“Belki de en büyük öfke ve en büyük yoksunluk işsizlik değildir, sefalet değildir, gelecek yokluğu değildir. En büyük öfke, en büyük yoksunluk, kültürler arasında, bağdaşmaz semboller arasında tereddüt geçirmektir; bir kültüre sahip olmama duygusudur. İnsan nerede olduğunu bilmezse nasıl var olabilir?” (s.234)