Puan
7.610 üzerinden
Genel Değerlendirme:
Açlık, benim gözümde modern edebiyatın sinir uçlarına dokunan romanlardan biri. Knut Hamsun burada klasik anlamda “hikâye anlatmak” yerine, açlığın insan zihnini nasıl aşındırdığını neredeyse içeriden yaşatıyor. Kitabı okurken olaylardan çok anlatıcının zihinsel çözülüşüyle boğuşuyorsun.
Anlatım Dili:
Hamsun’un dili (çeviriye göre değişse de) oldukça yoğun bir iç monolog atmosferi yaratıyor. Bugün okunduğunda bile modern hissettirmesinin sebebi bu: karakterin parçalı düşünceleri, ani ruh hâli değişimleri ve kendine yabancılaşması, daha sonra gelecek pek çok modernist yazarı etkiledi. Özellikle Franz Kafka ve Albert Camus çizgisini sevenler burada tanıdık bir ruh hâli bulabilir.
Olumlu Yönü:
En etkileyici tarafı, açlığın sadece fiziksel bir durum olarak verilmemesi. Bir noktadan sonra açlık; gurur, utanç, öfke, kendini kandırma ve gerçeklikle bağın gevşemesi hâline geliyor. Ana karakter bazen acınası, bazen sinir bozucu, bazen de şaşırtıcı derecede komik. Bu dalgalanma karakteri “sempatik” yapmıyor ama çok insani kılıyor. Benim asıl güçlü bulduğum yanı şu: açlık gibi çok temel biyolojik bir deneyimden varoluşsal bir kriz çıkarabilmesi. Az roman bunu bu kadar çıplak yapabiliyor.
Olumsuz Yönü:
Ama kolay bir kitap değil. Olay örgüsü beklentisiyle okunursa yorucu gelebilir; çünkü kitap daha çok bir zihinsel deneyim. Bazen aynı yerde dönüyormuş hissi verir ki aslında bu da anlatıcının sıkışmışlığının parçası.
Sonuç:
Karanlık, huzursuz edici, yer yer anlamsız ve psikolojik olarak çok yoğun bir roman. Herkese hitap etmez ama doğru zamanda okunursa insanın içine işliyor.
Keyifli okumalar dilerim…
9/10
2023 14. kitabı
Okuduğum kitaplar arasında muhakkak duygularımı çok etkileyenler olmuştur ancak keşke empati yeteneğimi bir kenara koyup okuyabilseydim dediğim ilk kitap “Açlık” oldu. Ana karakterimiz beş parasız, aç bir halde yazdıklarını satarak hayatta kalmaya çalışıyor ve yazarın betimlemeleri o kadar iyi ki adeta okuyucuyu da karakterle birlikte çaresizlikten kıvrandırıyor. Kitabı okurken sürekli ben olsam ne yapardım, nereden yemek veya para bulurdum diye düşündüm, kimi zaman karaktere çok üzüldüm kimi zaman ise çok sinirlendim. Aslında kitabın kurgusu tekdüze olsa da yazarın akıcı anlatımı ve biraz da karakterimizin deliliğin kıyısında gezinen davranışları sayesinde tempo düşmüyor bu nedenle kitabı okurken hiç sıkılmadım ancak zaman zaman bunalım hissi geldi bu da karakterle kurduğum empati ve yaşadıklarının bana ağır gelmesi nedeniyleydi.
Son olarak, bazı yorumlarda kitabın zor okunduğundan bahsediliyordu ancak bana bu hissiyat hiç gelmedi, genellikle Varlık Yayınları baskısını görsem de ben Kapra Yayıncılık’ın ciltli olanını almayı tercih ettim, belki fark çeviriden kaynaklı olabilir diye düşünüyorum. Okumayı düşünenlere şimdiden iyi okumalar diliyorum :)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Öncelikle kitabı mutsuz bir anınızda okumanızı tavsiye etmem karakterimiz oldukça günü birlik yaşıyan geçimini makale yazarak sağlayan bir adam kendisi oldukça fakir yeleğini rehinciye verecek kadar muhtaç fakat bir okadarda kendi çapında gururlu buradaki eseri okurken açlığın düşkünlük ve sefaletin altında verilmek istenen mesaja dikkat etmenizi öneririm keyifli okumalar 
Açlık
Açlık
Olan biteni iyi algılayıp fark etmek delilik mi? Hiç bir zaman iyi bir yazının değeri bilinmiyor..
Kitabın sonunu çok farklı beklemiştim..Beklenti işte...
Aslında hiçbir şeyin farkında değiliz.
Açlık – Knut Hamsun
Açlık, Norveçli yazar Knut Hamsun‘un 1890 yılında yayımlanan ilk romanıdır.
Eserde, yazarın gençlik yıllarında yazar olmak için verdiği mücadele etkileyici bir üslupla anlatılmaktadır. Roman, açlığı en korkunç derecede yaşayan bir yazarın öyküsüdür. Açlık kahramanın fiziksel ve ruhsal durumunu derinden etkiler. Knut Hamsun, bu hâli Açlık adlı eserinde ustalıkla anlatmaktadır
Bu eser gerçekten beni çok etkiledi. Bitmesini istedim çünkü ruh halimin üzerinde çok etkisi vardı, bir yanımda bitmesini istemedi çünkü üslup ve akıcılığı mükemmel bir kitaptı.
Kendinizi sıkça sorguladiginiz eleştirdiğiniz karaktere çokça kızdıginiz bir olayın içinde buluyorsunuz kendinizi sürekli ben olsam ne yapardım demekte kendinizi alamıyorsunuz olaya gelirsek de;
Andreas, kiralık bir odada yarı aç, sefil bir hayat sürmektedir. Çok yoksuldur. Birkaç gazetede yayınlanan yazısından aldığı paralarla karnını doyurmaya çalışmaktadır. Yazlan çoğu zaman parklarda kalmakta, yazılarını da sokaklarda yazmaktadır. Çok aç kaldığı zaman üstündeki eski püskü giysilerini satarak karnını doyurmaktadır. Fakat asla ideali olan yazarlıktan vazgeçmez. Andreas sokaklarda yazarlığı için çok zengin bir malzeme ile karşılaşır. Hiç tanımadığı insanlarla dost olur, onlar hakkında zihninde hayaller kurar. Hayal gücü çok geniştir. Yazma tutkusu ona inanılmaz şeyler yaptırır. Sürekli zihnindeki kurgularla gerçeği birbirine karıştırır tüm yaşadıklarına rağmen asla yazmaktan vazgeçmez son ana kadar hala umudu vardır.
Bu kitap sana ne kattı derseniz:
- gurur kelimesinin ben de ne anlama geldiğini
- açlık, sevgi, hürriyet, sıcak bir ev, kelimelerinin benim hayatımda ki varlıkları
- bir şeyi isterken gittiğin yolun doğru olup olmadığı vb... Konular beni kitap boyunca çok düşündürdü.
Mutlaka