Kitabinaslibu
@kitabinaslibu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kelimeleriyle şaheserler yaratıyor…
En derin, en dokunaklı, en duygulu kalem… Virginia Woolf, kalemiyle şaheserler yaratıyor. İnsanlar arası ilişkilerdeki duygu geçişlerini, iktidar mücadeleleri, zaaflar, zorbalıklar, fedakarlıklar, tüm bu detayları olağanüstü bir şekilde gözlemleyip, adeta resim çizer gibi yazmak her kişiye nasip olmuyor. Ama ona olmuş…
Her yönüyle 10 üzerinden 10’u hak ediyor…
Çocuğun gözünden baktığı gibi kadının gözünden bakıyor. Erkek ve kadın dünyasını iki farklı kadın bakış açısından ve ayrıca çocukların bakış açısından ayrı ayrı yorumluyor. Bastırılmışlığı, ezilmişliği, hayal kırıklıklarını betimlerken adeta kelimelerle dans ediyor…
Deniz fenerine ulaşmayı ne kadar çok istemişti James, ama deniz fenerine ulaşmak bir sona kavuşmak oldu. Mutsuzluklarla, baskılarla, hayal kırıklıklarıyla dolu bir yaşamın sonu…
Derin, ince, fırça kullanan bir ressam ustalığı ile yazan yazar, romandaki Lily karakterini andırıyor.
Kesinlikle okumak, gerekiyor ama müthiş bir dikkat isteyen zor bir kitap olduğunu bilerek…
Orda durmuş insanlığın tüm güçsüzlüğü tüm acıları üzerine ellerini siper ediyordu. Lily, sanki sabırla insanlığın sonunu görmeye çalışıyor diye düşündü. (…) Tuvaline baktı, bulanıktı. (…) Oraya tam ortaya bir çizgi çekti. Yorgun argın fırçasını bırakarak, evet dedi, sonunda gördüm.
James sanki dünyaya meydan okuyor diye düşündü… (…) Oraya çıktı, artık bitti.