Puan
8.710 üzerinden
Kitap Amerika Birleşik Devletinde siyahilere resmî olarak ırkçılığın yapıldığı dönemde yazılmıştır.Vietnam Savaşı dönemine denk geldiği halde yazar kitapta 2.Dünya Savaşını işlemiştir.Böyle bir savaş ortamında siyahi bir Amerikalı ile kaza sonucu gözlerini kaybeden,annesinin de siyahilere karşı ön yargısı olan beyaz bir çocuğun ıssız bir adaya düşmesi konu edinmiştir. Kitabı biraz Hemingway’ın Yaşlı Adam ve Deniz kitabına benzetsem de bu kitap farklılıklara saygıyı ,birbirimize saygı duymayı vurgulayan güzel bir eser. Yaşlı Timothy ve Phillip arasında yaşananlar, Phillip’in doğru bildiklerini sorgulamasına sebep olacaktır.Güzel,kısa bir kitap tavsiye ederim ..
Black or white? Does it matter?Farklılıklar
Venezuela açıklarında bulunan bir Hollanda adası olan Curcao'da başlayan kitap, Almanların adaya saldırısı ile devam eder. Adada mecburi hayat sürmekte olan 'beyaz' bir ailenin adadaki hayatını ve saldırı sonrası 'Phillip'in yaşadıklarını resmeder. Ailenin tek çocuğu olan Phillip adadan kaçarken annesinden ayrı düşer ve gözlerini suyun üzerinde iki üç tahta parçasının üstüne ve yanında süpriz bir isimle açar. Hikayenin bundan sonrası önyargıların insana neler düşündürtebileceğinin bir tablosu gibidir. Kısa ama etkili olan bu hikaye, dogrudan anlatımın güzel örneklerinden biridir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yaralı Kalbim Timothy ..1000Kitap
Merhabalarr :)
Nasıl incelemeye başlasam bilmiyorum. Öyle güzel konusu, anlatımı vardı ki keşke daha uzun olsaydı dedim ama bittiğğ. Biraz spoiler içerebilir. Sonradan okuduğumda aklıma gelmesi için.. Farklılıklarımıza saygı duymayı anlatan, eğitici bir konusu var.
Kitap Amerika Birleşik Devletinde siyahilere ırkçılığın yapıldığı dönemde yazılmıştır. Vietnam Savaş’ı döneminde ortaya çıkmış olsada yazarımız İkinci Dünya Savaşı olarak kurgulamayı seçmiş. Burdan anlaşıldığı üzere konusu önyargı, ırkçılık üzerine yazılmış.
Ada isimli eserimiz Philip’in düşünceleri aracılığıyla anlatılıyor.
Savaş sırasında bindiği gemi bombalanınca kör olan Phillip, kendini yaşlı bir denizciyle birlikte denizin ortasındaki bir salda sürüklenirken bulur.
Hikayenin devamındaysa Issız adada küçük,beyaz bir çoçuk (Phillip) ve yaşlı, siyahi bir adam (Timothy) ‘ nin umutlu, şefkatli ve hayatta kalma mücadelesini anlatıyor.
Ve çok az okunmuş daha fazlasını kesinlikle hakediyorsun.
Okurken ağlayabilirsiniz. Çocuk kitabı olarak anılsada yetişkinlerde okuyabilir. Yazarın başka kitapları varsa okumak istiyordum ki maalesef tek kitabı ve hayata gözlerini yummuş. :(
Sevgiyle kalın.
ADA-·136 syf.·Edebiyat
9/10
Beğendi
·2021 26. kitabı
Kitabı özellikle ortaokul öğrencilerinin okumalarını tavsiye ediyorum. Farklılıklara saygı duymayı belki sevmeyi bile önyargılarımızdan kurtularak beraber vakit geçirmeyi öğrenerek başarıyoruz. Ada tam olarak böyle bir kitap siyah ,beyaz ayrımının ve aradaki engellerin aşılmasını 12 yaşındaki Philip ve 70 (üzeri) yaşındaki Thimoty ile aktarıyor. Yazarın bu kadar yetenekli ve gerçekten bilişsel alt düzeye hitap edecek şekilde yazması beni etkiledi. Kör olmadan duyularında bu şekilde aktarılmış olması etkileciydi. Dostluk ve macera ; renklerin , yaşların, gözyaşlarının ötesindeydi ..
( herkesin okuyabileceği tatlılıkla bi kitap , eğitim fakültesi öğrencileri , evebeynlerin ve ortaokul -üstü düzeyi öğrencilerin okumasını tavsiye ederim)
Görmeden Görmek…1000Kitap
Hafif Spoiler İçerebilir!!!
Klasik “Kahramanın yolculuğu” kitaplarından biri daha.“Kahramanın yolculuğu” denince insanın aklına büyük savaşlar, destansı sahneler gelir ya… ama Ada öyle bir yerden yakalamıyor seni. Daha sessiz, daha derinden. Hani fark etmeden içine işleyen türden.
Hikâye, II. Dünya Savaşı’nın gölgesinde başlıyor. Çocuk, bindiği gemi bombalanınca bir anda kendini okyanusun ortasında buluyor. Sonra bir bakıyorsun, ıssız bir ada… yanında da yaşlı, siyahi bir adam. Hani “bu ikili ne yapacak şimdi?” diyorsun, olay tam orada başlıyor zaten.
İşte tam bu nokta, 
Joseph Campbell ’ın dediği o yolculuğun başlangıcı. Ama öyle gönüllü çıkılmış bir macera değil bu; hayat çocuğu zorla o yola sokuyor. Kaçış yok, mecburen büyüyecek.
Yanındaki yaşlı adam… dışarıdan bakınca sadece bir “yardımcı” gibi. Ama aslında hikâyenin omurgası. Amerika’da siyahilerin hor görüldüğü bir dönemin içinden geliyor. Çocuk da başta o önyargıları taşıyor, saklamıyor bile. Ama sonra… işler değişiyor.
Çocuğun kafasına düşen bir darbe sonrası kör olması, işte orası kırılma noktası. Dünya tamamen kararıyor. Ama tuhaf bir şekilde, o karanlıkta bazı şeyler ilk defa görünür oluyor. Mesela adamın rengi. Hatta çocuk arada soruyor: “Senin tenin hâlâ siyah mı?” diye… İnsan hem gülümsüyor hem içten içe bir şeylerin çözüldüğünü hissediyor.
O yaşlı adam, bilge dediğin tiplerden ama öyle lafla değil, yaşayarak öğretenlerden. Ateş yakmayı, balık tutmayı, hayatta kalmayı… ama en çok da insan olmayı gösteriyor. Hani bazen biri sana hiçbir şey anlatmaz da her şeyi öğretir ya, aynen öyle.
Zaman geçtikçe çocuk değişiyor. Korkularıyla yüzleşiyor, yalnızlığı öğreniyor, bağımlı olmaktan çıkıp kendi ayakları üzerinde durmayı beceriyor. Körlük burada sadece fiziksel değil; aslında içindeki körlüğü de kaybediyor.
Ve
Joseph Campbell ’ın dediği o yolculuğun başlangıcı. Ama öyle gönüllü çıkılmış bir macera değil bu; hayat çocuğu zorla o yola sokuyor. Kaçış yok, mecburen büyüyecek.
Yanındaki yaşlı adam… dışarıdan bakınca sadece bir “yardımcı” gibi. Ama aslında hikâyenin omurgası. Amerika’da siyahilerin hor görüldüğü bir dönemin içinden geliyor. Çocuk da başta o önyargıları taşıyor, saklamıyor bile. Ama sonra… işler değişiyor.
Çocuğun kafasına düşen bir darbe sonrası kör olması, işte orası kırılma noktası. Dünya tamamen kararıyor. Ama tuhaf bir şekilde, o karanlıkta bazı şeyler ilk defa görünür oluyor. Mesela adamın rengi. Hatta çocuk arada soruyor: “Senin tenin hâlâ siyah mı?” diye… İnsan hem gülümsüyor hem içten içe bir şeylerin çözüldüğünü hissediyor.
O yaşlı adam, bilge dediğin tiplerden ama öyle lafla değil, yaşayarak öğretenlerden. Ateş yakmayı, balık tutmayı, hayatta kalmayı… ama en çok da insan olmayı gösteriyor. Hani bazen biri sana hiçbir şey anlatmaz da her şeyi öğretir ya, aynen öyle.
Zaman geçtikçe çocuk değişiyor. Korkularıyla yüzleşiyor, yalnızlığı öğreniyor, bağımlı olmaktan çıkıp kendi ayakları üzerinde durmayı beceriyor. Körlük burada sadece fiziksel değil; aslında içindeki körlüğü de kaybediyor.
Ve