Puan
8.510 üzerinden
1984/George Orwell1000Kitap
Öncelikle kitap kesinlikle yaş sınırı olarak 21+ bence.Ve ne kadar distopya grubunda olduğu söylense de psikolojik gerilim.Alanında ise, Umberto Eco 'nun da bahsettiği üzre;ilk bölümde klâsik bir kurgu roman (Umberto Eco örneklemelerini çok iyi vermiş) gibi görünüp bildiğimiz anlamda sıksa da sonrasında birden anlatım değişip insanın iliklerine kadar işleyen bir duyguya hapsedip gerçekten sıkmaya (öngörüleri, Winston ve diğerlerinin hislerini, yaşamlarını, korkularını, kişiliklerini kaybedişlerini, insanoğlunun ne kadar insanlıktan çıkabileceğini yaşıyorsunuz) ve yine bu da başta bahsettiğim gibi kitabı distopya' dan çıkarıp ağırlıklı olarak psikolojik gerilim tarafını artırıyor.Çünkü; 1984 aslında GEÇMİŞ, ŞİMDİ ve GELECEK! Dünya kurulduğundan bu yana Büyük Biraderler hep varolmuştur.Hz Musa'nın Firavunu, Firavunlar, yakın tarihte Nazi otoritesi v.s.! Bu da kitabı daha gerçekçi yapmasında bir rol.İnsanoğlu _BEN_ leştikçe Tanrıcılık rolüne yaklaşır ve sonunda kendini Tanrı ile kıyaslamaya Tanrıcılığı oynamaya başlar.Güç ve iktidar sadece _KUL İNSAN _ olanların yönetebileceği birşeydir.BEN'den BİZ'e geçebilmişlerin.Ama yinede kitabın öngörüleri bence benzer bir şekilde olduğu ve kıyamete yakın daha da netleşeceği üzere aslında temelinde kitap distopya olmaktan yine çıkıp bir öngörü ilamına dönüşüyor.Sonuç olarak insan insanlığını koruyabildiği sürece ise Büyük Birader varolamayıp etkisini yitirecektir."KARANLIĞIN OLMADIĞI YER" ise; dünyada Allah'ın her Peygamberinin yanıbaşındaki yaşamlar, Efendimizin bunu tamamlayıp bize emanet ettiği İslâmî yaşam ve maalesef gitgide de şimdi ve yakın gelecekte ise ahiret yurdundaki Cennet! (Kitabı edebi olarak incelemekten çok kitabın bende uyandırdığı duyguları yazmak istedim.) Ve kitabın ana teması ve sonucu olarak: Herşeye,herkese
1984 İncelemesi
Okuduğum ilk distopya kitabı oldu. George Orwell zaten çok yaratıcı, iyi bi yazar ve bu kitabıyla kendini iyice kanıtlamış bence. Kitabın ortalarında gerçekten çok sıkıldım ama son bölümler özellikle sevgi bakanlığından itibaren yazılmış bölümler çok sürükleyiciydi. Başta kitabı sevemedim çünkü baş karakteri incel gibi yazmış yazar. Sonra okudukça çok sardı gerçekten. Herkese tavsiye edebileceğim bi kitap oldu.
Reklam
1948-1984 Çift Taraflı Eleştiri, Bir UyarıDistopya
Bir şaheseri geç de olsa okumak güzel. Umberto Eco'nun önsözü kitabı berraklaştırıyor. Soğuk Savaş dönemini iliklerine kadar yaşamış, ülkeleri fersah fersah karışlamış, bugün belki bilemeyecegimiz ve anlayamayacağımız acılar çekmiş bir yazarın kaleminden o dönemi okumak sanki o dönemin içinde yaşamak gibi.
Kitap bir distopya, yani karşı-ütopya. Ütopyalarda bir "düş" sunulur. Karşı-Ütopyalarda ise "karabasan!" Kitap "Hayvan Çiftliği" ile beraber esaslı bir komünizm ve onun aktörlerinin eleştirisi. Ikinci dunya savaşı sonrası mevcut durumun açıklaması ancak bu kadar gerçekçi ve vurucu olabilirdi. Zaten Orwell bu kitapların ardından komünistler ve sosyalistler tarafından lanetlendi, ajan olarak görüldü ve hakaretlere uğradı. Aşağılandı.
Orwell'ın tasvir ettiği karabasan dünyada rejimin ana hedefi ve en korkuncu insanların her şeyin ötesinde Victor Frankl'ın en küçük irade parçacığı gibi ifade ettiği ve kendin olabilmek için son durak olan "tercih etme, ne yapılırsa yapılsın en azından istediği gibi inanmak" kabiliyetini de almaktır. Diğer bütün işkenceler bunun gölgesinde kalır. Aytmatov'un "mankurt'undan" hallice bir şey olur rejim mağduru. Çünkü artık bireyin ruhu da rejim tarafından emilmiştir. Benliğinin içi boşaltılmış, kötürüm bırakılmıştır. Birey başka bir "ben" olmak üzere icbar edilmiş ve kalbinin derinliklerinde istemese de rejimi istemenin daha lazım geldiği arasında bir çelişkide boğulmuştur.
Kitap yalnızca bir sosyalizm eleştirisi değil fakat kontrolcü, yönlendirici ve dayatmacı tüm rejimlerin eleştirisi olarak aynı zamanda bir Batı tenkitidir. Tüm gelecek nesillere uyarıdır. Çünkü Batı dünyasının da kontrolcülük, empoze ve dayatmacılık konusunda başka yöntemleri vardır.
Her an izlendiğiniz bir dünya
Bir ülke düşünün bir parti tarafından yönetiliyor. Sizi her zaman izliyor nerede ne yaptığınıza ekranlardan izliyor. Size düşmanlarınızı gösterip ondan nefret etmenizi istiyor. Düşüncelerinizi denetliyor beden diliniz ile ne hainlik edip etmediğinizi gözlemliyor. Bir dakikalık yalnız kalabilmeye hasret oluyorsunuz.
Öyle bir ülke okyanusya daha nice korkunç kısıtlamalar yasaklar var. En büyük yasak düşünce yasağı olan bu ülke de parti karşıtı olursanız sizi ansızın gece yarısı alıp buharlaştırırlar hiç var olmamış gibi her yerden silerler. İnsanlar varlığınızı hatırlamaz-hatırlasalar bile söz etmezler-.
Geçmişin her an her dakika değiştirtildiği bir dünya da neyin var olup neyin var olmadığını nasıl anlayabilirsiniz? Kayıtlar tamamen farklı olduğunu yazsa bile zihniniz de olan düşünceden şüphe eder misiniz? Bu ülke de böyle bir düşünce bile olmamalı sizin geçmişin ülkenizin size söylediği gibi kabul etmeniz gerekiyor aksi takdirde buharlaşırsınız.
2+2 denkleminin kaç olduğunu ilk okula giden her çocuk gibi herkes bilir. Parti size 2+2=5 diyorsa cevap 5 olmalı aksi takdir de buharlaştırılırsınız
Kendi zihninizden şüphe ettiğiniz çevreniz de çocuğunuza eşinize dostunuza bile güvenemeyeceğiniz her an izlendiğiniz düşüncesi ve korkusuyla günlük verilen nefret propagandalarıyla kendinizi ne kadar iyi ve insan hissedebilirsiniz? “İnsanlık partidir. Diğerleri insandan sayılmaz -değersizler”
Kitap muhteşem bir ustalık eseri. Toplum düzenini yönetim şekillerini bunların neden gerekli olduğunu düşündüklerini insanın duygulara neden ihtiyaç duyduğunu insanın ne derece insan kalabileceği gibi bir çok konuya değiniyor burada yazmaya çalışsam sayfalar sürer
İyi okumalar dilerim
Üçüncü Dünya Savaşı sonucu dünya üçe bölünmüştür: Okyanusya, Avrasya ve Doğu Asya. Hikayenin konusu; Okyanusya’da geçmektedir. Okyanusya iktidar partisinin sloganı “Savaş barıştır, özgürlük köleliktir, cahillik güçtür”. Gerçeklik duygusu partinin “çiftdüşün” olarak adlandırdığı bir düşünce biçimi ile manipüle edilmektedir. Çiftdüşün, iki çelişik düşünceyi zihinde aynı anda bulundurabilmek, ikisini de kabullenmek anlamındadır. Böylece zihin bir kavram çorbasına dönüştürülür. Okyanusya’nın dili sadeleştirilmektedir. Sözlükten zıt kelimeler (“Kötü” yerine “iyi değil” kullanılıyor) ya da eş anlamlı kelimeler, anarşist yapılanmaya sebep olabilecek kelimeler çıkartılmaktadır. Böylece kimse Büyük Birader’e muhalefet yapamayacaktır. Dil düşüncenin yansıması olduğuna göre düşünce kodlarını iktidar belirlemeli, zihinleri dilediği gibi biçimlendirmelidir. Dil güçlü olmazsa, iletişim eksikliği olur. Bu da iktidarın işine gelir.
Kitabın ana karakteri Winston Smith, Julia ile yaşadıkları aşk neticesinde içinde yaşadığı sistemi sorgulamaya başlar ve isyan eder. Çünkü duygular, insanları mekanikleşmeden kurtarır. Zaten tam da bu yüzden Okyanusya’da aşk yasaktır. Evlilikler partinin onay verdiği kişiler arasında, sadece üreme amaçlı gerçekleştirilir. Çocuklar ailelerini ihbar etmeye yönlendirilir. Böylece aile bağları kopar ve birey güvenecek kimseyi bulamaz. Evlerin içine konulan tele ekranlar ile yüz mimiklerine kadar her şey gözetim altındadır. Her şeyi duyan bilen gören bir Büyük Birader vardır. BB’e karşı yapılacak en küçük eleştiri ya da itiraz hainlikle suçlanmaktadır. Yanlış düşüncelerde olanları düşünce polisi yakalar ve buharlaştırır.
Okyanusya’da dört bakanlık kurulmuştur: Barış Bakanlığı savaşın, Gerçek Bakanlığı yalanların, Sevgi Bakanlığı işkencenin, Varlık Bakanlığı
Reklam
Reklam