Puan
8.510 üzerinden
1984/George Orwell1000Kitap
Öncelikle kitap kesinlikle yaş sınırı olarak 21+ bence.Ve ne kadar distopya grubunda olduğu söylense de psikolojik gerilim.Alanında ise, Umberto Eco 'nun da bahsettiği üzre;ilk bölümde klâsik bir kurgu roman (Umberto Eco örneklemelerini çok iyi vermiş) gibi görünüp bildiğimiz anlamda sıksa da sonrasında birden anlatım değişip insanın iliklerine kadar işleyen bir duyguya hapsedip gerçekten sıkmaya (öngörüleri, Winston ve diğerlerinin hislerini, yaşamlarını, korkularını, kişiliklerini kaybedişlerini, insanoğlunun ne kadar insanlıktan çıkabileceğini yaşıyorsunuz) ve yine bu da başta bahsettiğim gibi kitabı distopya' dan çıkarıp ağırlıklı olarak psikolojik gerilim tarafını artırıyor.Çünkü; 1984 aslında GEÇMİŞ, ŞİMDİ ve GELECEK! Dünya kurulduğundan bu yana Büyük Biraderler hep varolmuştur.Hz Musa'nın Firavunu, Firavunlar, yakın tarihte Nazi otoritesi v.s.! Bu da kitabı daha gerçekçi yapmasında bir rol.İnsanoğlu _BEN_ leştikçe Tanrıcılık rolüne yaklaşır ve sonunda kendini Tanrı ile kıyaslamaya Tanrıcılığı oynamaya başlar.Güç ve iktidar sadece _KUL İNSAN _ olanların yönetebileceği birşeydir.BEN'den BİZ'e geçebilmişlerin.Ama yinede kitabın öngörüleri bence benzer bir şekilde olduğu ve kıyamete yakın daha da netleşeceği üzere aslında temelinde kitap distopya olmaktan yine çıkıp bir öngörü ilamına dönüşüyor.Sonuç olarak insan insanlığını koruyabildiği sürece ise Büyük Birader varolamayıp etkisini yitirecektir."KARANLIĞIN OLMADIĞI YER" ise; dünyada Allah'ın her Peygamberinin yanıbaşındaki yaşamlar, Efendimizin bunu tamamlayıp bize emanet ettiği İslâmî yaşam ve maalesef gitgide de şimdi ve yakın gelecekte ise ahiret yurdundaki Cennet! (Kitabı edebi olarak incelemekten çok kitabın bende uyandırdığı duyguları yazmak istedim.) Ve kitabın ana teması ve sonucu olarak: Herşeye,herkese
1984 İncelemesi
Okuduğum ilk distopya kitabı oldu. George Orwell zaten çok yaratıcı, iyi bi yazar ve bu kitabıyla kendini iyice kanıtlamış bence. Kitabın ortalarında gerçekten çok sıkıldım ama son bölümler özellikle sevgi bakanlığından itibaren yazılmış bölümler çok sürükleyiciydi. Başta kitabı sevemedim çünkü baş karakteri incel gibi yazmış yazar. Sonra okudukça çok sardı gerçekten. Herkese tavsiye edebileceğim bi kitap oldu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
1948-1984 Çift Taraflı Eleştiri, Bir UyarıDistopya
Bir şaheseri geç de olsa okumak güzel. Umberto Eco'nun önsözü kitabı berraklaştırıyor. Soğuk Savaş dönemini iliklerine kadar yaşamış, ülkeleri fersah fersah karışlamış, bugün belki bilemeyecegimiz ve anlayamayacağımız acılar çekmiş bir yazarın kaleminden o dönemi okumak sanki o dönemin içinde yaşamak gibi.
Kitap bir distopya, yani karşı-ütopya. Ütopyalarda bir "düş" sunulur. Karşı-Ütopyalarda ise "karabasan!" Kitap "Hayvan Çiftliği" ile beraber esaslı bir komünizm ve onun aktörlerinin eleştirisi. Ikinci dunya savaşı sonrası mevcut durumun açıklaması ancak bu kadar gerçekçi ve vurucu olabilirdi. Zaten Orwell bu kitapların ardından komünistler ve sosyalistler tarafından lanetlendi, ajan olarak görüldü ve hakaretlere uğradı. Aşağılandı.
Orwell'ın tasvir ettiği karabasan dünyada rejimin ana hedefi ve en korkuncu insanların her şeyin ötesinde Victor Frankl'ın en küçük irade parçacığı gibi ifade ettiği ve kendin olabilmek için son durak olan "tercih etme, ne yapılırsa yapılsın en azından istediği gibi inanmak" kabiliyetini de almaktır. Diğer bütün işkenceler bunun gölgesinde kalır. Aytmatov'un "mankurt'undan" hallice bir şey olur rejim mağduru. Çünkü artık bireyin ruhu da rejim tarafından emilmiştir. Benliğinin içi boşaltılmış, kötürüm bırakılmıştır. Birey başka bir "ben" olmak üzere icbar edilmiş ve kalbinin derinliklerinde istemese de rejimi istemenin daha lazım geldiği arasında bir çelişkide boğulmuştur.
Kitap yalnızca bir sosyalizm eleştirisi değil fakat kontrolcü, yönlendirici ve dayatmacı tüm rejimlerin eleştirisi olarak aynı zamanda bir Batı tenkitidir. Tüm gelecek nesillere uyarıdır. Çünkü Batı dünyasının da kontrolcülük, empoze ve dayatmacılık konusunda başka yöntemleri vardır.
Her an izlendiğiniz bir dünya
Bir ülke düşünün bir parti tarafından yönetiliyor. Sizi her zaman izliyor nerede ne yaptığınıza ekranlardan izliyor. Size düşmanlarınızı gösterip ondan nefret etmenizi istiyor. Düşüncelerinizi denetliyor beden diliniz ile ne hainlik edip etmediğinizi gözlemliyor. Bir dakikalık yalnız kalabilmeye hasret oluyorsunuz.
Öyle bir ülke okyanusya daha nice korkunç kısıtlamalar yasaklar var. En büyük yasak düşünce yasağı olan bu ülke de parti karşıtı olursanız sizi ansızın gece yarısı alıp buharlaştırırlar hiç var olmamış gibi her yerden silerler. İnsanlar varlığınızı hatırlamaz-hatırlasalar bile söz etmezler-.
Geçmişin her an her dakika değiştirtildiği bir dünya da neyin var olup neyin var olmadığını nasıl anlayabilirsiniz? Kayıtlar tamamen farklı olduğunu yazsa bile zihniniz de olan düşünceden şüphe eder misiniz? Bu ülke de böyle bir düşünce bile olmamalı sizin geçmişin ülkenizin size söylediği gibi kabul etmeniz gerekiyor aksi takdirde buharlaşırsınız.
2+2 denkleminin kaç olduğunu ilk okula giden her çocuk gibi herkes bilir. Parti size 2+2=5 diyorsa cevap 5 olmalı aksi takdir de buharlaştırılırsınız
Kendi zihninizden şüphe ettiğiniz çevreniz de çocuğunuza eşinize dostunuza bile güvenemeyeceğiniz her an izlendiğiniz düşüncesi ve korkusuyla günlük verilen nefret propagandalarıyla kendinizi ne kadar iyi ve insan hissedebilirsiniz? “İnsanlık partidir. Diğerleri insandan sayılmaz -değersizler”
Kitap muhteşem bir ustalık eseri. Toplum düzenini yönetim şekillerini bunların neden gerekli olduğunu düşündüklerini insanın duygulara neden ihtiyaç duyduğunu insanın ne derece insan kalabileceği gibi bir çok konuya değiniyor burada yazmaya çalışsam sayfalar sürer
İyi okumalar dilerim
Puan vermedi
Kitap, totaliter bir rejimin birey üzerindeki baskısını, düşünce özgürlüğünün nasıl yok edilebileceğini çarpıcı bir şekilde anlatıyor.
Hikâyenin merkezinde Winston Smith adında sıradan bir adam var; o, her şeyin “Büyük Birader” tarafından izlendiği bir dünyada yaşamaya çalışıyor.
Bu dünyada sadece davranışlar değil, düşünceler bile kontrol altında. “Düşünce suçu” işleyenler cezalandırılıyor, geçmiş sürekli değiştiriliyor ve insanlar, kendi yaşamlarının yalan olduğunu bile bile sessiz kalmak zorunda bırakılıyor. Orwell burada bir gelecek kurgusu anlatıyor gibi görünse de aslında insanın özgürlük arayışını ve baskı karşısındaki çaresizliğini anlatıyor.
“Gerçekleri gizleyen bir dünyada, düşünmek bile devrimdir.”
Alıntı
Belki de deli dedikleri tek kişilik bir azınlıktır.Bir zamanlar dünyanın güneşin çevresinde döndüğüne inanmak nasıl delilik belirtisi olarak görüldüyse şimdi de geçmişin değiştirilemeyeceğine inanmak delilik belirtisi olarak kabul ediliyordu.Bu inancı bir tek kendisi taşıyor olabilirdi ve eğer öyleyse, o zaman delinin tekiydi.Ama deliliği pek dert etmiyordu, onu asıl ürküten yanılıyor olabileceğini.