Kitabinaslibu
@kitabinaslibu
James, bir fırtınanın önünde gidiyoruz, batmalıyız diye düşündü…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her şey hakkında hakikat olan yalnızlık olmuştu…
James başını bir fenere bir de uçsuz bucaksız görünen denize çeviren babasını kumsalda uzanan eski bir taşa benzetiyordu…
İnsan bakmalı (…) sandalyeyi yine bir sandalye, masayı yine bir masa olarak görmek istiyordu…
Her şey yine eskisi gibi olurdu, arada gelip geçen bir titreşim dışında…