ı istedi evet. ama hiçbir zaman ondan fazla değil, edgar onun için bir heves bile değildi, sadece heathcliffle olamayacağını bilen birinin bir parça mutluluk kırıntısı için kendisiyle ilgilenen biriyle yaptığı bir denemeydi. üstelik evlilik ihtimallerini kendi kendine suistimal etti, bunu istemediğini söylese de edgar'ın gidebileceği bir kapı bıraktı ona, ne olduğunu daha fazla saklayamadı. açıkçası ben o noktada edgar'ın catherine'i bırakacağını düşündüm ama bırakmadı, kitapta en çok şaşırtan kısımlardan biri buydu.
ama heathcliff kalsaydı edgar ve catherine evlenir miydi? bence bu cevap
Reklam
ya ben bu kitabı çok büyük beklentilerle okudum, uzun zamandır okumak istediğim ve elime geçmeyen bir kitaptı açıkçası ancak beklentilerim çok fazla olduğu için mi bilmiyorum ama okurken hem sıkıldım hem de çok uzun olduğu için oku oku bitmedi... kızın hiçbir probleminin sebebine odaklanmadı o kadar yazar, ki kız kendini biraz iyi hissettikten sonra yazarın yazdığı tek sey erkekler olmus...ki ben ölen arkadaşı luisanın daha ilginc bir hikayeye sahip olduğunu dusunuyorum onu okumayı tercih ederdim. bu kadar ağır bir kitabı illness ve recovery olarak ikiye ayırabilirdi bence yazar çünkü 500 sayfa olarak okumak için fazla ağır bir kitap... resmen oku oku bitmedi
ya ben açıkçası bu yazarın erkek olduğunu düşünüyorum masmaalesef, kitapların içeriğini de düşününce pek hoş bir durum olmuyor. özellikle clayin kitabından sonra emin oldum gibi ki en iyi karakterlerden biriydi seride. erkek karakterleri bir erkeğin yazdığı o kadar belli ki... seriye kıyasla daha az smut vardı kitapta yazar genel olarak sadece smut yazabildiği için sıkıcıydı bence bu kitap ki önceki kitaplarda leoyu merak ediyordum, ancak karakter ve partner olarak pek sevdiğimi söyleyemem kitabı, leo için girly bir kız bekliyordum biraz. kitaplar zaten birinciyi okudum diğerleri de okuyayım diye okunuyor.. ama bu kadar geç çeviri geldiğine göre satışları da düşük sanırım, bilemedim bu seriyi okumasakta olur ya
ya ben bu kitabı eğlenerek okudum aslında AMA kitabın çok fazla eksiği var. özellikle ana karakter olan kızın çok anlamsız hareketleri oldu... enemies to lovers okey ama çocuk düşman olduklarını bilmiyor? kız kendi kendisine kurulmuş bunca zaman? hadi kız uydurdu diyelim ve devam edelim, çocuk kızın zor zamanlarında vs yanında oldu ama o kızın çocuğa "baban beni taciz etti" yalanı neydi allah askına? bir karakterin yaptığı en anlamsız şey buydu sanırım... çocukta babam yapmaz oyle sey sıkıntı yok falan diyor doğruyu duyduğunda tepki yalandan daha anlamsız... bir de sonunda kız cocugun annesiyle de yakınlasıyor yok artık falan demek lazım buna... sona doğru batırmış yazar
herkesin elindeki o kitabı okumasam olmazdı tabii ki... tek sorunum uzun bir reading slump yaşamış olmamdı onu da bu kitap sayesinde geride bırakabildim.
açıkçası 
Sally Rooney in kalemine uzak değilim, 
Normal People 'ı da okumuştum ama sosyal medyada bazı insanlar popüler kültür derken kendilerini rezil ettiler maalesef, karışık anlatım dilinin suçunu çevirmene atanı mı ararsın, yoksa kitabın tek konusunun çocuğun yaşça büyük kadınlardan hoşlandığını düşünenleri mi...
incelememe gelecek olursak sally rooney farklı kitaplarında da toksik ilişkiler üzerine yazıyor ve bu sefer parçalanmış bir aileyi ele almış. iki kardeşin birbirine ihtiyaç duyduğu o kadar belli ki, tam da bu yüzden romantik ilişkilerinde de birbirlerini arıyorlar aslında ki aradaki alıntılar o kadar hoşuma gitti ki... peterdan gerçekten resmen nefret ettiğimi söyleyebilirim sanırım o kadar sinir bozucu biri ki... sylvia karakteri favorilerimden biriydi, biraz sylvia plath esintisi hissediyorum o karakterde ama peterla neden bir araya gelemeyeceğine dair biraz daha detay isterdim açıkçası o kısmı eksik buldum.
küçük olan biraz daha katlanılan bir karakter olsa da o da tam bir red flag aslında. en küçük olarak ailenin parçalanmasından en çok etkilenen o olmuş, annesinin sevgisini hiç hissedememiş. özellikle bazı alıntıları çok sevdim onun kısımlarında... bence kendisini okutan bir kitaptı ve konusuna göre gayet akıcı ve bir şeyler katan bir kitap olmuş
Sally Rooney in kalemine uzak değilim, Normal People 'ı da okumuştum ama sosyal medyada bazı insanlar popüler kültür derken kendilerini rezil ettiler maalesef, karışık anlatım dilinin suçunu çevirmene atanı mı ararsın, yoksa kitabın tek konusunun çocuğun yaşça büyük kadınlardan hoşlandığını düşünenleri mi...
incelememe gelecek olursak sally rooney farklı kitaplarında da toksik ilişkiler üzerine yazıyor ve bu sefer parçalanmış bir aileyi ele almış. iki kardeşin birbirine ihtiyaç duyduğu o kadar belli ki, tam da bu yüzden romantik ilişkilerinde de birbirlerini arıyorlar aslında ki aradaki alıntılar o kadar hoşuma gitti ki... peterdan gerçekten resmen nefret ettiğimi söyleyebilirim sanırım o kadar sinir bozucu biri ki... sylvia karakteri favorilerimden biriydi, biraz sylvia plath esintisi hissediyorum o karakterde ama peterla neden bir araya gelemeyeceğine dair biraz daha detay isterdim açıkçası o kısmı eksik buldum.
küçük olan biraz daha katlanılan bir karakter olsa da o da tam bir red flag aslında. en küçük olarak ailenin parçalanmasından en çok etkilenen o olmuş, annesinin sevgisini hiç hissedememiş. özellikle bazı alıntıları çok sevdim onun kısımlarında... bence kendisini okutan bir kitaptı ve konusuna göre gayet akıcı ve bir şeyler katan bir kitap olmuş
Reklam