Колесо Времени. Книга 4. Восходящая Тень
Robert JordanPuan
9.110 üzerinden
Zaman Çarkı serisinin 4. kitabı Gölge Yükseliyor; arka planda işlenen hikayenin şekillendiği, olay örgüsünün zenginleştiği,farklı kültürlere ve yaşantılara sahip halkların tarihlerinin ön plana çıktığı, ana karakterlerin rol ve görevlerinin belirginleştiği bir yapı sergiliyor. Önceki kitaplarda tanıtılan Aieller'in anımsanmayan tarihi, gerçek dünyaya paralel bir düş dünyası ve o boyutta yapılanların yankısı, desenden ortaya çıkan şer kabarcıkları, efsaneler çağından kalma Terangrealler aracılığı ile deneyimlenen yaşantılar ve Karanlık Varlıkla bağı bulunan Terkedilmişlerin hikayesi bu kitapta dikkatimi çeken, en çok etkilendiğim bölümler oldu.
Tear taşı düşmüş, dokunulamayan kılıç alınmış, Rand Al Thor kendini Yenidendoğan Ejder ilan etmiştir. Tear Yüksek Lordları'nı kendi planları doğrultusunda yönlendiren Rand, ejder kehanetlerinden öğrendikleri ile Aiellerin yurdu Üç Kat Topraklar'a doğru yola çıkar. Bu yolculukta kendisine, hafızasındaki boşlukları doldurma amacı ile hareket eden Mat, düş gören eğitimi almak üzere Aiel Bilgeleri ile buluşmak isteyen Egwene ve Rand'e yol gösterme amacı ile Moraine eşlik eder. Aiel kehanetlerinde bahsi geçen "Şafakla Gelen" olduğunu kanıtlamak için Rhuidean'a yapacağı zorlu yolculukta onu, unutulmak istenen bağların ortaya çıktığı keşiflerle dolu bir macera beklemektedir.
Dain Bornhald komutasındaki Beyaz Cübbeler ise Perrin'i ele geçirmek amacıyla İki Nehir'e gelir.Tear' da bulunan Perrin sevdiği insanları koruma amacı ile harekete geçer. Loial aracılığı ile yol kapılarını kullanan Perrin ve kendisine eşlik eden Faile'i;Trolloclar ve Mydrallerin yer aldığı zorlu bir mücadele beklemektedir.
Nynaeve ve Elayne ise Kara Ajah'ın peşinde Tanchico'ya doğru yola çıkarlar. Bu yolculukta kendilerine hırsız avcısı Juilin Sendar ve Aşık
Seri yavaş da olsa istediğim kıvama gelmeye başladı.Açıkcası ilk üç kitabın da birbirine çok benzeyen olay örgüleri ile karşıma çıkması biraz canımı sıkmıştı.Neyseki dördüncü kitap olan 
Gölge Yükseliyor keyfimi yerine getirdi.
Aslında bu kitap ismiyle çelişkiye düşmüş gibi geldi bana çünkü adam akıllı yükselen bi “gölge” falan göremedim ben.Bu beni rahatsız etmedi, hatta tam tersi oldu çünkü ilk üç kitabın sonundaki o çatışma beni sinir etmeye başlamıştı.Bu hikayede daha çok Aiel topluluğunu tanıdık.Onların kayıp tarihlerini öğrendik.Değişik geleneklerini gördük.Bunları okurken oldukça keyif aldım hatta spoiler yeme pahasına internette daha fazlasını da öğrendim.Napıyım az bilgiyle yetinemeyen bi okurum.Öğrendim mi hepsini bilmem lazım :) Tarabonlular hakkında çok az bilgi vardı biraz detay beklemedim değil.Sürekli Teksas gibi tarif edilen bu şehirde daha fazla detay olur sanmıştım.Atha’an Miere çok az değinildi ve Aieller kadar merak ettiğim bi halk.Umarım yakın zamanda daha fazlasını öğrenirim.Yine beni deli eden Beyaz Pelerinliler bu kitapta olmasa olmazdı.Kendisi dışında hiç kimseye hesap vermeyen askeri bi topluluk mu?Hepsi birbirinden beter.Bunlar kadar olmasa da Kara Ajahlar da bağımsız hararet ettiler.Sözde hepsi Shai’tan’a hizmet ediyor ama tüm kitap boyunca kendileri yazıp kendileri oynadılar.Aynı şeyi Terkedilmişler için de söyleyebilirim.Tar Valon’da olanlar ise beni hazırlıksız yakaladı.Böyle bi darbeyi henüz beklemiyordum.O bölümleri bir solukta okudum diyebilirim.
Az karakterlerden bahsedelim;
Rand neredeyse tüm kitap boyunca Aieller ile beraber olmasına rağmen pasif kalmış gibiydi.Tüm dünyanın kaderi elinde olan adamı bu kadar arka planda yazmak bana mantıksız geldi.Yine de planlarını gizli tutması ve bu sebepten Aes Sedailerin küplere binmesi çok hoşuma
Gölge Yükseliyor keyfimi yerine getirdi.
Aslında bu kitap ismiyle çelişkiye düşmüş gibi geldi bana çünkü adam akıllı yükselen bi “gölge” falan göremedim ben.Bu beni rahatsız etmedi, hatta tam tersi oldu çünkü ilk üç kitabın sonundaki o çatışma beni sinir etmeye başlamıştı.Bu hikayede daha çok Aiel topluluğunu tanıdık.Onların kayıp tarihlerini öğrendik.Değişik geleneklerini gördük.Bunları okurken oldukça keyif aldım hatta spoiler yeme pahasına internette daha fazlasını da öğrendim.Napıyım az bilgiyle yetinemeyen bi okurum.Öğrendim mi hepsini bilmem lazım :) Tarabonlular hakkında çok az bilgi vardı biraz detay beklemedim değil.Sürekli Teksas gibi tarif edilen bu şehirde daha fazla detay olur sanmıştım.Atha’an Miere çok az değinildi ve Aieller kadar merak ettiğim bi halk.Umarım yakın zamanda daha fazlasını öğrenirim.Yine beni deli eden Beyaz Pelerinliler bu kitapta olmasa olmazdı.Kendisi dışında hiç kimseye hesap vermeyen askeri bi topluluk mu?Hepsi birbirinden beter.Bunlar kadar olmasa da Kara Ajahlar da bağımsız hararet ettiler.Sözde hepsi Shai’tan’a hizmet ediyor ama tüm kitap boyunca kendileri yazıp kendileri oynadılar.Aynı şeyi Terkedilmişler için de söyleyebilirim.Tar Valon’da olanlar ise beni hazırlıksız yakaladı.Böyle bi darbeyi henüz beklemiyordum.O bölümleri bir solukta okudum diyebilirim.
Az karakterlerden bahsedelim;
Rand neredeyse tüm kitap boyunca Aieller ile beraber olmasına rağmen pasif kalmış gibiydi.Tüm dünyanın kaderi elinde olan adamı bu kadar arka planda yazmak bana mantıksız geldi.Yine de planlarını gizli tutması ve bu sebepten Aes Sedailerin küplere binmesi çok hoşuma
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dökülen bir yaprağın zarafeti kadar güzel...Fantastik
Robert Jordan nasıl her kitapta çıtayı biraz daha yukarı çıkarıyor gerçekten anlamıyorum. Her kitabından sonra heh tamam gerçekten iyi bir kitap okudum diyorsunuz ve bir sonraki kitabı daha da güzel oluyor :D Kendisine gerçekten saygı duyuyorum...
Gölge Yükseliyor serinin önceki kitaplarına nazaran daha fazla yönlendirmenin olduğu, politika, savaş, darbe içeren bir kitap. Atraksiyon fazlasıyla var ve serinin derinliği daha da artıyor kitapta. Özellikle Aieller hakkında bir şeyler öğreniyoruz, Kıraç'ı tanıyoruz, Rand'ın Aiellerin efsanelerindeki yeriyle alakalı şeyler öğreniyoruz... Kısacası bu kitapta her şey var, okuduğunuza kesinlikle pişman olmayacaksınız :D
Keyifli okumalar dilerim, Işık sonsuza dek sizinle olsun...
Islat mızrakları... güneş tırmanırken.
Islat mızrakları... güneş batarken.
Mızrakları ıslat... ölmekten kim korkar?
Islat mızrakları... bildiğim hiç kimse?
Islat mızrakları... daha yaşam sürerken.
Islat mızrakları... yaşam sona erene dek.
Islat mızrakları... Yaşam bir düştür.
Islat mızrakları... Tüm düşler biter.
Islat mızrakları... gölge gidene kadar.
Islat mızrakları... su kuruyana kadar.
Islat mızrakları... Evden ne kadar uzakta?
Islat mızrakları... Ölene kadar!
Islat mızrakları... güneş soğuyana kadar.
Islat mızrakları... su serbestçe akana kadar.
Islat mızrakları... ben nefes aldıkça
Islat mızrakları... çeliğim parladıkça
#209230370
#209230749
open.spotify.com/track/2gaZJDgE7...
Böyle Bir serinin dördüncü kitabına ne yazılır bilemiyorum. Çok iyiydi gerçekten. 3.kitaptan sonra birkaç ay ara vermiş olmama rağmen adaptasyon sorunu yaşamadım. Kitap zaten çok anlaşılır. Ve her kitapta yer alan sözlük büyük kurtarıcı.
Konuyla ilgili çok bilgi vermek istemiyorum ama Rand'ın Ejder kehanetlerini araştırıp uygulamaya çalışmasını okuduk kitabın büyük bir çoğunluğunda.
Onun dışında Perrin bambaşka bir yerde kendi hikayesiyle karşımızdaydı. Ve Faile'ye hayran olmamak elde değil...
Mat kitapta en sevdiğim karakterlerden biri olma yolunda devam ediyor. Bence görüp görülebilecek en sempatik ve akıllı anti-kahraman.
Yakında bizi aşk üçgenlerinin dörtgenlerinin beklediğinin sinyalleri verildi.
Kitap bir anda birkaç koşu bölündü ve her birinin sonunu ayrı merak ediyorum.
Beyaz Kule'de de hiç tahmin etmediğim şeyler yaşandı. Hayretler içinde okudum.
Başlandığında pişman olamayacağınız bir seri.
Gölge YükseliyorFantastik Edebiyat
Zaman Çarkı serisinin dördüncü kitabı birçok konuda güzel ilerledi. Kendinden önceki üç kitapta olmayan farklı noktalar vardı. Olay örgüsü ya da "Desen'in ağları" daha karmaşık hale geldi diyebilirim.
Kitabın adı " Gölge Yükseliyor" olmasına rağmen ortada ne yükseliyor ben anlayamadım. Rand genel seride zaten düşündüğümden daha az işlendi. Onun dışında kalan herkesin daha fazla bölümü vardı. Ailler kısmında gördük ama zaten onlar başlı başına ayrı mesele ve bu meseleyi Rand öznelinde pek görmedik, aillerlerin bizzat kendilerine gördük.Bu sebeple hayalkırıklığına uğradığımı söylemeliyim.
Öncelikle ilk kısımlarda da devam eden önümüzdeki kitapta da göreceğimi düşündüğüm şey Mat karakterinin Rand'a ve diğer ta'verenlere karşı tutumu. Evet ana karakterlerden biri zaten ilk anda da görüyoruz ama gerçekten bu olaydan oldukça sıkıldım. Rand'in Şafakla Gelen olduğunu ikna olması o kadar uzun sürdü ki sebebini anlayamadım. Çocukluktan beri beraber olmalarına rağmen Rand'a düşmanlık beslemesi, hiç destek olmaması, her fırsatta laf sokması,her konudan şikayetçi olmasından bıktım. Seride kötü olan birçok karakter var ama şu an Mat en büyük nefret kaynağım. Egwene ve Perrin de aynı şartlarda Rand'a yakınlardı ancak olayı anlamaları, Rand'a davranışları çok daha erkenden normale döndü. Ayrıca Mat'in yaptığı aptalca hareketlerden sonra ne hakla bu kadar öfke besleyebiliyor anlayabilmiş değilim.
Perrin karakterine gelince bu kitapta en sevdiğim kişi olduğunu söylemek istiyorum. İkinci kitaptan itibaren artmaya başlayan sempatim bu kitapta arşa çıktı. Faile karakterinin kurguya dahil olmasına sebep oldu bu bile başlı başına yeter aslında. İki Nehir Savaşını yönetmesi ve kazanması bence tüm kitaptaki okuması en keyifli olaydı.
Ayrıca karakter gelişimi en detaylı gösterilen kişi