Bir insanın hiçbir şeyi ve kimsesi kalmamışsa yaşayabileceğine inanıyor musun? Niçin yaşasın?
Baba 
August Strindberg
Baba August StrindbergBaba:—Bana bak, bak da gözlerinde kendi ruhumu göreyim. Ama onun ruhunu da görüyorum. İki ruhun var senin. Biriyle beni seviyor, öbürüyle benden nefret ediyorsun. Yalnızca beni sevmelisin. Senin tek bir ruhun olmalı. Yoksa asla huzura kavuşamazsın. Ben de kavuşamam. Senin tek bir düşüncen olmalı. Bu da benim düşüncemin bir ürünü olmalı. Bir tek iraden olmalı. Benim irademin aynı olmalı.
Kız:—Böyle olsun istemiyorum. Kendim olmak istiyorum.
Baba August Strindberg
Baba August StrindbergReklam
Bir insanın hiçbir şeyi ve kimsesi kalmamışsa yaşayabileceğine inanıyor musun? Niçin yaşasın?
Baba August Strindberg
Baba August Strindberg—Bak şimdi sana söylüyorum, senin iyiliğin, mutluluğun ve geleceğin bu evden uzaklaşmana bağlı. Şehre gidip orada okumayı ve yararlı şeyler öğrenmeyi istemez misin?
—Tabii. Buradan uzaklaşmayı her zaman düşündüm. Bu yüzden seve seve gitmek isterim şehre. Yalnız seni ara sıra görebilmeliyim. Hayır, sık sık görebilmeliyim. Bilsen içerisi her an ne kadar boğucu, can sıkıcı, adeta bir kış gecesi gibi. Sen eve geldiğinde baba, evin içi ilkbahar gününde pencereler açılmış gibi oluyor.
—Benim güzel kızım, değerli yavrum.
—Baba, annemi de sevmelisin, işitiyor musun? O çok kere ağlıyor.
—Şehre gitmeyi istiyor musun?
—Evet, evet.
—Peki, annen gitmeni istemezse?
—İstemesi gerekir.
—Öyle ama yine de istemezse?
—O zaman bilmem nasıl olur. Ama istemesi gerekir, istemeli.
—Annenden rica et o zaman.
—Ondan sen güzellikle rica etmelisin. Çünkü beni hiç dinlemez o.
—Peki bunu sen istiyorsun, ben de istiyorum ama annen istemezse ne yapabiliriz?
—Aaa işte o zaman tekrar bir çekişme başlar. İkiniz niye böyle yapıyorsunuz?
Baba August Strindberg
Baba August StrindbergAlçak gönüllü biri olarak böyle kibirli nasıl konuşuyorsun? Çok iyi biliyorum. Bilimin sizin gibi yaratıklara yardımı olamaz.
Baba August Strindberg
Baba August Strindberg—Ne! Ağlıyorsun ha! Sen koskoca bir erkek.
—Evet ağlıyorum. Erkek olduğum hâlde ağlıyorum. Erkeğin gözleri yok mu? Elleri, organları, duyuları, istekleri, tutkuları yok mu? Kadınların yedikleri gıdaları yiyip yaşamıyor mu? Aynı silahlarla yaralanmıyor mu? Kış mevsiminde aynı şekilde üşümüyor mu? Yazın aynı şekilde sıcaktan bunalmıyor mu? Bir yerimize bir şey batırsanız kanamaz mı? Bizi gıdıklasanız gülmez miyiz? Neden bir erkeğin şikayete hakkı olmasın? Bir asker neden ağlamasın? Erkekçe olmadığından mı? Peki niye erkekçe değil ha? Niçin erkekçe değil?
Baba August Strindberg
Baba August StrindbergReklam
Reklam