Puan
8.710 üzerinden
#1001kitap~~~ SavaşEdebiyatı-4İnsan ve Toplum
~~~NazımHikmetTavsiyesiyle~~~
Henri Barbusse 1873 Mayısında Asnieres (Sen) de doğmuştu. İlkin 1şiir kitabı, sonra da 1romanla edebiyata atıldı. 1908 de yazdığı «Cehennem» adındaki romanı edebiyat dünyasında epeyce dikkat çekti ki yazarla tanışma kitabımdır ve çokça sevdiklerim arasındadır, tüm psikolojik ve felsefi yanıyla. 1917 Martında Barbusse, iki arkadaşıyla beraber, «Eski Muharipler Cumhuriyetçi Derneği» kurar. Harpten sonra derhal Fransa'nın ve bütün dünyanın muhariplerini toplamağa gayret eder. 1919 da eski muhariplerle, harp malüllerini Lyon'da kongre halinde toplar. Ce gui fut sera (Olmuş olan, gene olacaktır... 1918) ve Clarte (Aydınlık 1919) isimli eserini veren Barbusse çok geçmeden Sovyetler Birliği'ne giderek uzun yıllar orada kalmış zaman zaman Fransa'ya dönmüş, bu arada Le Couteau entre les dents (Dişlerin arasındaki bıçak, 1922) Les Enchaînements (1925), Lenine (1934) ve Staline (1935) isimli politik karakterli kitaplar yayınlamış ve gene Sovyetler Birliği'nde ölmüştür...
~~~Henri Barbusse'ün Ateş'ini okumayan 1işçinin, 1emekçinin ve 1hakikî münevverin kafası 1parça yarımdır. Ve bu kitabı çevirerek kütüphanesine sokmayan 1dil, insan kafası ve yüreğinin en büyük değerlerinden 1inden mahrum kalmış demektir.~~~
Savaştaki yaşam hakkında, Birinci Dünya Savaşı sırasında yazılmış, yıkıcı ve gerçekçi 1roman olan Ateş, Nazım Hikmet'in de dediği gibi 1kitaptır.
Cihan savaşında yaralanip, akciğerlerinden sakat kalan Henri Barbusse, 1916 da «Le Feu» yani «Ateş» ünvanlı eserini yazdı ki, bu eser 1917 Goncourt ödülünü kazanmıştır. Henri Barbusse bu romanında savaşın facia durumlarını anlatır zira Henri Barbusse'nin de içinde bulunduğu BüyükSavaş hakkındaki kendi deneyimine dayanan romanı, insanlığın şimdiye kadar kendisine verdiği en büyük korkulardan 1i olan
Henri Barbusse'ün, emperyalizme, savaşa ve faşizme karşı duruşunu bu kitabında açık bir şekilde görmekteyiz. Kendisi de 1.Dünya Savaşı'nda cephede savaşarak yaralanmış ve bu yaralanma sonucunda akciğerlerinde hasar kalmıştır. Ölümü de (1935) solunum yetmezliğinden olmuştur. 1916'da yazdığı "Ateş", 1917'de Goncourt ödülünü kazanmıştır. Ayrıca Barbüsse, "Enternasyonal işçi yardımı" ve "antiemperyalist birliği" nin kurucularındandır.
Lenin, "dar kafalı bir kimseye pek çok şeyler anlatan bir örnek de işte Henri Barbusse'ün romanlarıdır" der.
Hikmet Kıvılcımlı, " Barbusse'ün cihanda 'inkılapçı münevver' olarak tanınması: 1-kitle adamı, 2-teşkilat adamı, 3-enternasyonal adam oluşu iledir." demiştir.
Henri Barbusse bu kitabında savaşı tüm dehşetiyle gözler önüne sermiştir. Savaşın askerler ve halk üzerindeki etkilerini anlatan bu kitabı herkese tavsiye ederim.
Fransız Siperlerinden Savaşa Duyulan Öfke
Ateş, kurgusallığının haricinde büyük ölçüde Henri Barbusse’ün savaş sırasında yaşadıklarından etkilenerek yazılmıştır. Henri Barbusse, Crouy (Kruy) ve 119 rakımlı tepede ölen silah arkadaşlarına ithaf ettiği romanında, cephelerin ön saflarında yer alan ve çoğunluğu yoksul köylü ve emekçilerden oluşan Fransız askerlerinin acılarını, özlemlerini ve savaş cehennemindeki dönüşümlerini anlatır.
Yanlış bilmiyorsam bu kitabın ilk baskısı 1975’te öncü yayınları tarafından yapılmış. Ben bu baskısından okudum. Suat Derviş hanımın tercümesi. Sonra 2002’de evrensel yayınları, 2018’de Kor kitap basmıştır.
Roman, isimsiz anlatıcının savaşta geçirdiği zamanı kaydetmek için yazdığını ifade ettiği günlük benzeri anekdotlar biçimindedir. Alman işgalinden sonra Fransa'da Batı cephesinde bir Fransız birliğini konu ediyor. Anekdotlar ayrı ayrı olaylardan oluşur ve her biri, ayrı bir bölüm başlığına sahiptir. Kitap akıcı değildir onu söyleyeyim. ağır işliyor ,karakterleri kafada oturtmak biraz zaman alabilir. Sindirerek okumak lazımdır. Kitaptaki diyaloglarda mesela en saçma olanları bile anlamlıdır. Ekip üyeleri zor anlar yaşadıkları zamanlarda ve savaş hakkında dedikodular yapar sürekli. Bazı detaylar gerçekten olağanüstüdür. Bir arkadaşının çamurda boğulduktan sonra yüzünde geçirdiği değişiklikler, bir başkasının eski bir çizmeyi cesetten çıkarmak için gösterdiği çaba. Bir başka yerde mesela, anlatıcının gurubu gecenin ortasında siperlerde kayboluyor. ön safları bulmaya çalışmak için bir kanalizasyon kanalından geçmek zorunda kalıyorlar. Anlayacağınız kelimenin tam anlamıyla ayak bileklerine kadar pisliğe batıyorlar. Fransız ve Alman siperleri arası yaklaşık 40 metre. (Bizim Çanakkale cephesini andırır bir şekilde) Yani bir bomba atımı mesafesi. Kimi yerlerde uzun diyaloglar var
kendime not
Birinci Dünya Savaşı;
Sebep → Sanayi Devrimi sonrası ortaya çıkan sömürgecilik rekabeti.
→ Fransız İhtilali'nden (1789) sonra çıkan milliyetçilik akımı etkisi.
→ Devletler arası silahlanma yarışı.
→ Avrupalı devletlerin toprak anlaşmazlıkları.
→ Avrupa'da güç dengelerinin bozulması.
→ Avusturya-Macaristan arşidükü Franz Ferdinand'ın Saraybosna'da öldürülmesi.
( vikipedi'ye göre)
•••••
Fransız yazar 
Henri Barbusse 'nin de katıldıgı savaşta ,asıl savaşin cepheler de yaşandıği anlatılıyor.Aristoklarin,kaytaranların,pır pırliların olmadıği,köylünün,işçinin cepheye sürüldüğu binlerce erkek... açlık sefalet soğuk yağmur çamur bombalar Sonuçta; hepsi kendisinden utanır hale gelen insanlar... sona doğru sorgulayan insanlar bu savaşın kendilerinin Savaşı olmadığını biliyorlar...yanlarında, cephede, birlikte yan yana oldukları arkadaşlarını yitirdiler... ben bu kitapta savaşın insanları nasıl hayvanlaştırdığına tanıklık ettim, ama onlarla birlikte bir dönüşümü de yaşadım...
Yazar cepheden döndükten sonra komünist mücadeleye kendisini adamış ve Moskova'da yaşamını yitirmiştir.
Bütün savaş kitaplarını zorlanarak da olsa okumayı seviyorum ...okuyun bence...
savaşlarolmasın
Henri Barbusse 'nin de katıldıgı savaşta ,asıl savaşin cepheler de yaşandıği anlatılıyor.Aristoklarin,kaytaranların,pır pırliların olmadıği,köylünün,işçinin cepheye sürüldüğu binlerce erkek... açlık sefalet soğuk yağmur çamur bombalar Sonuçta; hepsi kendisinden utanır hale gelen insanlar... sona doğru sorgulayan insanlar bu savaşın kendilerinin Savaşı olmadığını biliyorlar...yanlarında, cephede, birlikte yan yana oldukları arkadaşlarını yitirdiler... ben bu kitapta savaşın insanları nasıl hayvanlaştırdığına tanıklık ettim, ama onlarla birlikte bir dönüşümü de yaşadım...
Yazar cepheden döndükten sonra komünist mücadeleye kendisini adamış ve Moskova'da yaşamını yitirmiştir.
Bütün savaş kitaplarını zorlanarak da olsa okumayı seviyorum ...okuyun bence...
savaşlarolmasın
Henri Barbusse’un Ateş kitabı, savaşın yüceltilmiş yüzünü değil, acımasız ve kirli gerçekliğini gözler önüne seriyor. Okurken sanki bir siperin içindeydim; soğuk, açlık ve ölüm her satırda hissediliyordu. Sade diliyle çarpıcı bir anlatım sunuyor ve savaşın insani bedelini unutturmayacak şekilde hatırlatıyor. Bence bu kitap, bir çığlık değil, sessiz ama sarsıcı bir ağıt.