Yazar:
Cihat Burak
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 34 dk.
Sayfa Sayısı:
161
Basım Tarihi:
Ocak 2009
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
ISBN:
9789750803321
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Yorumlar ve İncelemeler
#cardonlar
Öyküler...
Mimar-ressam #cihatburak ın 1940-1976 yılları arasında kaleme aldığı öykülerden oluşuyor. Ben kitabı okumadan önce daha önce görmediğim tablolarını inceledim. Müthiş gerçekten de hayran kaldım. Toplumu oluşturan unsurları, renklerle bir araya getirmedeki başarısı, öykülerine de yansımış diye düşünüyorum.
Özellikle kitaba ismini veren öyküyü çok sevdim. Diğer yandan bir kadının giydiği çorabın çizgisi üzerinden anlatılan duygular ile anlatıcının ne gördüğünün resmini zihninize tam olarak aktarıyor yazar. Hayal gücünü ne güzel yansıtmış öyküleriyle. Sanki fırça darbeleri bu kez kelimeleri olmuş, her biri ayrı tonda. Bir araya geldiklerinde ise duygu ve eylemleri ile birbirinden güzel öyküler oluşturmuşlar..
Kiminde bir evi, konağı ya da mahalleyi öyle güzel tasvir etmiş ki, sanki perdeyi aralasanız, tüm detaylarıyla karşınızda belirecek. Ayrıca yazıldığı dönemlere bakacak olursak o günlerde olmak çok güzeldi. Özellikle Göz öyküsünde anlatmaya çalıştıklarını çok sevdim.
Cihat Burak: Gerçekle Düş ArasındaEdebiyat
Cihat Burak çok geç keşfettiğim bir yazar oldu maalesef. Kitapta 1940-1970ler arası yazılmış 18 öyküsünü okuyoruz yazarın.
Öykülerin tamamı; geçmişe özlem, bireyin varoluş sancıları, kadınların toplumdaki yeri, siyasi hiciv, insanın doğaya verdiği zarar (yer yer anti-hümanist ya da post-hümanist bir bakış da denebilir), doğum–yaşam–ölüm gibi ortak temalar etrafında şekillense de, her öyküde bambaşka bir anlatım tarzı kullanılmış. Gotik, sürrealist, tarihsel, bilimsel, masalsı ve fantastik ögeler bir araya geliyor.
Anlatı yer yer okuyucunun gözünde bir tablo gibi canlanıyor. Bunda elbette Cihat Burak’ın aynı zamanda çok iyi bir ressam olmasının ve uzun yıllar mimarlık yapmasının da büyük etkisi var diye düşünüyorum.
Bahsettiğim temalar ilginizi çekiyorsa mutlaka şans verin derim. Beni çok etkiledi ama herkese rahatlıkla önerebileceğim bir yazar da değil.
Puan vermedi·184 syf.·
2024 29. kitabı
Deveyi, fili acımadan kesip kuşlara kıyamayan kasap, meyhanedeki kaşıntı tozu sarhoşları, kalabalık konağı zamanla esir alan cardonlar (büyük fare), denizden gelip denize dönen sevgili, Konsül Romanus lakaplı tarih öğretmeninin kısacık hayat hikayesi, idama mahkum edilmiş tüm başları kesik Hidayet Arganot, cesur çoban köpeği Cuma, fil Pukia'nın acı sonu, insanlığın evrimi...
Öykücü ressam ve birçok projeyi imza atmış olan başarılı mimar Cihat Burak'ın kalemini ilk defa okudum. 1940 ve 1970'li yıllar arasında yazdığı öykülerin karakterleri kah hayvanlar, kah eski konaklar ve yaşamlar, kah farklı meslek gruplarından insanlar idi. Ballıba ve Pamuk Anne ile yaşanan konağın öyküsü birkaç metinde geçtiği ve anlatıcı birinci tekil anlatıcı olduğu için bunların otobiyografik öyküler olduklarını düşünüyorum.
Cihat Burak'ın çizimlerine ve eserlerine göz attığımda da hayvanlar (özellikle kediler), doğa ve mimari ağırlıkta görünüyor. Daha önce okuma fırsatı bulamadığım bir yazarla tanışmış olduğum için mutluyum.
Reklam
Yazar Hakkında
Cihat BurakYazar · 3 kitap
Cihat Burak (İstanbul, 8 Ağustos 1915 - 4 Mart 1994) Öykücü, mimar, ressam. Galatasaray Lisesi'ni ve İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Mimarlık Bölümü'nü bitirdi (1943). Tekel Genel Müdürlüğü ve Bayındırlık Bakanlığı'nda mimar olarak görev yaptı. 1952'de Birleşmiş Milletler bursuyla Paris'e gitti. 1955'te Türkiye'ye döndü ve yine Bayındırlık Bakanlığı'nda çalıştı. Gaziantep Hükümet Konağı, İzmit Adliyesi, Ankara Banknot Matbaası, Rize Adliyesi, Beşiktaş Şair Nedim İlkokulu gibi yapıların projelerini çizdi. 1961'de yeniden Paris'e gitti, bu sırada bakanlıktaki görevinden ayrılarak resim çalışmalarına ağırlık verdi. 1965'te Türkiye'ye döndükten sonra yurt içinde ve dışında çeşitli sergiler açtı, karma sergilere katıldı. Yozlaşan değerlere eleştiri ve mizah duygusuyla yaklaştığı yapıtlarında günlük yaşam sahnelerini anılara bağlayarak gerçekleri fantastik bir bağlam içinde ele aldı ve bilinen, tanıdık nesneleri bir düş dünyasının yaratıklarına dönüştürdü. 1970'lerden sonraki resimlerinde ölüm düşüncesini yoğun olarak işledi. Yaşamöykü yanı ağır basan öykülerine de plastik bir tat aktarmıştır, özellikle Cardonlar'da gerçekçi bir yaklaşımla fantastiğin sınırında gezen öğeleri başarıyla iç içe geçirdiği gözlemlenmektedir. Yapıtları: Cardonlar (1981), Yakutiler (1992, Yunus Nadi Öykü Ödülü).
