“Bir yanım babamın beni burada bırakıp gitmesini, diğer yanımsa bildiğim yaşama geri götürmesini istiyor. Öyle bir noktadayım ki ne bugüne değin olduğum kişi ne de olabileceğim yeni kişi oluyorum.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"kalbimi ellerimde hissettiğim kadar göğsümde hissetmiyorum, ve onu sanki içimde olan bitenleri anlatacak bir ulakmışım gibi hızla götürüyorum yanımda. bir sürü şey zihnimden akıp gidiyor: duvar kâğıdındaki oğlan, bektaşiüzümleri, kovanın beni suyun altına çektiği o an, kayıp düve, ağlayan döşek, üçüncü fener. geçirdiğim yazı düşünüyorum, ve şimdiyi, daha çok şimdiyi."
"Beni görür görmez duruyor, kımıldamıyor. Hiç tereddüt etmeden ona doğru koşmaya devam ediyorum ve vardığımda kapı çoktan açılmış; pat diye gövdesine yapışıyorum, kollarında havaya kaldırılıyorum. Uzun bir süre sıkı sıkı tutuyor beni. Kalbimin küt küt artışını hissediyorum, nefes alıp veriyorum; sonrasında kalbim ve nefesim farklı hareket ediyor gibi. Bir noktada, çok sonra sanki, ağaçların arasından esen ani bir rüzgâr dallardaki iri, kocaman yağmur damlalarını üzerimize serpiyor. Gözlerim kapalı ve onu, güzel giyisilerinden gelen sıcaklığı hissediyorum."