Beyaz Mutluluk
Rainer Maria RilkePuan
7.410 üzerinden
Rilke, yirmi üç öyküden oluşan bu kitapta, şiir ile düzyazı arasında sarkaç gibi gidip geliyor ve öyle bir ustalıkla yapıyor ki okuduğunuzdan keyif alıyorsunuz. İnsanı yormadan bir çırpıda zevkle okunacak öyküler...
Kısa öykülerden oluşan bir kitap Beyaz Mutluluk. Okurken bazıları size basit ve hatta klişe gelebilir ama yazım olarak kötü değildir. Bunun yanısıra yazıldığı dönemi de ele alarak okumanızı öneririm.
Reklam
Beyaz Mutluluk
İçinde bir beyaz yok Rilke'nin. Hep gri, hep örtülü, tane tane akşamın ilk karanlık basma anı anlatılır adeta.
Bir ölümler koleksiyonu işlenir, her öyküde. Lokal bir sahnenin ruhunu koklarsınız, sonrasında ölüm ile kapanır perde. Cahit Zarifoğlu'nun, Rilke'nin tek romanı olan Malte Laurids Brigge'nin Notları romanı üzerine yazdığı, Rilke'nin Romanında Motifler kitabında belirttiği üzere, modernizm ile birlikte adeta fabrikasyon doğumlar ve fabrikasyon ölümler dönemine girilmiştir. Her doğumun olduğu gibi, her ölümün de sahnesidir hastane. Yaşam tarzları da ölüm tarzları da aynıdır artık. Rilke, bu aynılığı reddederek, her bireyin kendine has bir yaşantısı olduğu gib, kendine has bir ölümü de olduğunu anlatır bize.
Kim bilir, belki kapanan gözlere açılan, beyaz mutluluktur.
İyi okumalar.
2025 KİTAP:9
Kitapta 23 tane Rilke öyküsü var hepsi 19.yy’da yazılmış. 2 ile 10 sayfa aralığında ve insanı sıkmayan öyküler bunlar. Kahramanları asker , ressam , tüccar , hasta ve toplumun her katmanından insanlar. Geneli hayatın çok kısa bir anın öyküsü.
İçinde 'beyaz mutluluk' hikayesinin de olduğu, her biri birkaç sayfalık hikayelerden oluşan, rahat okunan bir kitap. Özellikle birkaç tanesi çok güzeldi. Yazarın cümleleri oldukça basit, betimlemeleri yerinde, ilk okunduğunda sıradan, yüzlercesinin benzeri bir yazar gibi düşünüyorsun fakat hikayelerinde insanın içine dokunan bir şeyler var. Nedense Sait Faik hikayelerini okuyormuşum gibi geldi bana (kesinlikle Sait Faik çok daha iyi).
Sadece 'Beyaz mutluluk' hikayesinde; trende giderken, ''... bir sigara yaktı, ama dumanına katlanamayarak az sonra fırlatıp attı pencereden. Gözleriyle için için yanan kırmızı noktayı izledi. Boşlukta geniş bir yay çizdi nokta.'' bu biraz saçma geldi bana, aklımda tam hayal edemedim. Seyir halindeki bir trenin camından fırlatılan sigaranın bu şekilde görülmesi zor. Ya çok yavaş gitmesi veya duruyor olması gerekirdi trenin. Ha çok mu önemli, değil ama okurken hayalimizde canlandırdığımız olaylara durduk yere mantığımızı karıştırmak durumunda bırakıyor bizi.