Beyaz Açlık
Aki OllikainenYazar:
Aki Ollikainen
Çevirmen:
Ailin Gümüş
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2019 159. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 19 Ağustos 2019 09:36
Beyaz Açlık, Aki Ollikainen'nin ilk romanı, buna rağmen Finlandiya Edebiyat Ödülü'nü kazanmış.1866-1868 yıllarında Finlandiya ve İsveç'te yaşanan Finlandiya Kıtlığı olarak adlandırılan kıtlık, Avrupa'da doğal sebeplerle oluşan son kıtlık olarak biliniyormuş.
Beyaz Açlık da işte bu dönemi, iki çocuğu ile yollara düşen Marja üzerinden anlatıyor.Bir yandan çetin kış koşullarıyla , bir yandan açlık ile mücadele veren Marja, çocuklarını ve kendini hayatta tutmaya çalışıyor.
Hiçbir şekilde duygu sömürüsüne kaçmadan, nesnellikle anlatılan hikâye, ( bence seçilen anlatıcı ve bakış açısı etkiliydi) yine de kanını donduruyor insanın.
İskandinavya’ya karşı hep bir ilgi duymuşumdur bunun bir getirisi olarak da İskandinav Edebiyatı’na son yıllarda biraz daha fırsat ayırmaya çalışıyorum. Ollikainen okuduğum ilk Fin yazar. Bu yüzden neyle karşılaşacağımı bilmediğim için beklentimi çok yüksek tutmadan başladım esere.
Beyaz Açlık, Ollikainen’in ilk kitabı ama ilk defa bir roman yazan yazara göre çok olgun ve çok etkileyici bir kalemi var. Eseri okurken kış şartlarının anlatıldığı her satırı hâyâl edebiliyor ve zihninizde canlandırabiliyorsunuz. Sade ve etkileyici betimlemeler ile dile getiriyor. Marja’nın ve beraberindeki çocuklarının durumu anlatılırken sanki şartlar biraz daha ağırlaştırılabilir ya da bir takım olaylar ile daha etkili hale getirilebilir diye düşündüm kitabı bitirdikten sonra. Bundan dolayı kitap, olayların getireceği “acıma” duygusunu çok fazla hissettirmedi. Bir kadın üzerinden anlatıldığı için, çaresizliğin getirisinin sonucu olan kadınlık kavramına da bol bol vurgu var kitapta. Şunu da belirtmek isterim ki cinsel öğeler de kitapta yer yer abartılı bir şekilde kendini gösteriyor bu yüzden yetişkinlerin okumasını tavsiye ederim.
Sonuç olarak, okumaktan zevk aldığım ama betimlemeleri ve dilindeki olgunluk dışında çok etkili bulamadığım bir kitap oldu. Sanki birşeyler eksikmiş hissi uyandırdı kitabın kapağını kapattığımda...
Marja, Finlandiya' dan kıtlıktan ve sert geçen kıştan pek çok diğer insanlar gibi göç etmek zorunda kalır. Ancak bu göze aldığı durum çok daha ağır şartlarla karşılaşmasına neden olur.
Romanda açlık duygusu ve kışın yağan kar çok etkili bir dille anlatılmış.Özellikle yağan karı hissedebiliyorsunuz.
“Ölümün rengi beyazdır.
..sonrası hiçlik.”
Marja’nın çaresizliği,soğuk,açlık,salgın hastalıklar..her biri ayrı derinlikte betimleniyor.Yazar Aki Ollikainen ‘in ise ilk romanı olduğuna inanmak zor..
"Gelecektir bahar hep gelir,zorlu bir kışın ardından hep gelir."
.
Finlandiya da kış çok sert geçiyordu. Açlık,yokluk,sefalet içinde bir yaşam ve salgın hastalıklar.Marja iki çocuk annesidir eşi hastalandığı için onlara bakamaz Marja da çocukların en azından karınları doyması için çareyi kışın ortasında St.Petersburg'a gitmekte bulur ama işler hiçte istediği gibi gitmez çünkü yokluk heryerdedir....
.
Halk bu durumdayken Senatör sizçe ne yapıyordu biliyormusunuz Demiryolu inşaatı için gerekli çalışmalar yapıyordu.ülkesi sefalet içindeyken İneklerin kanlarını emerken,diri diri köpeğin karnını dişlerken o demiryolu düşünüyordu...
.
Knut Hamsun'un açlık kitabında da etkilenmiştim bu kitapta beni çok etkiledi.Bu kitabın tek farkı ülkenin genelinin açlıkla savaşması.
Kitapta +18 lik bölümler var belki bu sizi rahatsız eder bilginiz olsun.
Okumayı düşünürseniz tavsiye ederim.
.
Ölümün rengi beyazdır ama cenazeler de insanlar siyahlara bürünür yani yaşayanlar.Ölüye de hayatta sahip olmuş olduğu en iyi siyah kıyafeti ama ölünün yüzü beyazdır.Ruh insanı terk edince geriye sadece beyaz kalır.
.
Puan vermedi·112 syf.·
2020 35. kitabı
Çevirmenden dolayı mı yoksa yazılışı mı şimdiki zamanda anlatılıyor bilemiyorum ama bu durum kötü bir okuma deneyimi sundu.
Anlatım oldukça gerçekçi olmakla birlikte betimlemeler güzeldi. İnsanların çektikleri acıları daha uzaktan ve oldukça dramatizasyondan uzak yaptığı için sevdim. Daha yoğun ve sürekli acınası olduğunu göstermek için durmadan parmakla gözümüze sokmadığı iyi oldu.
Finlandiyada yaşanan kıtlık ve kışın etkisiyle evlerinden çıkmak ve sürekli ilerlemek zorunda kalan Marja'nın yaşadıklarını görüyoruz. Kupkuru ekmekten ziyade evlerinde su bile yok. Muhtemelen soba doğru düzgün yanamadığı için tencerenin içinde su donmuş halde, Mataleena yatan babası için dışardan kar getiriyor su içebilmesi için ve doğrudan ağzına karı bırakıyor. Böyle bir yokluk ve zorluk kendini çok rahat hissettiriyor ve hikaye bu şekilde başlıyor. Beğenmemek elde değil.
Reklam
