Puan
810 üzerinden
9/10
2025 41. kitabı
Kitabı okurken kendimi sadece bir kitabın içinde değil, neredeyse başka bir gerçekliğin içinde buldum. O kıyamet sonrası dünyanın kurulu düzeni çökmüş ama asıl yıkım sanki insanın içindeydi. Evet, vampirler vardı ve gerçekten korkunçlar ama asıl tehlike yalnız kalmış bir zihnin içinde insanlığımızın neye dönüşebileceğini görmekti. Karakterle çok kolay bütünleşiyorsunuz. Günleri sayarken onunla birlikte uyanıyor, sarımsakları yeniliyor, camları kontrol ediyor ve müzik dinliyorsunuz. Bunların hepsi bir hayatta kalma rutini gibi görünse de bence aslında aklını yitirmemek için tutunduğu şeylerdi. Hele ki etrafındaki sessizlik, Robert kadar yalnız hissetmeniz çok mümkün. Aynı zamanda kitap alışılmış kıyamet sonrasından farklı, evet bir bakıma korku öğesi olarak vampirler var ama aynı zamanda yazar olup bitenleri bilimsel bir temele oturtmaya çalışmış. Bu yönü beni ayrıca etkiledi. Zaten kitap o kadar sürükleyici ki, bir çırpıda bitiyor. Ben çok keyif aldım. Eğer benim gibi geç kaldıysanız, daha fazla beklemeyin derim :’)
Sensiz, Bir Efsane Maalesef (:
Bir yerde okumuştum; kitaptan uyarlanıp başarılı olan filmlerin kitapları genellikle çok iyi olmaz. Elbette bunun tam tersi pek çok örnek de mevcut. Benim bu deneyimimde ise film çok iyiydi ancak kitap ve film arasında neredeyse çok az bağ vardı.
Kitabın kendisine gelecek olursak, ilk başlarda tam bir felaketti benim için. Yazar, baş karakterin geçmiş ve şimdiki zamanlardaki gelgitlerini ve psikolojik olarak yaşadığı yalnız kalma sorunlarını aktarırken okuyucuyu çok zorlamış. Ortaları yine aynı şekilde vasat geçen bir kitaptı.
Son bölümler ise, gerek hareketlilik gerekse vampirlerle ilgili ilk defa mantıklı bir açıklama yapması açısından ilginçti benim için.
Maalesef genel olarak beğenmedim, vasat bir kitaptı. Yazarın, tek başına kalmış bir insanın psikolojisine inmeye ve bunu anlatmaya çalışması; o dönemin şartlarına göre bakıldığında iyi ve başarılı bir çaba olarak görülebilir. Ancak benim için heyecan yaratmayan bir kitap deneyimi oldu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
BEN,EFSANE-RICHARD MATHESON,208 sayfa,
“Öyle bir dünya ki cinayet umut etmekten daha kolay.”
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Kıyamete hoş geldiniz!
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Koronavirüs ve benzeri virüsler yeni bir dünya düzeni kurma projesi midir? 2019 yılının ortalarında dünya bir virüs salgı ile karşı karşıya geldi.Evlerimize kapandık,kendimizi dış dünyadan soyutladık,maskelerimizi taktık ,eve gelen her şeyi yıkayıp dezenfekte ettik,çantalarımızdan dezenfekteleri ve maskeleri bulundurmayı ihmal etmedik,sosyal mesafe hayatımızın baş köşesine kuruldu.Sokaklar boşaldı,sokağa çıkma yasakları başladı ️ve çok farklı bir yaşam tarzı hayatımızın baş köşesine yerleşti.Özellikle izole ve yalnız yaşamlar hayatımızın değişmez kuralı oldu. O güne kadar dikkatimizi çekmeyen veya sadece hayal ürünü kabul ettiğimiz kitaplara ve filmlere daha çok dikkat eder olduk.Özellikle de bu tür,dünyanın düzenini alt üst eden virüslerle ilgili filmler ve kitaplar. ..
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Richard Matheson’un “Ben,Efsane” kitabı da bunlardan biri.1931-2013 yılları arasında yaşamış olan yazar bilimkurgu,korku ve fantazi kitapları konusunda bir çok ödüller alırken Ben,Efsane ve The Shrinking Man gibi romanları ile ünlenip bir çok defa filme çevrilmiştir.
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
1954 yılında yayımlanan “Ben,Efsane”romanı belki o yıllar için garip,fantastik gelmiş olabilir ama şu son yıllarda yaşadığımız olaylarla bize hiç de yabancı değil…Virüsler …nükleer/soğuk savaş …salgın…kıyamet…zombiye dönüşmüş insanlar
Ben,Efsane kısa bir roman olmasına rağmen tüm bu konuları işlemiş ve özellikle yalnızlık teması,kısılıp kalma duygusu eserin tamamına yerleşmiştir…
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Hikaye 1976 yılı Ocak ayında başlar…Tüm dünyayı etkileyen bir hastalık,insan
Richard Matheson - Ben, EfsaneEdebiyat
Richard Matheson “Ben, Efsane” İsimli eserinde benim en çok sevdiğim temalardan biri olan “VAMPİR” temasını kendi bakış açısıyla, kendi gerçekliğiyle ele almaktadır.
Matheson “Ben, Efsane”de bir bakterinin insanların bedenlerinde bazı etkiler yaparak onları kanla beslenen ölü veya canlılara yani vampirlere dönüşmesini, buna rağmen hala tek insan olarak kalan Robert Neville isimli karakterin bu yeni düzende ki yaşam mücadelesini ve trajik sonunu ele almaktadır.
Manheson’un “Ben, Efsane” isimli eserinde ki olay örgüsünün ve olayların sade ve akıcı olduğunu, Matheson’un kaleminin ise eserde sade, akıcı, yalın olduğu ve bunların bir bütün olarak okuyucu sıkmadan ilerleyip eserin sonuna kadar devam ettiğini söyleyebilir.
Sizde benim gibi “VAMPİR” temasını seviyor ve hoşlanıyorsanız fazla yorulmadan ve sıkılmadan belirli bir zaman aralığında okuyabileceğiniz bir eserle karşı karşıyasınız. Şimdiden keyifli okumalarınız olsun.
** Alıntılar;
“İnsan varlığına bile inanmadığı bir şeyle nasıl savaşabilirdi ki?”
.
“Neden her soru daha önceki cevapları kurutuyordu ki?”
.
“İnsan eğer inanılmazı yeterince görünse ne kadar da çabuk benimseyebiliyor!”
.
“Duygular, öldükten sonra kolay uyandırılamayan şeylerdir.”
.
“Yeni toplumlar her zaman ilkeldir.”
İthaki Bilimkurgu Klasikleri serisinden okuduğum 50. kitap, "Ben, Efsane" isimli bu eser oldu. Sonda söyleyeceğimi direkt başta söyleyeyim, bu eseri beğenmedim. Hiçbir açıdan beni tatmin eden bir eser olmadı. Zaten oldum olası "vampir"lere ve "zombi"lere mesafeli yaklaşmış bir okurumdur.
Aslında kitabın sadece görünen konusu vampirler. Okurken bunun farkındaydım. Zira yazar, kitap boyunca vampirlerin bir efsane mi, yoksa bilimsel araştırmalarla ortadan kaldırılabilecek bir hastalık mı olduğu sorusuna cevap aramış. Bir nevi koronavirüs gibi düşünebilirsiniz bu vampirleşme eylemini. Çünkü tıpkı şimdilerde olduğu gibi, kitapta da 1976 yılında dünyayı etkisi altına alan bir salgından bahsediliyor. Bu salgının nasıl ortaya çıktığı ve nasıl yayıldığı konusunda tatmin edici bir cevap yok. Fakat salgın sonucunda birçok insan vampirleşiyor ve bunun bir takım sonuçları ortaya çıkıyor.
Kitabın ana kahramanı Robert Neville ise, yine sebebi bilinmeyen bir şekilde bu salgına karşı bağışıklık kazanmış tek insan. Robert Neville, bağışıklığının sebebini bulmaya çalışıyor; ama hiçbir zaman tatmin edici bir sebebe ulaşamıyor. İşte kitapta bu kadar belirsizlik olunca ben de yavaş yavaş kitaptan kopmaya başlıyorum. Hele ki, kitabın sonunda, kafamdaki soruların cevaplarını bulamayınca, kitabın beni tatmin etmediği sonucuna varıyorum. Neyse, devam edelim...
Robert Neville, vampirleri kendinden uzak tutmak için bir takım yöntemler deniyor. Bu yöntemlerden bir çoğu batıl inançlardan kaynaklı yöntemler: Sarımsak gibi, haç kullanmak gibi, vampire ayna tutmak gibi. Kitabın batıl inançlarla ilgili verdiği mesajları beğendim.
Yazar Richard Matheson, kitapta vampirlerin bir efsane mi, yoksa bilimsel araştırmalarla ortadan kaldırılabilecek bir hastalık mı olduğu sorusuna cevap ararken, bir