Kitap seni duyguların gölgesinde bırakıp, aşkın ışığı solup nasıl gölgede kaldığını gösteren şiirlerden oluşuyor.
Şair, aşkı önce tutkuyla yazıyor; sonra ayrılığın, özlemin, beklentilerin kırıklığıyla sayfalarda gezinirken senin de kalbinde bir yerlerde yankılanıyorsun.
Kitabın en güzel yanı, duyguları saklamaması; acıyı, umutla karışık hayal kırıklığını da samimiyetle söylemesi.
Okurken kendinden parçalar buluyorsun; belki eski bir sevgi, belki kaybettiğin bir güven, belki de zamanla solmuş bir yakınlık.
Ama eksisi de var elbette ,bazı şiirler çok yoğun geliyor; bazen “keşke biraz hafifleseydi” diyorsun. Ama bence bu da kitabın gücü seni sadece duygudan değil, o duygunun ağırlığından da geçirmek istemesi.
Genel olarak Aşk Da Biter, sevgiyle düşen bir gölgenin şiiri.
Bitirdiğinde, aşkın sadece “başlangıcı” değil, bazen de sonunun seni şekillendiren anılardan biri olduğunu kabul ettiriyor insana…
Eğer sen de aşkı yaşamış, aşkla yaralanmış bir okursan, bu şiirler sana yakışır. Keyifle oku