Alçak Basınç
Semih TuğrulYazar:
Semih Tuğrul
Yorumlar ve İncelemeler
Yakın tarihimizi hatırlıyoruzEdebiyat
1977 yılında yazılmış, ama çeşitli sebeplerle basilamamiş bu roman, nihayetinde 2018 yılında can yayınları tarafından yayımlanmiş. Tek basim olarak da kalmış maalesef.
Reklamsız yeni bir ürünün kalıcı olması mümkün olmuyor. Hele hele popüler olmayan bir yazarın kitabı asla. Günümüzde topçusu, popcusu, mankeni, artisti kitap yazıp, baskı üstüne baskı yaparken, böylesi değerli kitaplar okur bulamıyor maalesef.
Edebi anlamda ve işlediği konular anlamında değerli olan
Alçak basınç , kitabın yazarı Semih Tuğrul' un tek kitabı . Elde kalan o tek baski eğer 7 tl kampanyasına duşmeseydi benim gibi birkaç edebiyat sever haberdar olmayacaktı bu kitaptan.
Alçak basınç , 1920 - 1970 yılları arasındaki Türkiye'nin tarihsel olayları romandaki karekterler gözünden değerlendiriliyor. Bir ailenin zorlu yılları romana konu ediniyor.
1920 yılındaki İstanbul'un işgali ile başlayan bu tarihsel süreç, cumhuriyetin kurulması, Atatürk devrimleri, Atatürk'ün ölümü, ikinci dünya savaşı yılları, demokrat Parti'nin kurulması, 6-7 Eylül olayları gibi ülkenin önemli olayları ile devam ediyor. Bu tarihsel süreç ailenin damadı Hıfzı mazlumun ve ailenin diğer fertlerinin yaşamında da belirleyici rol oynuyor.
Daha önce duymadığım erken bunama hastalığının bir ailenin hayatında nasıl belirleyici olduğunu okumak biraz üzdü
Hele ailenin babasının bu hastalığa yakalanan oğlunu nasıl disladigi ayrıca uzdu. Zaman zaman komik olaylarla süslenmiş, ama genelinde dram konulu bir roman alçak basınç. Yakin tarihimizin çok demeyeceğim, hiç bilinmediği bir kuşak yetişiyor. Orneğin 6-7 eylul olaylarının nasıl ırkci , sistematik bir toplumsal yara olduğunu bir kez daha hatırlamak acı verici. Keşke olmasaydı, demek ucuz laf salatasindan başka bir şey olmuyor. Irkçılık ve particilik yeni çıkmış bir olgu değil.
Gözden kaçmış bir kitap...Edebiyat
Bir sahafı gezerken tesadüfen gördüğüm ve aldığım bir kitap. Sadece 1 kez basılmış, o da yazar vefat ettikten 41 yıl sonra(77de yazılmış). Bu kitabın yeterince ilgi görmemesine çok üzüldüm,belki burdan insanların merak edip bakmasına,okumasına vesile olurum.
1920lerden 1955 yılına kadar uzanan bir aile öyküsü. Yer,"Eski İstanbul"... Mekanlar öyle bir anlatılıyor ki şimdiki İstanbul nerde oralar nerde diyerek ve şaşıran okudum. Hovarda bir mahkeme reisi,çilekeş eşi, onların deli çıkmış oğlu,içten pazarlıklı kocasıyla,hasta kardeşiyle ve oğluyla başeden bir kadın ve dahası. Bir sürü işin,mekanın ve olayın olduğu bir roman. En sevdiğim tarafı zamanın adının direkt olarak konulmamasıydı. Mesela 1938 yılı değil,Atatürk vefat etti yılı;1955 değil Kıbrıs sorunu ve 6/7Eylül olayları gibi. Çok yüksek bir beklentim yoktu ama gerçekten beğendim.
Kitap Türkiye’nin yakın tarihinin bir bölümüne ayna oluyor. Dolu dolu tarih anlatıyor demek doğru olmaz. Bir dönemki İstanbul’un resmini çiziyor. Sade bir dille yazılmış aile hikayeleri üzerinden cumhuriyet dönemi Türkiye’sini anlatıyor. Kitabı okurken eski İsatnbul sokaklarına gezmiş kadar oldum. İstanbulda halen boş araziler bağlar bahçeler varken.
Kitabın yazarı tiyatrocu Serra Yılmaz'ın babasıymış. Akademide asistanlık, gazetelerde sinema eleştirmenliği, Cannes'da jürilik, TRT'de genel müdür yardımcılığı yapmış. Türk Sinematek Derneği kurucularından olup aynı zamanda kurumun da ilk başkanıymış.
Kendisinin bu romandan başka bir de "Türkiye'de Televizyon ve Radyo Olayları" isimli kitabı varmış.
Kitabın hikayesi de hüzünlü. Serra Yılmaz önsözde babasının vefatından sonra evine gittiğinde, yazı masasının üzerinde bu kitabı bulduğunu yazmış. 'Yeni bitirmiş ve okumaya başlamış, roman kahramanlarından birinin adını değiştirmiş ancak yarıya kadar.' diyor. 1977'de yazılan kitap çeşitli sebeplerle ancak 2018'de basılabiliyor.
Hikaye güzel aslında. Hatta biraz Orhan Pamuk romanı havası bile mevcut. Ama teknik olarak çok doyurucu değil açıkçası. Tekrarlar mevcut, karakterler kimi zaman isimleriyle anılırken kimi zaman diğer karakterle olan ilişkisine göre anılıyor. Örneğin kimi yerde Peyami Bey, kimi yerde Reşide'nin babası Peyami Bey kimi yerdeyse falanca zaman şöyle yapan ağır ceza reisi Peyami Bey şeklinde. Bu da okuma keyfini düşürüyor kanımca. Yine de ilk yazıldığı haliyle basıldığını, yazarının tekrar gözden geçirme fırsatı bulamadığını unutmamak gerekiyor tabii.
İndirim sayesinde aldığım bir kitap ile Televizyonu bizzat kuran kişi olarak nitelendirilen yazarı tanımış oldum.
İyi okumalar..
Reklam
