Aptallık Duvarı
Yoro TakesiYazar:
Yoro Takesi
Çevirmen:
Vaner Alper
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
Ekim 2021
Yayınevi:
Denizler Kitabevi
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
97862577410261
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Yorumlar ve İncelemeler
Uzun zamandır bu tarz bilgi dolu, söylev tarzında bir kitap okumadığım için -
Seneca hariç- düşüncelerimi toparlamakta biraz zorlanıyorum açıkçası. Fakat böyle bir kitap ve böyle değerli bir çeviri bir incelemeyi hak ediyor bence, o yüzden bir not düşmeliyim buraya~
Öncelikle kitabın da adı olan "aptallık duvarı" ifadesini çok beğendim çünkü gerçekten hangi konu olursa olsun insan zihninde ona karşı bir duvar örmüşse artık o şeyin kişide bir karşılığı olmuyor. Yoro Takeshi de bu durumdan gerek bilimsel olarak gerekse örnekler vererek çokça bahsediyor ki bilgilendiriciydi benim için.
Bunun yanı sıra bilinç yani günümüz dünyasının insanı nasıl mutlak doğrulara, dar kalıplara ve sürerliliğe sürüklediğini; neredeyse uykuyu bile gereksiz görmeye ittiğini okumak ve kendimizi değişime, daha geniş açıdan bakmaya açmamız gerektiğinin vurgusunu görmek kayda değerdi. Bir kez daha bilinçlendim~
Öte yandan açıkçası yazarın bakış açısında -özellikle dinlere dair- oturtamadığım, "acaba ben mi algılayamadım?" diye düşündüğüm bir durum var. Örneğin, semavi dinleri çok fazla tek boyutlu, düz bir bakış açısına sahip bir düzleme indirgiyor. "Yaratıcının tekliğine inanmak = doğrunun da tekliğine inanmak" düşüncesiyle bakıyor sanki ve hatta bu yüzden bu tarz inançlarda insanların değişmesinin de kabul edilemediğini söylüyor. (171) Oysa Peygamber de dahil her insanın değiştiği, geliştiği, hata da yaptığı söylemi dinin kendisinde olan bir şey. Dahası monist/tek boyutlu düşünce dediği gibi noksanlık içerir, evet. Fakat Yoro bunu da semavi dinlerle bağdaştırıp dünyanın üçte ikisinin bu düşünceyle yaşadığını ima ediyor. Ben de zamanında 
Ölümcül Kimlikler'e aldığım notu hatırladım bunu görünce ve şey dedim: "İyi de ya toplum/insan dini şekillendiriyorsa? Yani en basitinden Kur'an evrensel mesajlar
Seneca hariç- düşüncelerimi toparlamakta biraz zorlanıyorum açıkçası. Fakat böyle bir kitap ve böyle değerli bir çeviri bir incelemeyi hak ediyor bence, o yüzden bir not düşmeliyim buraya~
Öncelikle kitabın da adı olan "aptallık duvarı" ifadesini çok beğendim çünkü gerçekten hangi konu olursa olsun insan zihninde ona karşı bir duvar örmüşse artık o şeyin kişide bir karşılığı olmuyor. Yoro Takeshi de bu durumdan gerek bilimsel olarak gerekse örnekler vererek çokça bahsediyor ki bilgilendiriciydi benim için.
Bunun yanı sıra bilinç yani günümüz dünyasının insanı nasıl mutlak doğrulara, dar kalıplara ve sürerliliğe sürüklediğini; neredeyse uykuyu bile gereksiz görmeye ittiğini okumak ve kendimizi değişime, daha geniş açıdan bakmaya açmamız gerektiğinin vurgusunu görmek kayda değerdi. Bir kez daha bilinçlendim~
Öte yandan açıkçası yazarın bakış açısında -özellikle dinlere dair- oturtamadığım, "acaba ben mi algılayamadım?" diye düşündüğüm bir durum var. Örneğin, semavi dinleri çok fazla tek boyutlu, düz bir bakış açısına sahip bir düzleme indirgiyor. "Yaratıcının tekliğine inanmak = doğrunun da tekliğine inanmak" düşüncesiyle bakıyor sanki ve hatta bu yüzden bu tarz inançlarda insanların değişmesinin de kabul edilemediğini söylüyor. (171) Oysa Peygamber de dahil her insanın değiştiği, geliştiği, hata da yaptığı söylemi dinin kendisinde olan bir şey. Dahası monist/tek boyutlu düşünce dediği gibi noksanlık içerir, evet. Fakat Yoro bunu da semavi dinlerle bağdaştırıp dünyanın üçte ikisinin bu düşünceyle yaşadığını ima ediyor. Ben de zamanında Ölümcül Kimlikler'e aldığım notu hatırladım bunu görünce ve şey dedim: "İyi de ya toplum/insan dini şekillendiriyorsa? Yani en basitinden Kur'an evrensel mesajlar
Puan vermedi·192 syf.·
2021 39. kitabı
İnsanın düşünce yapısı ve nasıl olması gerektiği hakkında yazılmış bu kitabı anlatmak için içinden bir parça: "Tek boyutlu, monist düşünceye kapılırsak, yıkılmaz duvarlar arasında yaşamaya başlarız. İlk bakışta bu rahat bir ortamdır. Ancak duvarın ötesini, kendimizden farklı konumda olanları göremez oluruz. Doğal olarak artık konuşarak anlaşmak da olanaksız olacaktır."
İşte başkalarını veya bizim yaşadıklarımızdan farklı şeyleri anlamamızın önündeki düşünce setini aptallık duvarı olarak adlandırmış yazar. Bu duvarın arkasına kaldığımız sürece birbirimizi anlamamız olanaksız.
Reklam
