Yazar:
Anne Delbée
Çevirmen:
Ayşe Kurşunlu Ortaç
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 17 dk.
Sayfa Sayısı:
398
Basım Tarihi:
1990
Yayınevi:
Afa Yayınları
Orijinal Adı:
Une Femme
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
8/10
2024 37. kitabı
Öncelikle yazarı tebrik ederim son yıllarda okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. Kadın bir heykeltraşın doğumundan ölümüne kadar sırf kadın olduğu için özellikle annesi (çelişkiye bakar mısın bir kadın diğer kadını ötekileştiriyor ki bunun kızı olması) tarafından dışlanması. Atölyede sırf model olarak değil de bir sanatçı olarak tek kadın olarak bulunduğu iÇin çalışma arkadaşları tarafından ötekileştiriliyor. Sadece seks objesi olarak görünmesi. Kadın ve güçsüz olduğu iÇin çalışanları tarafından gasp edilmesi. Daha neler neler çok güzel bir çalışma olmuş. Dünyanın neresinde olursan ol kadın mısın ikinci sınıf insan muamelesi görülmesi çok uzun yıllar daha kanayan yaramız olacak.
hevesle aldığım bir kitaptı ancak olay örgüleri arasında bağlantı kurma fazlasıyla kopuk ve anlatım biçimi ise tartışılır. Yine de PDF olarak özetini buldum, okumayı düşünüyorum.
Camille Claudel, sanat tarihi derslerinde hayatını okurken, beni en çok etkileyen sanatçılardan birisi olmuştu. Camille'in heykeltıraşlığa adanmış tutkulu bir hayatı var. Çocukluğundan itibaren toprakla oynamayı, onu şekillendirmeyi seviyor. Çevresindeki kadınların aksine, en büyük hayali heykeltıraş olmak...
17 yaşındayken, Rodin'in Paris'teki atölyesinde çalışmaya başlamasıyla birlikte Camille'in hayatında büyük bir kırılma yaşanıyor.
Rodin ile Camille, aslında siyah ve beyaz gibi... Camille ne kadar zarif ve duruysa, Rodin o kadar, kaba, sert, öfkeli ve karanlık... Rodin, daha çok yağmurlu günde kasvetli bir atölyeye benziyor. Camille, ise tüm o kilin çamurunu ve mermerin tozunu koklayan atölyede pencereden inatla içeri sızan güneş hüzmelerini andırıyor. Bu zıtlık, uzun süre aynı atölyede böyle devam edemeyeceği için aşka dönüşüyor. Fakat bu zehirli bir aşk... Çünkü Camille'in üstün yeteneği, Rodin'in gölgesinde boğuluyor... Camille, mükemmel bir heykel yontucu, Rodin ise usta bir kopyacı...
Bunun sonucunda Camille'e aşık olduğu iki şey arasında seçim yapmak kalıyor; heykeltıraşlık ya da Rodin...
Camille Claudel, uzun bir süre mücadele etmesine rağmen, Rodin'i kaybetme pahasına heykel yapmaya devam ediyor. Fakat, Rodin'den uzak olmak, onun için zaman geçtikçe daha da zorlaşıyor. Yonttuğu heykeller onun acısından birer iz taşıyor artık... Gittikçe büyüyen bir karanlığa bırakıyor kendisini...
Camille Claudel, 1943 yılında akıl hastanesinde ölüyor. Birçok büyük sanatçının kaderinde olduğu gibi, değeri öldükten sonra anlaşılıyor. Biyografileri yazılıyor, tiyatroları oynanıyor, sinema filmleri çekiliyor.
"Muhteşem heykeltıraş CAMILLE!", "Müthiş yetenek!", "Talihsiz kadın!" gibi başlıklarla duyuruluyor sanatı... (Hayattayken sadece Rodin'in sevgilisiydi)
Hakikaten
19. yüzyıl sonunda genç kızlık dönemlerini yaşayan bir kız. Dönemin yaşıtları gibi evde oturup zengin bir eş seçmeyi beklemek yerine heykeltıraş olmanın hayalini kuruyor. O dönem için bu olağanüstü bir durum, herkes karşı çıkar ama o yılmadan hayallerinin peşinden gider. Başarıyı yakalar ancak erkeklerin dünyası olarak bilinen heykeltıraşlık dünyasında yeri çabucak unutulur. Ayrıca önce öğrencisi sonra da sevgilisi olduğu Rodin’in gölgesinden bir türlü tam olarak kurtulamaz. Kapatıldığı akıl hastanesinde ölür. Adı : Camille Claudel.
Camille’in biyografisini anlatan yazar aynı zamanda dönemin sanat ve sanatçı anlayışına ayna tutmuş. Bunu yaparken hayatını anlattığı Camille’den mi etkilenmiş bilinmez ama eşsiz bir dil kullanmış, sakin kafayla okunmayınca bağlamdan kopabiliyorsunuz. Ama sakin kafayla sessiz bir ortamda kendinizi vererek okuduğunuzda şiirsel denebilecek bir dile kaptırıveriyorsunuz kendinizi. İlk kez biyografi okurken sıkılmadım. Okumanızı rahatlıkla tavsiye edebileceğim bir kitap olmuş ️
Yine bir kadın, çağının ilerisinde, heykeltraş olmak istiyor, bulunduğu çağın baskılarıyla, bu meslekte kadın olmanın ağır yüküyle, çok ünlü bir heykeltraş la yaşadığı fırtınalı aşkla, ayrıca da mesleğini özgürce yapamamaktan yorgun, tam 30 yıl neredeyse bir ömür akıl hastanesinde biten bir yaşam.......
Rodin’in sevgilisi Camille’nin yaşamını konu alan “Bir Kadın” romanını büyük bir keyifle okudum. Camille, ta çocukluktan başlayarak taşlarla öyle bir bağ kuruyor ki, her taş capcanlı anlamlar taşıyor. Bu müthiş bağ karşısında afallıyorsunuz. Hani, Virginie Woolf, Kendine Ait Bir Oda’da kadınlara bilinçlerini entelektüel yönden geliştirmedikleri için oldukça sert eleştiriler yapar. Bugün de ev işlerine, kadınlık rollerine hapsedilen kadınlarımız yeterince okumuyor. Hadi zamanları yetmiyor diyelim. Ama sorun birine bakalım, her gün çorbasını yaptığı bulgurun tarihini bilir mi? Ya da o bulgurun içinden çıkan taşın? “Allah’ın taşı işte “ der. “Nesini bileceksiniz ki. “ Buradan Camille’ye gelecek olursak... Bu büyük sanatçının dünyasında irili ufaklı taşların öyle büyülü bir anlamı var ki, onlarla dans ediyor adeta. 1880’lerde bir kadının heykeltraş olmak istemesi ne haddine düşmüş. Saçı uzun olanın aklı kısa olmaz mı? Deli diye akıl hastanesine kapatılır. Ah! İnsanın içi sızlıyor. Bu rezil eril düzene başkaldıran tüm Camillerin yıldızlar yoldaşı olsun. Unutulmayacaksınız. Bu rezil eril düzene başkaldıran tüm hemcinslerime selam olsun. Değerlisiniz.
Spoiler #
Önce Anne Delbee diyorum ... sadece 2 kitap yazmış _ne yazık ...çok yazmalı, o müthiş kelime denizine atmalı bizleri, karanlık mağaralarda ışıksız bırakmalı
..tek kelimeylehayran oldum cümlelerine,
şiir gibi yazımlar daha çok etkiliyor belkide artık beni .. Camille Coudel olmuş kitabını yazarken Delbee, "çok başarılı anlatmış " çok çok çok diye milyon yazmak istiyorum :)
"Gece yarısı olduğunda oraya gitmemek gerektiğini söylüyor köylüler ..ama Camille şeytandan korkar mı? Hele şeytandan HİÇ ! ..
onu görebilmek için arkasına dönüp bakıyor ..insan görünümünde olduğunu biliyor. .sıradan bile sayılabilir
............sıradan olmalı ,her gittiğin yerde rastlanabilen ...
Cloudel in hezeyanları ..resmine baktikca gözlerindeki hüzün ,beyninin içindeki sesler .. asiliği , Tanrı'da dahil ,herşeye meydan okuması, heykelin " erkek" sanatı denilen bir yüzyılda .."erkek "atölyesinin kapılarını yıkarak açması .. cüretkarligi, tutkuları. ..en sert materyallere şekil veren elleri ..öfke nöbetleri ,uyumadan ,yemeden geçirdiği geceleri ,hırsı. Inadı ..yavaş yavaş akıl hastahanesine onu taşıyan Rodin aşkı. .belkide perseus'un kalkanında kendini görüp "taş 'a " dönüşmesi ..
"Bir kadın oturmuş ateşi seyrediyor ..
Ruhunu hatırladığım anlarda onu böyle canlandıracağım ..
"Oturmuş "ateşi " seyrediyor " ...
Ve bir gece tüm heykelleri paramparça edişini ..
ve hiç giymediği "kırmızı elbisesi "
Camille Coudel efendim 19.yüzyıl heykeltraş ..insanların ona taktiği etiketler "dahi " "vahşi " "büyük yetenek "
30 yılını bir akıl hastahanesinde sanatından uzak geçirmek zorunda kalan bir kadın ..
Anne Delbee tembel bir yazar
ikisiyle de tanıştım. .
Ve çok özel hissettim ..
youtu.be/fPixZq9JJuI
Puan vermedi·436 syf.·
2024 491. kitabı
“Bu kadar yalnız kalmak için ben ne yaptım "
Okduğum etkisinde kaldığım çok derın acı dolu bir söz..
Gelelim kitaba bır hayatın çok acı izlerinin cümleleri
Hayat çok acımasız bunu bır kez daha anladım..
Aşkı yüzünden 33 yıl akıl hastanesinde kalan kadın sanatçı heykeltraş
CAMILLE RODIN’E duyduğu sonsuz AŞK...
Onun hikâyesi aslında 19 yaşındaki kız öğrenciyle, 43 yaşındaki öğretmeni arasında, yakan cazibe, önüne geçilemeyen aşk, bitmek bilmeyen tutkuyla sonu gelmez takıntılar ortasında, akıl hastanesinde biten bir öyküdür...
Fransa’da hali vakti yerinde bir ailenin ilk çocuğu olarak 1864’te Aisne’de doğdu...
Hayatı boyunca yanında kalacak tek insan olan küçük erkek kardeşi Paul kendisinden 2 yıl sonra dünyaya geldi...
Küçüklüğünden beri taş ve çamurla oynardı...
Heykeltraş olmak üzere dünyaya gelenlerdendi...
Ama devrin Fransa’sında kızların Paris’teki sanat akademilerinde eğitim almaları yasaktı...
Ancak ünlü heykeltraşlardan özel ders alabiliyorlardı...
Babası eğitimli bir adamdı...
Kızının Paris’te ünlü bir heykeltraştan özel eğitim alarak büyük bir sanatçı olmasını, çevredeki dar görüşlülüğe karşın sonuna kadar destekliyordu...
Fransa’da genç kızların sanat akademesinde okuyamamaları, hayatının dönüm noktası olacak ve onu 33 yıl akıl hastanesine kapatacak özel derse o uygulama neden olacaktı...
Puan vermedi·436 syf.··
Beğendi
·2016 34. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 01 Ocak 2016 18:14
Camille Claudel gerçekten kitabın adındaki gibi "bir kadın". Kadınlarının tek başarısının süslenmek, davetten davete koşturmak ve zengin bir kocaya kapak atmak olarak görüldüğü zamanlarda kendi varlığını ispat etmek isteyen, bunun için sanata başvuran bir kadın. Aşkın çok yaraladığı, sanatının değerinin bilinmediği, yıpranmış bir kadın.
Onun dışında kitaba gelirsek, anlatı Camille'nin kendi mektuplarıyla ve erkek kardeşinin ondan esinlenerek yazdığı dizelerle güçlendirilmesine rağmen sanki yazar -kimse beni anlamasın diye- zor bir dil kullanmıştı.(ya da çeviri kaynaklı) Buna rağmen çok merak ettiğim bir kadın heykeltıraştı ve beğenerek okudum.
Reklam
Yazar Hakkında
Anne DelbéeYazar · 3 kitap
Aslen tiyatro yönetmeni olan yazar Anne Delbée, Go Tiyatrosu'nun kurucusu ve yöneticisidir; Angers Ulusal Drama Merkezi'nde önemli görevlerde bulunmaktadır. Yazarın Camille Claudel'i konu alan ve önce Cartoucherie'de, sonra Jean-Louis Barrault/Rond-Point Tiyatrosu'nda sahneye koyduğu bir de tiyatro eseri vardır.
